Sinds een paar weken staar in mijn voortuintje een bak met verse tuinkruiden. Peterselie, basilicum, dille, selderij, koriander, kervel, munt en bieslook en nog een pot met rozemarijn, bonenkruid en tijm. Alles heerlijk vers en zo geplukt. Dat smaakt toch veel lekkerder dan gedroogd uit een potje. Nu maar hopen dat de zomer weer een beetje wil opschieten. Dan ga ik heerlijke gerechten maken, die geuren en smaken naar de zon 😉
Het kan even duren, maar alles komt een keer terug. In de mode, in wat we eten en nu dus in handwerktrends. Want ik zie op dit moment bijna niets anders op Pinterest dan gehaakte tassen.
Ik doe mijn ogen dicht en dan zie ik mijn haakwerkje weer voor me. Ik denk in de vijfde klas van de Lagere School (basisschool, groep 7 voor de wat jongeren onder mijn volgers 😉 ) maakte ik een “ballennet” van lichtgeel katoen. Je begon met een ring van 5 lossen en daar maakte je dan telkens een nieuw boog in van weer 5 lossen, die je met een (halve?) vaste vastzette. Nu ik het zo lees, snap ik het bijna zelf niet, maar het was een kinderlijk eenvoudig patroon. Als je maar stevig door haakte, kwam dat ballennet voor de zomervakantie af en kon je er dus buiten mee pronken. Helaas kwam het bij mij nooit zo ver. Mijn net bleef ienie mini en slechts door hevig getrek leek het wat en kon het de goedkeuring van de juf krijgen. Slechts twee ballen pasten er in, terwijl je je toch met minstens drie ballen op straat kon vertonen.
Maar nu zijn dus hele hordes vrouwen zo’n zelfde net als boodschappentas aan het haken. Grappig, maar ik begin er niet weer aan. Ik naai liever een boodschappentas!
bron: Pinterest
Eén van onze leden van de Scrabble-club vierde haar 50-jarig huwelijk. Daar hoort natuurlijk een cadeau bij. Het werd een bedrag in dit doosje, dat ik versierde met gestempelde kantrandjes en crêpepapieren rozen. Een kaartje en een label maakten het helemaal af.
| Na de tuinen van anderen vind ik wel dat ook onze eigen tuin een beetje aandacht mag krijgen. Een tijd geleden schreef ik al dat we de grote beuk hebben laten kappen, omdat die te hoog werd. In plaats daarvan kwam een pergola met druif, blauwe regen en wilde wingerd. De schutting werd vervangen door betongaas, waar tegen klimop moest groeien. Dat was in het begin natuurlijk nogal kaal en het is nog niet helemaal begroeid, maar het gaat steeds meer een mediterraan plaatsje lijken. Ik ben niet zo van het schoffelen, dus staan her en der wat aangewaaide planten. Soms zullen anderen ze wellicht als onkruid zien, maar de natuur maakt zulke mooie combi’s, die laat ik dus staan. |
|
Nu is zowat elk stukje aarde bedekt, zodat het grote onkruid geen kans meer krijgt. Ik hoef alleen maar regelmatig wat bij te werken en verder is het, als het weer het toelaat, heerlijk genieten.
Afgelopen zondag was het “Open tuinenweekend” in Rotterdam. Dit jaar maar eens kordaat kaartjes gekocht en met vrienden op de fiets een rondje langs diverse tuinen gemaakt.
Het was lekker weer, dus we kozen voor de route die langs de Rotte gaat. Ik wist niet dat er zoveel tuinen in Rotterdam opengesteld waren, want wilde je ze allemaal langs, dan mocht je er wel een weekje voor uittrekken. Maar we kregen toch een goede indruk. Er waren grote en kleine tuinen, met spectaculaire beplanting of met huis-, tuin- en keuken-plantjes. Maar overal werden we vriendelijk ontvangen en mochten we rondkijken en foto’s nemen. Vriendin kocht en passant nog wat stekjes voor haar eigen tuin. En in de onze staan ook weer twee nieuwe plantjes.
Duizenden foto’s heb ik de afgelopen jaren gemaakt. Heel veel foto’s nam ik gedurende onze reizen. Dat ging eerst nog met een “ouderwetse”” analoge camera. En bij thuiskomst werden die foto’s afgedrukt en met een verhaal in een zelfgemaakt foto-album geplakt. Het is nog steeds een mooie en tastbare herinnering aan Toscane, China en Indonesië.
Dit is het album van China, onze eerste grote reis. Al op de eerste dag kochten we van een oude man in Shanghai een tekening, die nu op de omslag is geplakt.
Met de komst van de digitale camera belandden de foto’s natuurlijk eerst op de computer. En bij speciale gelegenheden wordt er nog wel eens album gemaakt, maar dat komt dan van een grote winkelketen. En eigenlijk vind ik dat helemaal niet zo boeiend meer.
Struinend over het internet vond ik deze link voor het maken van een toilettas die goed open gaat, zodat je alles wat er in zit ook makkelijk kunt pakken. Ik begon met de kleine tas, met de rode rits. Het denim lapje lag nog in de kast en de voering was overgebleven van een ingekorte tafelloper. Ik bewaar er mijn lenzenspullen in. De grote maakte ik wat later van het allerlaatste stukje denim en een niet meer gebruikt tafelkleed.
Ik vind de tassen handiger dan gekochte. Ze zijn licht, wasbaar en passen zich goed aan aan de ruimte die er in mijn koffer is.
Via het blog van Angenita ontdekte ik dit vogeltje. Een winterkoninkje. Soms, maar niet vaak, zie ik er een in mijn tuin. Dit is wel heel bijzonder exemplaar. Want hij is niet levend, niet opgezet, maar gemaakt van papier. Hoe? Kijk dan hier:
Prachtig toch?
Vorige week deed ik een workshop bij Janny van der Vliet. Ik had haar creaties al gezien in Libelle en toen de workshop werd aangekondigd heb ik me onmiddellijk opgegeven. Want zelf natuurgetrouwe rozen maken, dat leek me wel wat.
En ik werd niet teleurgesteld. Rond de 20 dames schoven aan de tafels, waar op voor iedereen een placemat lag met daarop een satéprikker, een stukje elektriciteitsdraad, een schaartje en een mini potje lijm. Verder stond er op elke tafel een mand met rolletjes crêpepapier in verschillende zachte kleuren. Janny verklapte dat ze het crêpepapier uitspoelt tot de gewenste kleur is verkregen. Het droogt dan niet egaal op, maar juist de kleurnuances maken de bloemen zo levensecht.
En toen gingen we aan de slag. Nee, ik ga hier niet uitleggen hoe je tot het mooie eindresultaat komt. Dan zou ik onder Janny’s duiven schieten. Maar het is niet zo heel erg moeilijk. Met een beetje handigheid krijg je beslist een mooi resultaat. Dat blijkt ook wel, want alle vrouwen gingen weg met een klein boeketje zelfgemaakte rozen en papavers. Inmiddels heb ik thuis ook al wat rozen gemaakt, die nu op tafel staan.
  |
  |
Zomaar een citaat van Pinterest geplukt. Daar zitten soms juweeltjes om te lezen en te bekijken tussen!
