OV-chipkaart

Het blijft tobben met de OV-chipkaart. Het kan wél goed, dat zie je in andere landen. Maar hier moet men het zo nodig weer veel te ingewikkeld maken.
Vorige week gingen we naar de stad. We checkten in, zonder problemen. We checkten uit op het overstapstation. Dat ging ook goed. En toen moest ik opnieuw inchecken om naar een ander perron te gaan. Wat er verkeerd ging, weet ik niet. Maar het poortje bleef dicht. Nog maar een keer die kaart voor de lezer houden. “U bent al ingecheckt”, maar het poortje bleef dicht. Ik vroeg een RET-beambte om hulp. Hij hield de kaart ook voor de lezer en zie… het poortje ging open. Maar er werd ook weer Eur 4,00 berekend, inmiddels totaal Eur 12,00 voor één rit.
Bij het eindstation een uitdraai gemaakt van mijn kaart. Er rolt een ellenlange strook papier uit, waarop je met veel moeite de gegevens kunt ontcijferen.
Thuisgekomen meteen naar de site van de OV-chipkaart gesurfd en klacht ingediend. Al snel berichtje, dat ik bij de vervoerder moest zijn. Grrr…. Naar de site van de RET, klachtenformulier ingevuld. Met welke lijn reisde u? Er zijn er 5, namelijk A, B, C, D en E. Maar er was slechts keuze uit Caland- of Erasmuslijn. Die benamingen zijn al jaren achterhaald. #%**@xx@**

Het lukte me uiteindelijk wel, maar hoeveel ik nou terug ga krijgen?

Daarom ook maar meteen een klacht neergelegd bij de ov-chipklacht

Hype

Wat een hype rond de heren Saunders. Naast alle publiciteit was er gisteren ook nog een huldiging. Met gillende fans, uitzinnig van vreugde. Nou, het is niet mijn smaak en ik ben benieuwd wat er over 10 jaar nog over hen geschreven wordt. Want er zijn niet veel grootheden van de talentenjachten echt overeind gebleven.
Maar ja, misschien ben ik er ook wel te oud voor. Want vele jaren jonger, stond ik ook smachtend in de rij, te wachten op een handtekening van Charles Aznavour of Gilbert Bécaud. Ik heb meisjes zien flauwvallen, alleen al omdat ze een pluisje van Bécaud’s trui hadden bemachtigd. Nou ja…. En de taferelen bij de Beatles logen er ook niet om. Klasgenootjes spijbelden, trokken liftend naar Amsterdam om maar één blik te kunnen werpen op de Fab Four.
Het zal dus wel allemaal wel weer “reg kom”.
En ik? Ik zet nog maar eens een LP op van Charles of Gilbert…. en doezel een beetje weg.

Rampenplan

Dat er zo’n grote brand was, ontging ons in eerste instantie. Ik hoorde er pas over toen ik op yogales kwam. “Weet jij wat het ergst is, alarmfase 1, 2 of 3? Ik moest het antwoord schuldig blijven. Wat weten we toch weinig in zulke gevallen.

Maar waarom vragen jullie dat? “Er is een enorme band bij Moerdijk”vertelde men. Verdere gegevens kreeg ik niet, de les wachtte.

Thuis stond TV Rijnmond aan, met een doorlopende nieuwsuitzending. En hoewel we vaak de media van overkill betichten, vonden we de rapportage nu maar matigjes. Geen kaartje met hoe de rookwolk zou/kon overwaaien. Slechts herhalingen van het nieuwsbulletin.

Maar een ding stelde ons gerust. Er kwamen geen schadelijke stoffen vrij. Ja, ja……

Bakken

Nee, zelf oliebollen of appelbeignets bakken doe ik niet (meer). Vroeger wel gedaan, hele schalen vol. Maar toen waren er nog twee jongens thuis die wel wat lustten. Maar zoveel als deze machine aan kan, nee ik moet er niet aan denken. Stel je voor, 10.000 appelbeignets of oliebollen per uur…

Gezellige oudejaarsavond!!

Windhandel

Soms hoor je weleens zeggen dat alles te verkopen is, zelfs gebakken lucht. Als je het maar op de juiste manier verpakt.
Nou, ik weet inmiddels dat je de lucht zelfs niet hoeft te bakken. Want wie dit bedacht heeft, verkoopt alleen simpel verpakte lucht.
Maar het idee is wel geniaal. Een klein doosje kan zo netjes verpakt worden in een grotere (en beter handelbare) doos zonder dat het gewicht van het pakket noemenswaard toeneemt.
Je moet er maar opkomen!

Another year

Gisteren waren we naar de film: Another year van Mike Leigh.
Eigenlijk een film zonder plot, maar toch zeer de moeite waard. Een kijkje in het leven van alledag van lieve en gelukkige mensen, die hun vrienden gastvrij ontvangen en ze niet in de steek laten.

Voor- of nadeel?

De voordelen van de sneeuw vind ik vooral de mooie plaatjes. Zo keek ik vanmorgen uit mijn slaapkamerraam en zag dit. En let dan eens op die twee felgroene vlekken. Het zijn halsbandparkieten, op zoek naar iets eetbaars.
Zelf heb ik een kinderlijk plezier als ik door pas gevallen sneeuw loop. De eerste die er haar voetstappen in zet, heerlijk.
Een nadeel van al die sneeuwbuien is, dat de auto als maar weer moet worden schoongemaakt. Maar ja, daarvoor offert echtgenoot zich op. Dus wat heb ik te klagen?

Zo, dat is dus in één klap zowel het thema van Take-a-pic als Room-with-a-view.