About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Smaak of geur

Ik wist het niet, maar in Keulen wordt op dit moment een Zoetwarenbeurs gehouden. Ik stel me zo voor dat je daar overal van mag proeven. Of ik ook wil? Nou nee, niet voor de lijn en niet voor alle snoep die daar wordt aangeboden. Mijn maag protesteert bij voorbaat.

Maar hier zou ik toch wel even van willen proeven: 4711-bonbons. Ja echt, van het Eau-de-Colognemerk.

het krantenartikel

het krantenartikel

Echte eau-de-Colgone-bonbons

Echte eau-de-Colgone-bonbons

4711-Bonbons zijn gevuld met witte truffelmassa en natuurlijke smaakstoffen uit bergamot, lavendel en rozemarijn. Volgens het artikel smaakt het goed, maar ruikt het niet.

Er is nog veel meer te proeven daar: spekkies, die naar kwarktaart smaken; bonbons met een vulling van room en uien. (smaakt dat dan?). En in het kader van de WK-voetbal kun je koeien kopen met een shirt van je favoriete land. Als je er op drukt, loeit ze en komt er een snoepje uit. Voor mannen, die altijd kinderen blijven?

Kleine fout, groot misverstand

Echtgenoot attenteerde me op dit berichtje, dat hij op internet gevonden had:

“Het Gemeentelijk Vervoer Bedrijf Amsterdam (GVB) heeft een prijs gewonnen vanwege een vergeten spatie. Het openbaarvervoerbedrijf had het in een reclamecampagne over losgeld in plaats van los geld.

Het GVB kwam met de slogan ‘En dan kom je erachter dat je niet genoeg strippen meer hebt én geen losgeld bij je hebt’. Omdat er tussen los en geld geen spatie stond, leek het te gaan om losgeld dat wordt betaald bij een ontvoering. Het GVB bedoelde los geld, kleingeld dus.”

Tja, kleine fout, groot misverstand.

Door bezoekers van de website spatiegebruik.nl werd de zin uitgeroepen tot ‘de onjuiste spatie van 2009’. De prijs is bedacht door het Platform Signalering Onjuist Spatiegebruik: SOS. Want er wordt heel wat gezondigd in onze taal. En wie dit jaar aan het Groot Dictee der Nederlandse Taal wil meedoen, moet de site maar regelmatig bekijken.



One World One Heart

Een week lang stond hier het bericht van One World One Heart. Wie het nog wil lezen en de presentjes wil bekijken die ik straks ga verloten, moet even klikken op het ORIGINELE bericht. Helaas, de inzendtermijn is gesloten op vrijdagavond 12 februari 2010 om 24.00 uur.

My post for the One World One Heart blogevent was ons top of my blog for a whole week. Those who want to read it and see what giveaways I have to offer and want to participate in the draw, please click on the ORIGINAL post.

As from February 12, 2010 at 24.00 hrs. it is no longer possible to leave your comment.

OWOH-logo

Spreuk van de week (5)

Filosofen

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Reizen heeft niets te maken met de snelste verbinding tussen twee plaatsen

J. Gresshof

Winter 2010

Wie van sneeuw houdt, kan deze winter zijn hart ophalen. Zelden viel er zo veel sneeuw als nu. Niet altijd even prettig, vooral niet als je de weg op moet.

Maar voor de wandelaars onder ons is het heerlijk. De hele wereld lijkt wel een sprookjesland met die zachte witte laag.

Winter1

Spelletje #5 (van wie is dit?)

spel_#4-V

spel_#4-A

Vorige week stond hier een detail van een mand. Ik had gedacht dat het heel herkenbaar was, maar het leverde slechts één goed antwoord op, van Tineke. Zij verdient daarmee 1 punt.

spel_#5-V

De zomer schiet met een baan van licht over de laan als door een raam dat open staat. De winter slaat het dicht.

Deze week heb ik een geheel andere opgave. Van wie zijn deze dichtregels?

Wie ook nog weet te melden waar je deze regels op de muur kunt lezen (straat en plaatsnaam) krijgt een bonuspunt.

Oplssingen uitsluitend per e-mail: knutzels@knutzels.nl


Recept: Bitterkoekjespudding (anno 1938)

Toen mijn schoonmoeder overleden was, mocht ik haar oude kookboek (uitgave 1938) hebben. Het was beduimeld, zeer vaak gebruikt en daardoor enigszins uit elkaar gevallen. Maar met veel geduld heb ik het blad voor blad gerepareerd en nu staat het weer in mijn kookboekenkast.

