About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Prijzen

Telkens realiseren we ons hoe duur buiten de deur eten in Nederland is. In Frankrijk gingen we vaak ‘s-middags lunchen. In zo’n klein restaurant, zonder sterren of capsjones. En telkens werden we verrast door de kok.

Dit was bijvoorbeeld zo’n menu. Alles vers bereid, met paté vergezeld van een heerlijke uiencompote. Daarna koolvis in een mooie saus, met aardappelen en kastanjes. Toe een superluxe koffie met mini taartje, ijs en île flottante. We dronken er een karafje witte wijn bij. Water werd meteen van het huis geserveerd.

Wil je weten hoeveel we moesten, afrekenen? Nog geen 35,00 euro, voor twee personen. Dat valt toch mee, nietwaar? Kom daar hier eens om….

 

Walnoten

Op zijn dagelijkse wandeling verzamelde zwager de walnoten die onderweg uit de boom vielen. Zonde om te laten verrotten, nietwaar?

Eén zak werd een tas, twee tassen, een flinke doos. Inmiddels is er een flinke voorraad, waar hij met gulle hand van uitdeelt. Kijk maar eens wat een enorme zak hier staat. Vol met heerlijke walnoten, zo van de boom.

En ook wij hebben al hier een daar wat van die fijne voorraad uitgedeeld.

 10-walnoten-2
 10-walnoten-1 Dat wordt de komende weken regelmatig walnoten op het menu. Bietjes met walnoten, witlofsalade met walnoten of walnoten-brocolliquiche.

Vandaag om te beginnen maar eens walnoten-bananencake gebakken. Mmmmm!!!!!

Misschien hebben jullie wel een lekker recept, dat wij beslist eens zouden moeten proberen. Dan mag je me dat gewoon mailen: knutzels@knutzels.nl

 

Auto’s

Alweer een tijdje geleden ging ik met schoondochter naar Apeldoorn. Voornamelijk voor de tentoonstelling over Sisi, maar we keken ook nog wat verder rond op Paleis Het Loo.

Zo kwamen we in de stallen terecht, waar verschillende auto’s van de Koninklijke familie stonden gestald. Nee, helaas niet de  Ferrari van Bernhard, maar wel deze rode auto. Een grappige trapauto, die prins Claus gemaakt heeft voor zijn kinderen. Wat moet dat leuk zijn geweest, om rond Drakesteijn te “scheuren” in je eigen autootje.

10-SEF-auto

Kijk ook eens bij Stuureenfoto, waar het weekthema natuurlijk ook auto’s is. En doe ook mee, want iedereen is welkom.

Oude reclame

Al snuffelend op Pinterest kwam ik regelmatig prachtige voorbeelden van posters en oude reclames tegen. Ik hou van die oude platen met een heel eigen sfeer. En ach, dat verzamelen op Pinterest kost wel tijd, maar geen (fysieke) ruimte en dus maakte ik een bord aan. Daarop staan inmiddels meer dan 700 verschillende reclames, in de vorm van posters, omslagen van catalogi en boeken.

Hieronder een kleine greep uit mijn collectie. (klik op de foto voor een grotere afbeelding)

Wie nog meer wil zien klikt hier.

Tattoo

Bron: http://www.dutchink.nl/tattoo-teksten/
Bron: www.dutchink.nl
Dat een zeeman in een dronken bui een tattoo laat zetten, nou ja. Maar nu zie je zowat iedereen met een tattoo rondlopen. Nee, ik niet. Ik moet er niet aan denken. Maar goed, dat is mijn mening en wat een ander doet, moet ie zelf weten. Ieder zijn meug.

Je raakt er ook aan gewend en bij sommigen staat het zelfs best mooi. Maar ik denk dan altijd “Hoe zal dat zijn als je ouder wordt en vind je het dan nog steeds mooi?” Vorige week zag ik iemand, die zich ook had laten tatoeëren. Maar dit maal niet met een afbeelding, maar met een heel verhaal op haar schouders. Ik ben niet brutaal genoeg om te vragen of ik het allemaal mocht lezen. Het zal ook wel iets geweest zijn met emotionele waarde. Maar voor mij blijft de vraag: “Waarom doen mensen dat?”

 

 

Verlaten

We huurden een gite in Frankrijk. Een oude molen, prachtig gerestaureerd en aangepast aan de wensen van deze tijd. Het adres was zo afgelegen, dat we het alleen met de coördinaten op Google Earth konden vinden. Wat je noemt “een heerlijk rustig adres”. Zo rustig zelfs, dat we er geen telefoonverbinding hadden. Wifi, dat dan weer wel…

Maar het was er heerlijk. ‘s-Morgens meteen het bos in en ‘s-avonds een prachtige sterrennacht. En de maan natuurlijk. De eerste nacht scheen hij recht in ons gezicht, want dikke gordijnen, daar deed de eigenaar niet aan. Natuurlijk waren er wel luiken, maar dat vind ik zelf altijd nogal een opgesloten gevoel. Die lieten we dus open.
En als extra bonus die schitterende bloedmaan, waar we bijna de hele nacht koukleumend voor het raam of warm ingepakt onder het dekbed naar hebben liggen kijken. Het was maar een week, maar met heel veel herinneringen.

10-verlaten