Category Archives: Fotografie

allerlei foto’s (eventueel met tekst erbij)

Reizen

Posted on by

We houden van reizen, het maakt niet eens zoveel uit waar naar toe. Ver weg, nieuwe landen ontdekken, andere culturen ontmoeten, heerlijk. Maar ook in Nederland zijn nog steeds plekken die we niet kenden. Met het vliegtuig was vroeger leuker dan nu, maar gaat wel heel snel. Met de trein of de auto vinden we ook prima. Ik kan me dan ook verheugen op een lange autorit. En hoewel de navigatie-apparatuur natuurlijk heel comfortabel is, kijken we ook altijd van te voren op de kaart. We willen wel een beetje weten waar we terecht komen.

Je kunt natuurlijk niet altijd onderweg zijn. Maar dan is er het internet, met reisverhalen, foto’s van over de hele wereld, een digitale toer met Google Earth. Uren ben ik er mee zoet. En niet te vergeten Pinterest, waar je van alles vinden kunt. Zoals deze reisposters (klik op de foto om de hele posters te zien):

En wil je nog meer posters zien, kijk dan op mijn Pinterest-bord

 

 

Natuur in de stad

Posted on by

Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!

Vergezicht

Posted on by

De foto bij  Stuureenfoto van deze week werd genomen in Vietnam, ver van huis dus. Dat je niet ver hoeft te gaan, om een mooi vergezicht te ontdekken, blijkt wel uit deze foto. Genomen op nog geen kwartier lopen van ons huis. Een sloot parallel aan de Rotte, grasland, wat paarden en een blauwe lucht. Voldoende elementen om een mooi plaatje te schieten.

Maak jij ook mooie vergezichtfoto’s, doe dan eens mee met Stuureenfoto

 

Bewegen

Posted on by
Ik zit net boven een blogje te schrijven.  Dan komt er een Whatsapp van een vriendin. Appen vind ik lastig, dus schrijf ik dat ik haar zal bellen.
Ik ren de trap af, pak de “gewone” telefoon om haar thuis te bellen. Geen gehoor.
Ik loop naar boven om mijn mobieltje te pakken en krijg een berichtje….  ze zit in de trein.Ik bel en hoor dat de afspraak die we hadden, niet door kan gaan. Ik loop al bellend naar beneden om in de agenda te kijken wanneer we weer wel kunnen. We praten nog wat.  Na 10 minuten ga ik weer naar boven.

Hè, nou vergeet ik mijn bril.
Trap weer af. Oh, de was is klaar. Even in de droger doen. Daar zit ook iets bij dat niet in de droger kan. Dat moet boven worden opgehangen. Ik neem de trap. Nou, meteen verder met dat blog.
O jee, mijn bril ligt nog beneden. Trap af, trap op. Hè,hè, lekker even verder schrijven.
De bel gaat, dus weer die trap af. Nee, niks bijzonders, een Jehova-getuige die ik snel afpoeier. Trap weer op.

En zo beweeg ik, zonder naar de sportschool te gaan …

Nostalgie

Posted on by
“Time flies”, reageerde Wieneke laatst. En ja, zo lijkt het wel. Wat gisteren was, is vandaag al lang weer achterhaald. Waar we ons vroeger over verbaasden, is inmiddels hopeloos ouderwets.
Welke jongere kan zich voorstellen dat we vroeger geen telefoon aan huis hadden. Dat je naar de kruidenier op de hoek ging om te bellen. En dat er toen nog geen belbundels bestonden, maar dat je een abonnement had waarvoor je kostbare guldens betaalde. Het was zo duur dat, toen wij telefoon kregen, mijn moeder er meteen een spaarpot naast zette. En er strikt de hand aan hield dat voor elk gesprek binnen de stad een kwartje betaald werd.

Dat kostte het gesprek niet, maar zo spaarde ze en passant het abonnementsgeld bij elkaar. Dat was niet alleen bij ons, maar in vele huisgezinnen heel gewoon. Een gesprek duurde kort en werd beperkt tot het hoognodige. Eindeloos kwebbelen met vriendinnen was er niet bij.

Maar goed, de tijd van het ongebreideld kwekken in je mobieltje lijkt voorbij. Er komen steeds meer mensen die zich er aan ergeren en dan zal het wel binnenkort “not done” zijn.

Teatime

Posted on by
Op een zonnige dag ging ik met vriendin Irene naar Delft. We namen dit keer niet de trein, maar de bus. Lekker op ons gemak, ondertussen rondkijken en een tour door het Groene Hart van Nederland maken.
Na zo’n rit lustten we wel een kopje koffie en dat is in Delft geen probleem. We ontdekten op de Markt een echte tearoom. Voor het terras was het nog niet zonnig genoeg, maar binnen konden we ook prima zitten. Bij Ten to Three Teakozen we weliswaar niet voor thee, maar voor een heerlijke koffie met iets erbij. Alles gezellig geserveerd in mooie kopjes en op leuke schoteltjes, geheel in stijl. 

De naam van de zaak is geïnspireerd op de laatste regels uit het gedicht “The Old Vicarage, Grantchester” van de geliefde Engelse oorlogsdichter Rupert Brooke, die met deze slotregels de Engelse traditie van afternoon tea vastlegde.

“Say, is there Beauty yet to find? And Certainty? and Quiet kind?
Deep meadows yet, for to forget The lies, and truths, and pain? . . .
oh! yet Stands the Church clock at ten to three?
And is there honey still for tea?”

Hoewel er erg veel roze in het interieur zit, is het toch niet zoetig of kitscherig. Echt een zaakje om lekker met vriendinnen bij te praten. Ze zitten ook in Rotterdam en bij de volgende shoppingtour ga ik ook daar eens kijken.

