 |
Uit Japan kreeg ik vorige week een prachtig kleurboek, vol met traditionele Japanse patronen. Die vind ik zo mooi en de zendster maakte me dan ook heel erg blij met haar cadeau. Zelf was ik al een tijdje van plan een mooie doos aquarel kleurpotloden te kopen. En dat heb dan ook maar meteen gedaan. Soms moet je jezelf eens lekker verwennen. Ja toch? |
Category Archives: geluksgevoel
Happy
Afgelopen donderdag was ik best moe, maar ook heel erg happy met mezelf. Want die dag liep ik voor het eerst sinds weken weer een echte wandeling en bereikte ik de grens van 10.000 stappen per dag. Ging er zelfs ruimschoots overheen. Ik begin weer redelijk mijn oude zelf te worden 😉
Deel dit op:
Voeding en gezondheid
In het kader van de hartrevalidatie bezochten Leo en ik een voorlichtingsbijeenkomst over voeding. Eigenlijk hadden we al een beetje verwacht wat we te horen zouden krijgen. Toch was ik teleurgesteld. Want dat je matig moet eten, dierlijk vet moet vermijden, dat verzadigde vetzuren verkeerd zijn en dat overgewicht risico oplevert, dat is wisten we al.
De diëtiste was heel vriendelijk en gaf een keurige presentatie. Maar ik miste een verwijzing naar de voedingsmiddelenindustrie. Zoals we allemaal inmiddels weten, komt het beste eten NIET uit die hoek, ook al maken ze nog zo veel reclame. Maar helaas, geen enkel pleidooi om vooral zelf je maaltijden te bereiden, zodat je zelf kunt bepalen hoe vet, zoet of zout je eten wordt. Geen opmerking dat je de pakjes en zakjes van de grote fabrikanten kunt laten liggen. Ik had graag alternatieven en tips gehoord wat er wél mogelijk is, in plaats van te blijven hameren op wat je eigenlijk maar moet laten staan. Daarbij komt dat ik een beetje allergisch ben voor termen als “sluipmoordenaar” en “kankerverwekkend”.
Uiteraard kwam ook het drinken van een glaasje wijn aan bod. Nou ja, dat is misschien wel niet zo slecht, maar alcohol is wel kankerverwekkend. Elk weldenkend mens begrijpt toch dat je niet 7 dagen van de week stomdronken je bed moet inrollen. Maar zou dat glaasje wijn bij het eten nou echt zo slecht zijn? En hoe liggen dan de sterftecijfers in de ons omringende landen?
Misschien had ik wel verkeerde verwachtingen van de bijeenkomst. Ik wil mijn eetgewoonten best aanpassen, maar ik blijf overtuigd dat eten zowel lekker als gezond kan zijn. En dat je ook nog plezierig moet blijven leven.
Deel dit op:
Spreuk van de week
Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
Bron: Pinterest
Deel dit op:
Tompoes
 |
Vrijdag moest ik voor de eerste controle naar de cardioloog. Eerst een fietsproef, die goed ging. Ik fietste op de hometrainer en kreeg (gelukkig) geen last van mijn hart. Wel van mijn benen, want fietsen heb ik al heel lang niet gedaan. Bij zo’n test worden allerlei andere tests gedaan, onder andere diverse malen je bloeddruk gemeten. Die was nog wel een beetje aan de hoge kant, dus werd één van de medicijnen die ik slik verhoogd. Maar verder herstel ik “volgens het boekje”. En dat is natuurlijk heerlijk. Ik voel me ook alweer tot best veel in staat, neem elke dag meer huishoudelijk werk uit Leo’s handen en de plannen stapelen zich al weer op voor uitstapjes, museumbezoek en hobbies. Ik mag dus in het geheel niet mopperen, wat ik dan ook niet doe. |
De afspraak was al vroeg, dus waren we rond koffietijd al weer thuis. Niet nadat we eerst bij de banketbakker zo’n lekkere tompoes hadden gekocht. Want we hadden best wel wat te vieren, nietwaar?
Deel dit op:
Wandelen
 |
Ja, ja, ik wandel de laatste tijd best heel wat af. En omdat je toch niet elke dag dezelfde weg kunt lopen, gingen we gisteren naar Arboretum Trompenburg. Daar komen we al sinds jaren met enige regelmaat en telkens is het weer heerlijk om daar te lopen. Het maakt niet uit welk seizoen is het is. Altijd vind je wel iets wat je aangenaam verrast.
Gisteren waren de bomen nog kaal, maar de narcissen en sneeuwklokjes bloeiden en diverse struiken vertoonden al duidelijk knoppen of stonden zelfs in bloei op het kale hout. Op andere plekken staken de boomkruinen prachtig af tegen de blauwe lucht en weerspiegelden in de waterpartijen. |
Deel dit op:
Wandelen
Omdat het zondag zo mooi was, besloten we een lekker stukje te gaan wandelen in het Kralingse Bos. Even een iets andere omgeving en toch niet te ver weg. Het was best al druk, maar dat kon ons eigenlijk niet zo schelen. Tussendoor een kopje koffie in de zon, op een terras. Reden om dat als “geluksmoment” te memoreren op Facebook.
