Zo’n mooie stapel hout als voorraad in de tuin. Dat moet een goed gevoel geven. Dan weet je dat je lekker warm de winter doorkomt. Avond na avond genieten van flakkerende vlammetjes in de houtkachel of open haard. En dan is het met recht goed rusten na noeste arbeid.
Er is natuurlijk ook van alles mee te maken. En dat hoop ik terug te zien bij Stuureenfoto, waar hout ook het weekthema is.
 |
Wat me in dit digitale tijdperk zo irriteert, is dat alles zo onpersoonlijk is geworden. Overal worden mensen vervangen door computers. En computers denken niet, die registreren. Neem nou de nieuwe maatregel bij onze bibliotheek. Daar wordt paal en perk gesteld aan “rood” staan. Heel begrijpelijk. Ik heb wel meegemaakt dat mensen meer dan dertig euro rood stonden en dan nog niet wilden en/of konden betalen. De bieb is geen bankinstelling, dus is het tegenwoordig boter bij de vis. |
Nou stond ik ook in het krijt. Voor het enorme bedrag van 20 eurocent! Maar dat maakte wel dat ik via internet (OK, ook met de computer) geen boeken meer kon reserveren, dan wel kon zoeken in de database van de bieb. En dat ergerde me uitermate.
Ik ben, denk ik, zo’n dikke 55 jaar lid van de bieb. Niet altijd bracht ik mijn boeken op tijd terug, maar de boetes die ik kreeg, heb ik altijd netjes betaald. Soms had ik niet genoeg geld bij me, en kon ik de volgende keer betalen. Maar nu is het dus over en sluiten als er ook maar iets openstaat. Nou ja, het is niet anders. Geen enorm probleem, maar wel een kleine ergernis.
Voortaan dus op tijd terugbrengen of verlengen (via internet, ja, ja, dat dan wel weer wel 😉 ) !
 |
Een weekje waren we weg, naar Frankrijk, de Auvergne. We reden door stille, slaperige stadjes en dorpen, aten in kleine restaurantjes en genoten vooral van de stilte en de rust bij onze gîte. Soms leek het wel of de tijd had stilgestaan. En dan zie je ineens zo’n bordje. Zo klein dat je wel even moet stilstaan om het te lezen. Dus stapvoets er voorbij om goed te kunnen zien of je echt wel de juiste richting neemt. |
Dit is nog uit de tijd van de eerste Michelingids, schat ik in.
Wat een geluk als je een bedrijf vindt waar je service krijgt. Neem nou zoiets als internet. Een niet meer weg te denken onderdeel van ons leven. Niet van het allergrootste levensbelang, maar als het niet meer werkt, dan voel je je toch erg onthand.
Wij hebben internet via XS4ALL, die ons ook het nieuwe modem levert. Dat werd gisteren om kwart voor zes bezorgd. Een doos ter grootte van een flinke gebaksdoos, met daarin een apparaat, splitters, stekkers en diverse kabels met uiteinden in bescheiden grijs, keurig zwart en frivool oranje. Gewone rechttoe kabels, maar ook een kabel met daaraan weer een splitsing. En een handleiding voor telefoon en internet, waar ik zo één, twee, drie geen wijs uit kon. Het zweet brak me uit. Hoe moest dat nou? Ik vroeg me af of John Bossen van XS4ALL, zoals beloofd, nog zou bellen?
Maar kijk, ik had die doos nog niet uitgepakt, of daar belde John al. “Ik zie dat het modem bij u bezorgd is. Zullen het nu even installeren?” Toen ik zei dat het me eigenlijk niet uitkwam, was dat geen probleem. Wanneer schikte het wel? Nou, zou het vandaag zo rond tienen kunnen? “Natuurlijk!”
En vanmorgen, even na tienen ging de telefoon weer. En ja hoor, met geduld en John’s duidelijk uitleg lukte het me om ons nieuwe modem keurig aan de praat te krijgen. In nog geen drie kwartier stond het modem weer bovenop de boekenkast en hadden we weer internet. “Fluitje van ’n cent”, zeg ik nu lachend 😀
Maar dan wel dankzij de prima service van XS4ALL. Nogmaals bedankt John!
Omdat ons modem het begeven heeft, hebben we geen internet. Een nieuw modem was wel snel te leveren, maar toen gingen we net op vakantie. Dus komt het modem pas deze week. Even geen blogjes dus. Er liggen wel wat ideeën klaar, maar zo’n blogje typen op m’n telefoon vind ik maar niks. Tot gauw dan maar.
| Een stel vrouwen heeft het over boeken. De ene zegt: “Ik houd van boeken waarbij je niet weet hoe het afloopt, die een gelukkig of een tragisch einde kunnen hebben.” “Zoals?” “Kookboeken!”(gevonden in een oude “Het Beste”) |
 |
| Nee, Cuvée Bonheur wordt het ook dit jaar niet. Want van een opbrengst van ruim 700 gram druiven kun je maar bar weinig wijn maken 😉 Maar het is weer meer dan vorig jaar en ze smaken best lekker.
We hebben nog iets aan de takken laten hangen, maar dat is meer als gebaar naar de vogels, die zich dit jaar redelijk netjes gedroegen en onze oogst niet hebben weggesnoept. En die wijn? Die halen we dit jaar weer eens in Frankrijk. Een bezoek aan zo’n gezellige wijnmarkt/supermarkt is gewoon heel gezellig! |
 |
 Klik op de foto om het filmpje te starten |
Toen, nu 67 jaar geleden, was dit hot. De nummer één hit van die tijd. Mijn moeder lag in de kraamkliniek, in barensnood van mij. Die dacht vast aan heel andere zaken dan aan dansen die dag. Maar mijn zus heeft hier zeker op gedanst. En wat doe ik vandaag? Misschien ook wel even dansen! In ieder geval vier ik mijn verjaardag in gepaste vrolijkheid. 😉 |
Het gebeurt niet vaak, dat maakt zo’n maansverduistering zo bijzonder.
VU
Vannacht stonden Leo en ik dan ook klaarwakker te kijken naar dit natuurverschijnsel. Ver weg van randstedelijk rumoer en lichtvervuiling. Rondom ons alleen de stilte van de natuur. Indrukwekkend!
We bleven wel binnen, want met een temperatuur bijna bij nul was het ons te koud.