Vandaag een recept hieruit:

Kookboek-1938

Bitterkoekjespudding

  • 150 gr. Oud wit brood, zonder korst
  • 150 gr. Bitterkoekjes
  • 3 dl. Melk
  • 3 eieren
  • 50 gr. Suiker
  • 60 gr. Boter of margarine
  • snufje zout
  • paneermeel

Continue reading

Gedichtendag 2010

Het is vandaag in Nederland en Vlaanderen GEDICHTENDAG.

Dit gedicht van Simon Vestdijk stond vorig jaar ook al op mijn oude blog:

Dijk bij avond

Een grenspaal op een klinkerband,

De zee verneveld naast het land.

Hard glibb’rig grauw, een dos van wier:

Bazalt in mijlen, kier na kier.

Ontel’bre vochtige ravijnen,

Waar binnendieren in verkwijnen.

De steenen huid ziek overtogen

Met ringen mos, die geel verdrogen.

Het gras in welf, wat daar nog weidt?

Iets wits en levends, schaap of geit?

Maar zelfs de stormbal geeft geen taal

Of teeken aan zijn klamme paal.

O kuststreek zonder slot of zin,

Gelijk aan ’t einde het begin,

Waar in een eeuw geen branding sloeg,

Stort in, verdwijn, het is genoeg.

Simon Vestdijk (1898-1971)

Opzij, opzij, opzij…, we hebben haast

HAAST, het lijkt wel de plaag van deze tijd. “Nee, dan kan ik niet…, ik heb het veel te druk…, helaas, geen tijd gehad….”

Iedereen (ook ik) maakt zich er aan schuldig. Maar is die haast niet van alle tijden?

haastig of rustig?

haastig of rustig?

In een oud kookboek van mijn schoonmoeder vond ik een knipsel uit de EVA, met deze advertentie. Ik schat zo ergens van rond 1960.

Vader, die zich -met zijn ogen op de klok- in zijn jas hijst en geen tijd heeft voor ontbijt. Daarnaast het plaatje hoe het eigenlijk zou moeten zijn: moeder, geheel opgedoft (ja, ja), kijkt met verliefde blik naar de kalme man, die zijn (door haar toebereide…?) ontbijt van overheerlijke havermoutpap verorbert.

Idyllisch toch? En anno nu? Links moeder én vader die zich in hun jassen hijsen. Maar dan rechts: moeder én vader samen relaxed aan het kant-en-klare  (drink)ontbijt. De laptops op de tafel, met de autosleutels er naast. Helemaal 2010!

Ik kan de advertentie zo maken 😉

Reisherinnering: sojasaus?

In 1997 gingen Leo en ik voor het eerst naar China. Dit is een herinnering aan onze eerste dag in Sjanghai.

Meteen als we het vliegveld van Shanghai verlaten, overvalt me de volkomen tegenstelling met wat ik verwachtte te zien. De wegen zijn ruim, vol met auto’s en lage huizen zie je niet. Wel flats, de een nog hoger dan de andere. Het enige waarin deze stad, zo op het eerste gezicht, verschilt met een westerse stad zijn de reclameborden langs de weg. De opschriften zijn niet te lezen voor ons, alhoewel ook daar de westerse reclames intussen oprukken. Volop Coca Cola, Pepsi en andere bekende merken. Ik voel me teleurgesteld. Daarvoor ging ik niet naar China. Ik had gedacht typische oosterse huizen aan te treffen. Toch realiseer ik me dat dit het China van nu is. Snel veranderend en op weg naar de 21e eeuw. Ik vraag me af of we eigenlijk toch nog te laat zijn? Zullen we nog wel iets van het oude China aantreffen? Maar goed, we zijn moe van de reis en moeten duidelijk even acclimatiseren. Ik laat het allemaal maar op me af komen.

gescand uit ons fotoboek

gescand uit ons fotoboek

De bus zoekt intussen zijn weg door het drukke verkeer, waar nauwelijks regels te ontdekken zijn. Alles rijdt kriskras door elkaar en de chaos lijkt enorm.

In het hotel wacht me alweer een teleurstelling. Of nou ja teleurstelling. Ik had een heel ander hotel verwacht. Kleiner, authentieker, viezer misschien wel. Maar gelukkig is het schoon, zeer schoon zelfs en van een bijna overdadige luxe. De kamer is ruim, voorzien van radio, tv en een zitje. In de badkamer hangen badjassen, er staan slippers en een hele schaal met zeepjes, kammen, tandpasta en badschuim. We frissen ons even op en komen even later op de kamer van de reisleidster bij elkaar om het programma door te nemen. En dan kunnen we er op uit.

Continue reading