Gisteren was het ook zulk stralend weer. Leo beloofde dat hij ’s middags mee zou lopen, omdat ik in eerste instantie toch nog een beetje aanhikte tegen alleen op pad gaan. Maar bij nader inzien besloot ik er toch op uit te gaan. Ik liep een stuk over het Ommoordse veld, wat verder dan vorige week en nam de lange weg terug. Och, het was niet meer dan zo’n 50 minuten in rustig tempo. Maar wat voelde ik me blij en voldaan. Dat had ik toch maar mooi weer helemaal alleen geflikt. Ik ga steeds verder “back to normal” en dat is gewoonweg prima!!
En onderweg maakte ik nog wat foto’s, want de natuur is altijd mooi, maar in deze tijd toch wel een ietsie pietsie mooier.
Deel dit op:
Wandelen
 |
Bewegen is goed voor een mens en na de operatie was dat dan ook doel numero 1. Weer gewoon kunnen bewegen. Lopen, eerst heel korte stukjes. Een blokje om leek al een hele lange weg. Maar gaandeweg loop ik al weer best behoorlijke stukken. Als het weer tenminste meewerkt! En dat deed het vorige week. |
Tijd dus om ’s morgens eens een lekker stukje te wandelen. Gelukkig wonen we dicht bij de Rotte en dat was ook ons doel, met verderop de kinderboerderij “De blijde wei”. En dan merk je meteen dat het gelukkig steeds beter met me gaat. Want was ik eerst nog vooral bezig met “lopen”, dit keer had ik ook al wat meer belangstelling voor de omgeving. Zag ik dat het groen overal begint uit te lopen en genoot ik weer van dat heerlijke uitzicht over de Rotte. Het was een wandeling van ruim een half uurtje, dus nog geen lange afstand. Maar stevig doorstappen deden Leo en ik wel. En dat dat lukt, daar ben ik heel erg blij mee!
Deel dit op:
Vooruitgang
Het is inmiddels wel tijd om eens te melden hoe het met me gaat. Nou, eigenlijk heel erg goed! Nadat ik thuiskwam, ben ik elke dag een stapje (of zelfs meer) vooruit gegaan. Nee, geen grote stappen, maar wel telkens meer in de goede richting.
Voelde ik me de eerste dag nog zo slapjes en had ik weinig zin, de dag daarop voelde het al veel beter. Het is natuurlijk een beetje aftasten van wat ik kan en mag.
Tillen is uit den boze. Dat kan ik ook nog niet. Maar de tafel afruimen gaat prima, al loop ik met elk bord apart naar de keuken. Dat is helemaal niet erg, want lopen is erg goed voor me. En daar helpt een stappenteller me bij. Ik had hem al geïnstalleerd op mijn telefoon en nu doet ie werkelijk dienst. Elke dag zie ik het aantal dagelijkse stappen oplopen.
Uiteraard hou ik me nog heel gedeist. Ik mag geen auto besturen, maar laat me wel lekker rondrijden. Maar als het weer het toelaat, lopen we ook een stukje. Of doen we uitgebreid boodschappen, waarbij ik in het begin het karretje duw. Wordt het me te zwaar, dan geef ik het aan Leo.
Ik slaap niet meer alleen op mijn rug, maar lig nu ook weerclekker op mijn zij. De wond is inmiddels keurig geheeld en doet nauwelijks nog pijn. Nu moeten de hechtingen verteren. En paracetamol neem ik ook steeds minder vaak. Aan-en uitkleden gaat ook steeds beter. Leo is inmiddels zeer bedreven in het sluiten en openen van BH-tjes. Maar alles wat ik zelf weer kan, doe ik ook zelf. Alleen die steunkous, die moet hij bij mij aan- en uittrekken. Hij gaat dan zo lief door de knieën, alsof hij me een huwelijksaanzoek gaat doen. Maar ja, we zijn al lang getrouwd 😂😂😂
En soms zit er een dag tussen, die niet zo soepel verloopt. Een dag waar ik vooral beren op de weg zie, niet weet wat ik nou voel en er vele tranen vloeien en de paniek hevig toeslaat.
Toch komen we langzamerhand aan weer meer en meer “gewoon” leven toe. En dat is toch wel reuze snel. Gelukkig maar!
Deel dit op:
Koken
Zelf koken lukt me nog niet, omdat ik nog niet veel kan tillen. En aardappelen afgieten of rijst gaat dus niet. Dus Leo kookt en dat doet ie voortreffelijk en hij probeert nieuwe recepten uit.
  |
Maar zo nu en dan komen de kinderen en die koken of brengen een kant en klaar gerecht mee. En dat smaakt dan niet alleen heerlijk, maar is als balsem voor mijn ziel. Ik vind het zo leuk dat ze op die manier hun zorg en liefde laten blijken. Kijk dit kookte jongste, die al ruim een jaar vegetarisch is, bij ons thuis. Een heerlijke curry van pompoen, paprika en sperziebonen. Met gember, kruiden en specerijen. Meer dan genoeg voor twee keer en lekker pittig en exotisch en heerlijk met rijst. |
| Onze oudste had al een keer voor Leo gekookt, toen ik in het ziekenhuis lag. Vorige week kwam hij naar ons toe, samen met zijn vriendin, en toverde deze schotel uit zijn tas. Een “aardappel anders-gerecht”, gevonden bij Brenda en voor ons gekookt. Zo lief en lekker! Kijk, ziek zijn heeft niet alleen nadelen. Zoals Cruyff ook zegt: elk nadeel heb zijn voordeel 😉 😉 😉 |
  |
