About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Sint Pieter

Op een zomerse dag waren wij in Rome in de Vaticaanse musea. Zelden zoveel pracht en praal bij elkaar gezien. Het duizelde een beetje na kilometers lange gangen volgestouwd met kunst. Ik was dan ook blij dat er ergens een raam openstond, zodat ik even naar buiten kon kijken. En zo ontstond deze blik op de Sint Pieter.

Zonder het enorme plein er voor, maar alsof ie zomaar tussen de bomen staat.

Rietveld

Met Bettie was ik al eens in het Rietveldhuis in Utrecht geweest. Maar een tweede keer met vriendin Carla was geen straf. Het  huis is zowel van buiten als van binnen het bekijken dubbel en dwars waard.

Of ik er had kunnen wonen, denk ik niet. De inrichting is zo tot in de details uitgedacht, dat het me een beetje té strak zou worden. Maar goed, het dateert dan ook al van 1923. Dat is al bijna een eeuw geleden. En voor die tijd was het zeker zeer revolutionair.
Maar het heeft zeker model gestaan voor de huizen en de manier van inrichten van nu. Dat het nog steeds hypermodern oogt, vind ik dan ook heel bijzonder.
Klik hier voor een kleine impressie van het huis.

 

Stiekeme reclame

Bij het kaartje voor de Gaultier tentoonstelling in de Kunsthal kregen wij een voucher met een code. Daarmee zou je een reisje naar Parijs, met een bezoek aan een modeshow van Gaultier kunnen winnen. Nou, dat leek me wel wat.
Ik toetste het opgegeven telefoonnummer in en zag toen dat het een actie van de Bak/Giroloterij is. En een beetje nattigheid voelde ik al wel. Maar nee hoor, vertelde de dame aan de telefoon, dit stond helemaal los van de loterij. Als ik nou die code opgaf…. Dat deed ik dus braaf, evenals mijn telefoonnummer en mijn naam. Want ja,stel dat je een prijs gewonnen hebt, dan moeten ze je dat toch laten weten… Ja, das waar. Maar toen ik mijn geboortedatum, postcode én het huisnummer moest geven, was ik het goed beu. Dan hebben ze al mijn gegevens. Ja, dan sturen we u zo nu en dan wat …… Ja, wat ze sturen heb ik niet meer gehoord. Ik haakte af. Zo´n actie is gewoon een stiekeme manier om aan persoonsgegevens te komen.
Dan ga ik maar niet naar Parijs!

Zwaluw

 

 

Vandaag begint de lente, geloof ik. Dat was zo tenminste toen ik nog op school zat. Nu zegt men dat de lente al op 1 maart begint, al voel je daar bij tijd en wijle geen snars van.

Eén zwaluw maakt nog geen lente, ook een hele rij nog niet. Maar wat zijn deze vogeltje prachtig vereeuwigd door Hiroshige. Ik kan er niet genoeg naar kijken!

Pudding Tarzan

Dit was de favoriete zoethoud-film als onze jongens ziek waren. Liggend op de bank, met ernaast een krukje waarop sap en koekjes.  Ik geloof dat we het begin van deze film niet eens goed hadden opgenomen. Maar dat weerhield onze jongens er niet van om hem keer op keer te bekijken. Toen ik deze week het boekenweek geschenk van de bibliotheek kreeg, zag ik dat de film gemaakt was naar aanleiding van het boek.
Zoeken op You Tube leverde alleen het begin van de film op, maar het houterige Nederlands herkende ik meteen:

 

Sint Jozef

Ik ben helemaal niet kerks opgevoed en heb dus ook niets met naamdagen. Maar op zoek naar dit recept, las ik dat het in Spanje vaak op 19 maart, de dag van Sint Jozef, wordt gegeten.
Wie wil, kan het dus nog maken voor het toetje van vanavond:

Creme Catalana (4 personen)
2,5 dl melk
2,5 dl room
75 gram suiker
20 gr. gram maizena
1 vanillestokje
1 kaneelstokje
Schil van 1 sinaasappel
4 eidooiers
(evt. een scheutje Grand Marinier)Breng de melk, met daarin sinaasappelschil, kaneelstokje, vanillestokje en steranijs langzaam aan de kook. Schenk eventueel een scheutje Grand Marnier bij de melk.
Neem een ruime mengschaal en doe er enkel de dooiers in. Klop ze even los met een garde.
 


(De eiwitten worden niet gebruikt. Bewaar ze voor een andere bereiding.) Giet er de suiker bij en klop de twee ingrediënten tot ze goed gemengd zijn. Voeg de maïzena toe en meng opnieuw.
Plaats een zeefje boven het eiermengsel en giet de warme kruidige melk erdoor, zodat de smaakmakers er uit gezeefd worden. Meng alles kort met de garde en giet de crème terug in de pan. Verhit op zacht vuur en blijf enkele minuten ononderbroken roeren met de garde, tot de crème voldoende gebonden is. (Vergelijkbaar met pudding.) Laat de crème heel even ‘bubbelen’ en zet het vuur af.
Schenk de warme ‘crema Catalana’ in éénpersoonsschaaltjes. Plaats de schaaltjes in de koelkast en laat de crema Catalana een paar uur opstijven.

Voor de afwerking strooi je er een dun laagje suiker op, die met een keukenbrandertjegoudbruin gebrand wordt.

EET SMAKELIJK!

(Bron: Dagelijkse kost)

Gaultier

Deze week met Dorothé, -ex-collega, altijd druk in de weer, haar tijd verdelend tussen gezin, naaimachine en hardlopen-, naar de Kunsthal geweest om de tentoonstelling van Gaultier te zien. Ik ben eigenlijk niet zo’n fan van Gaultier, omdat zijn ontwerpen me vaak te extreem en te pompeus zijn. Maar wat een prachtige tentoonstelling. En wat fantasie heeft die man. En wat een vakmanschap om die fantasie om te zetten in kleding. Hij maakt alles mogelijk. Een spijkerbroek wordt een bovenstuk van een avondjurk, filmrolletjes worden zo geplooid dat het een jurk wordt, zo’n ouderwets roze corset wordt een stoere herenjas, waarvan de elleboogstukken bestaan uit BH-cups. En wat te denken van een overigens zeer draagbare, ja zelf een beetje ingetogen, japon, bezet met duizenden knopen en knoopjes? Niks is te gek.   

Of  zijn mode ook zou willen dragen? Ik geloof het niet. Maar gedurfd en vernieuwend is het wel. En alles bij elkaar maakt het een zeer bezienswaardige en prachtig opgestelde tentoonstelling.
Schrik niet als je de eerste zaal binnenkomt. Want het lijkt of de poppen echte mensen zijn. Door een zeer vernuftig videosysteem worden gefilmde gezichten op de poppen geprojecteerd, waardoor ze bijna levensecht zijn.
Een schitterende tentoonstelling, waar je aldoor weer verbaasd, geamuseerd of op het verkeerde been gezet wordt. De tentoonstelling is in de Rotterdamse Kunsthal te zien tot en met 12 mei 2013.

Gouden ouwetjes

  Het gebeurt niet vaak dat ik voor een TV-programma warm loop. Maar vanavond zit ik zeker voor de buis om te kijken naar het BNN-programma “Golden Oldies”.
Ik wil zien hoe het verder gaat met de bejaardenhuisbewoners die met elkaar een nieuw koor vormen. En zich dan niet laten leiden door “we doen het nu een beetje rustiger an…” maar helemaal gaan voor “We will rock you” van Queen of een stevig nummer van Status Quo.
Heerlijk om te zien en te horen!