Spelletjes

Posted on by

Zo nu en dan een spelletje spelen, vind ik erg leuk. Helaas, Leo heeft daar een bloedhekel aan en dus moet ik mijn heil elders zoeken. Sinds een paar maanden speel ik op dinsdagmiddag canasta. Dat spel was nieuw voor me, maar met een paar keer oefenen op mijn tablet kreeg ik het al snel door. De dames waarmee ik speel, zijn niet zo fanatiek en we spelen zeker niet met het mes op tafel. Er is halverwege koffie en gezelligheid viert hoogtij. Puur plezier dus!

Toen vorige week vriendin Irene bij ons was, kon ik ook mijn hart ophalen. Zij houdt van spelletjes en dus zaten we ‘s-avonds samen te rummikubben. Dat is een van de weinige spelen die hier in huis zijn, dus daarmee moesten we ons behelpen.

Maar nu ze weg is, heb ik een nieuwe spel-partner gevonden. Want ook rummikub kun je op de tablet spelen. Okay, het is niet zo gezellig als met een echt mens, maar als tijdverdrijf is het prima. Niet dat ik mij verveel, want ik lees, handwerk of knutsel ook graag. Maar zo’n spelletje op zijn tijd is toch weer eens wat anders.

 

Haven

Posted on by

Als pure Rotterdamse ben ik trots op onze stad, maar vooral op de haven. Zeker één keer per jaar maken we een havenrondvaart en het eerste weekend van september staat bij steevast gereserveerd voor de Wereldhavendagen.
Daar is altijd iets leuks te ontdekken, interessants te bezoeken of gewoon maar rond te slenteren om de sfeer op je in te laten werken. Ook dit jaar gaan we weer met schoonzus en zwager op stap. Die waren vorig jaar op vakantie, maar dit jaar is er rekening gehouden met een bezoek aan Rotterdam.

Dit is een plaatje van vorig jaar. Zo te zien amuseren deze kinderen zich prima en wie weet… zit er wel een toekomstige kapitein of stuurman tussen.

Natuurlijk zijn er meer havens dan in Rotterdam alleen. Daarom is deze week “havens” het thema bij Stuureenfoto. Heb je ook een leuke havenfoto, doe dan mee!

Wekkerradio

Posted on by
Vele, vele jaren geleden kochten wij voor Leo’s moeder een wekkerradio. Met een duidelijke display, zodat ze de tijd goed zou kunnen zien. Helaas vergaten we dat de bediening wel erg ingewikkeld was. En zo kregen wij de wekkerradio en staat hij sindsdien op onze slaapkamer. Toen we nog werkten, gebruikten we de wekkerfunctie nog regelmatig. Maar nu we (bijna) geen verplichtingen hebben blijft die optie onbenut. En als we er eens op een bepaalde tijd uit moeten, stel ik mijn smartphone in. Dat is stukken eenvoudiger en het melodietje dat ik heb gekozen wekt ons vriendelijk en zacht 😉

De radio gebruikten we nog wel, maar sinds de verdwijning van de AM-uitzendingen denken we eraan een ander apparaat te kopen. Een DAB+ radio. Die zijn er in diverse maten en modellen, van pakweg 50 euro tot een veelvoud daarvan. Helaas hebben die allemaal één in het oog springend minpunt. Er zit een levensgrote telescopische antenne op. Niet alleen vinden wij dat erg storend, maar ook onhandig. We zien het al gebeuren: bij het aan- of uitzetten zwiept gegarandeerd een keer het hele apparaat om. Midden in de nacht, goed voor een acute hartkwaal! Die digitale uitzendingen zijn ook nog niet buiten de grenzen te ontvangen. Vrijwel alle Nederlandse stations zijn te horen, maar Belgische, Franse of Duitse zenders blijven vooralsnog onbereikbaar.

En we vragen ons af, had dat nou niet anders gekund? Ik vrees echter dat als iedereen zo’n ding met antenne in huis heeft er een volgende generatie op de markt komt. Met een ingebouwde antenne natuurlijk en met de mogelijkheid om ook over de grens te zoeken naar stations.  Is dat mijn achterdochtige aard, die een marketing-stuntje vermoed? Ik denk dat we er nog maar eens een nachtje over slapen.

50 jaar

Posted on by

Ommoord, de wijk waarin wij wonen, bestaat dit jaar 50 jaar. Ze ziet dus Sarah. Wij wonen er sinds 1972, zijn er twee keer in verhuisd en wonen er nog steeds met plezier.
We waren blij met ons 2-kamer flatje en later met het ruime appartement met veel groen ervoor.

Nu wonen we alweer ruim 35 jaar in onze eengezinswoning. Er waren al wel plannen om weer naar een appartement terug te gaan, maar die kregen nog steeds geen vaste vorm. En dan zou ik wel graag in de wijk blijven. Want er is hier alles dicht bij de hand: goed openbaar vervoer, veel groen, allerlei winkels en prima voorzieningen.

Natuurlijk is er in al die jaren veel veranderd. In het begin was het vooral de wijk van de vele hoge flats, zand, bouwlawaai en ongezelligheid. Mijn collega van toen “wilde er nog niet dood gevonden worden”. Het toen geplante prille groen is uitgegroeid tot leuke plekken met statige bomen. Sommige flats zijn al een keer gerenoveerd en er is veel laagbouw bij gekomen. En de wijk vergrijst. De kinderen van toen zijn inmiddels volwassen, vertrokken naar weer nieuwere wijken. Hopelijk komen er weer wat jongeren hier, zodat de balans wat verbetert 😉  Wij hebben het hier nog steeds erg naar onze zin!!