Author Archives: KnutzEls
Sint Pieter
Op een zomerse dag waren wij in Rome in de Vaticaanse musea. Zelden zoveel pracht en praal bij elkaar gezien. Het duizelde een beetje na kilometers lange gangen volgestouwd met kunst. Ik was dan ook blij dat er ergens een raam openstond, zodat ik even naar buiten kon kijken. En zo ontstond deze blik op de Sint Pieter.

Zonder het enorme plein er voor, maar alsof ie zomaar tussen de bomen staat.
Rietveld
| Met Bettie was ik al eens in het Rietveldhuis in Utrecht geweest. Maar een tweede keer met vriendin Carla was geen straf. Het huis is zowel van buiten als van binnen het bekijken dubbel en dwars waard.
Of ik er had kunnen wonen, denk ik niet. De inrichting is zo tot in de details uitgedacht, dat het me een beetje té strak zou worden. Maar goed, het dateert dan ook al van 1923. Dat is al bijna een eeuw geleden. En voor die tijd was het zeker zeer revolutionair. |
![]() |
Stiekeme reclame
Bij het kaartje voor de Gaultier tentoonstelling in de Kunsthal kregen wij een voucher met een code. Daarmee zou je een reisje naar Parijs, met een bezoek aan een modeshow van Gaultier kunnen winnen. Nou, dat leek me wel wat.
Ik toetste het opgegeven telefoonnummer in en zag toen dat het een actie van de Bak/Giroloterij is. En een beetje nattigheid voelde ik al wel. Maar nee hoor, vertelde de dame aan de telefoon, dit stond helemaal los van de loterij. Als ik nou die code opgaf…. Dat deed ik dus braaf, evenals mijn telefoonnummer en mijn naam. Want ja,stel dat je een prijs gewonnen hebt, dan moeten ze je dat toch laten weten… Ja, das waar. Maar toen ik mijn geboortedatum, postcode én het huisnummer moest geven, was ik het goed beu. Dan hebben ze al mijn gegevens. Ja, dan sturen we u zo nu en dan wat …… Ja, wat ze sturen heb ik niet meer gehoord. Ik haakte af. Zo´n actie is gewoon een stiekeme manier om aan persoonsgegevens te komen.
Dan ga ik maar niet naar Parijs!
Zwaluw
Vandaag begint de lente, geloof ik. Dat was zo tenminste toen ik nog op school zat. Nu zegt men dat de lente al op 1 maart begint, al voel je daar bij tijd en wijle geen snars van.
Eén zwaluw maakt nog geen lente, ook een hele rij nog niet. Maar wat zijn deze vogeltje prachtig vereeuwigd door Hiroshige. Ik kan er niet genoeg naar kijken!
Pudding Tarzan
Dit was de favoriete zoethoud-film als onze jongens ziek waren. Liggend op de bank, met ernaast een krukje waarop sap en koekjes. Ik geloof dat we het begin van deze film niet eens goed hadden opgenomen. Maar dat weerhield onze jongens er niet van om hem keer op keer te bekijken. Toen ik deze week het boekenweek geschenk van de bibliotheek kreeg, zag ik dat de film gemaakt was naar aanleiding van het boek.
Zoeken op You Tube leverde alleen het begin van de film op, maar het houterige Nederlands herkende ik meteen:
Sint Jozef
Ik ben helemaal niet kerks opgevoed en heb dus ook niets met naamdagen. Maar op zoek naar dit recept, las ik dat het in Spanje vaak op 19 maart, de dag van Sint Jozef, wordt gegeten.
Wie wil, kan het dus nog maken voor het toetje van vanavond:
(De eiwitten worden niet gebruikt. Bewaar ze voor een andere bereiding.) Giet er de suiker bij en klop de twee ingrediënten tot ze goed gemengd zijn. Voeg de maïzena toe en meng opnieuw.
Plaats een zeefje boven het eiermengsel en giet de warme kruidige melk erdoor, zodat de smaakmakers er uit gezeefd worden. Meng alles kort met de garde en giet de crème terug in de pan. Verhit op zacht vuur en blijf enkele minuten ononderbroken roeren met de garde, tot de crème voldoende gebonden is. (Vergelijkbaar met pudding.) Laat de crème heel even ‘bubbelen’ en zet het vuur af.
Schenk de warme ‘crema Catalana’ in éénpersoonsschaaltjes. Plaats de schaaltjes in de koelkast en laat de crema Catalana een paar uur opstijven.
Voor de afwerking strooi je er een dun laagje suiker op, die met een keukenbrandertjegoudbruin gebrand wordt.
EET SMAKELIJK!
(Bron: Dagelijkse kost)
Spreuk van de week
Gaultier
| Deze week met Dorothé, -ex-collega, altijd druk in de weer, haar tijd verdelend tussen gezin, naaimachine en hardlopen-, naar de Kunsthal geweest om de tentoonstelling van Gaultier te zien. Ik ben eigenlijk niet zo’n fan van Gaultier, omdat zijn ontwerpen me vaak te extreem en te pompeus zijn. Maar wat een prachtige tentoonstelling. En wat fantasie heeft die man. En wat een vakmanschap om die fantasie om te zetten in kleding. Hij maakt alles mogelijk. Een spijkerbroek wordt een bovenstuk van een avondjurk, filmrolletjes worden zo geplooid dat het een jurk wordt, zo’n ouderwets roze corset wordt een stoere herenjas, waarvan de elleboogstukken bestaan uit BH-cups. En wat te denken van een overigens zeer draagbare, ja zelf een beetje ingetogen, japon, bezet met duizenden knopen en knoopjes? Niks is te gek. | ![]() |
Of zijn mode ook zou willen dragen? Ik geloof het niet. Maar gedurfd en vernieuwend is het wel. En alles bij elkaar maakt het een zeer bezienswaardige en prachtig opgestelde tentoonstelling.
Schrik niet als je de eerste zaal binnenkomt. Want het lijkt of de poppen echte mensen zijn. Door een zeer vernuftig videosysteem worden gefilmde gezichten op de poppen geprojecteerd, waardoor ze bijna levensecht zijn.
Een schitterende tentoonstelling, waar je aldoor weer verbaasd, geamuseerd of op het verkeerde been gezet wordt. De tentoonstelling is in de Rotterdamse Kunsthal te zien tot en met 12 mei 2013.







