Clichés

Het nieuws staat momenteel bol van alles over “het akkoord”. En wat krijg je dan een opeenstapeling van clichés te horen.
Eerst moest iedereen “over zijn schaduw heenstappen“, nu hoor je niets anders dan “zijn verantwoordelijkheid nemen“. Termen als tijdsdruk, huzarenstukje, stevig in de steigers staan en niet te vergeten “sterker uit de crisis komen“, ze vlogen uit de monden van de heren en dames politici.
Dat zijn de woorden.
Nu nog de daden. We zullen het hopelijk nog zien en beleven.

Druk, druk

Nee, niet ik heb het druk vandaag.
Maar het is wel druk in onze tuin. Vlak naast de schuifpui heeft een merel zijn nest gemaakt tussen de klimopbladeren. Je staat er versteld van om te zien hoe zo’n beest zo iets in elkaar steekt. Takjes, stukjes gras en zelfs  sliertjes zilverpapier heeft hij gebruikt.
En nu zijn er jonkies, want moeder en vader vliegen zich suf om ze van eten te voorzien. Ze komen aan met wormen, gaan even op de tafel zitten om te zien of alles veilig is en duiken dan de klimop in.
 

Ik houd angstvallig in de gaten of er katten in de tuin komen. Ik weet dat ik ze niet altijd kan tegenhouden, maar nu voel ik me toch verplicht om “mijn” merels te beschermen.
En wat zou ik graag een foto gaan maken, om te zien hoe het grut er bij zit. Maar dat durf ik niet. Stel je voor dat ik de ouders de stuipen op het lijf jaag en ze niet meer terug komen. De foto hierbij is dus niet door mij gemaakt, maar van internet geplukt (met dank aan http://zestigplus.punt.nl).

Rotterdam Marathon

Elk jaar zijn er weer hordes mensen die zich in het zweet lopen voor de Marathon van Rotterdam. Ik weet dat ze er heel lang en heel intensief voor hebben getraind en dat dwingt op zich alleen maar bewondering af. Zelf zie ik het me niet (meer) doen. Ik heb altijd al de p… gehad aan hardlopen, dus ik hou het bij wandelen. Maar voor al die stugge volhouders en doordouwers gaat mijn petje af. Misschien ga ik vanmiddag wel even kijken hoe vriendin Dorothé het er af brengt. Zij schrijft regelmatig over haar hardloophobby en morgen staat ze hopelijk moe, maar glunderend op haar blog. Dan heeft ze dit parcours helemaal en binnen de tijd uitgelopen (klik op de foto voor een goed leesbare kopie)

 

 

Nogal vroeg

De tijd vliegt, dat is waar. Maar het jaar 2012 is toch nog maar ruim drie maanden oud. Nog bijna 9 maanden te gaan voordat het alweer om is.
Toch heb ik al diverse keren reclames gezien waar een product wordt aangeprezen als “gekozen tot product van het jaar 2012”.
Mag ik hieruit opmaken dat er geen nieuwe producten meer op de markt zullen komen? Hoeft ook niet voor mij, er zijn al zoveel zaken waarvan ik niet weet wat ik er mee moet. 😉 😉
Of leven reclamemensen nog veel sneller dan het gepeupel en denken zij al jaren verder?

Sneaky

We weten natuurlijk al lang dat reclame nogal misleidend is. Want de prijzen worden eerst (stilletjes) verhoogd en daarna met veel tamtam verlaagd.
Maar nu heeft ’s lands grootste grutter nog een maniertje gevonden: ineens zijn alle halve liter pakken melk, karnemelk en zo niet meer gevuld met een halve liter, maar slechts met 400 cc. We vonden ze al zo klein, maar ja thuis zagen we het met de bril op ineens heel duidelijk.  Sneaky hoor!

Mooi niet dus!

Druk, druk

 Alle dagen voor mezelf en toch, druk, druk druk.

Met wat? Met de tuin, de boodschappen, administratie, belastingaangifte (bah!) en nog veel meer. Geen tijd dus vandaag om een lekker blogje te schrijven. Want door al die drukke zaken glipt ook de inspiratie weg.
Misschien ga ik vanmiddag wel eventjes rustig zitten, in de zon. Kijken naar de merels die druk met hun nest bezig zijn. Tot blogs!

 

15 minutes of fame

Schrijf ik de laatste weken regelmatig over de vergankelijkheid van de roem van Nobelprijswinnaars, waarnaar straten en wegen hier in de wijk zijn genoemd, krijg ik plotseling mijn eigen “15 minutes of fame”.

Niet dat ik nu genomineerd ben voor een prestigieuze prijs of zo, welnee. Maar vorige week werd ik opgebeld door Heleen Boex van het Algemeen Dagblad. Ze maakte een artikel over borstkanker en borst-besparende operaties en had mij via dit blog gevonden.  

En omdat het goed is om alle mogelijkheden van de behandeling van borstkanker op een rijtje te krijgen, gaf ik met plezier een interview. Meer dan een uur zat ik aan de telefoon en diepte mijn herinneringen en ervaringen op aan de tijd rondom de operatie.
Diezelfde middag nog kwam een fotografe hier om mij op de foto te zetten. Want het werd niet zomaar een kiekje, maar een professionele foto door een gerenommeerde fotografe.

Uiteraard snelde Leo de volgende al vroeg naar de supermarkt om een krant te kopen. En dit was het artikel dat er in stond:

Dubbelklik op het artikel om het duidelijker te kunnen lezen.

Eva Jinek

Ze is mooi, ze is blond, maar  zeker niet dom. Ze vloert grote ego’s met een lieve glimlach en zet haantjes op hun nummer. Wie?
Deze vrouw, Eva Jinek.
In haar eigen talkshow op zondagmorgen, die ons vaak aan de buis plakt, heeft ze de touwtjes strak in handen.
Ik vind haar een sterke TV-persoonlijkheid!