Stelletje

Zomaar op een randje bij de waterkant in Dordrecht zat dit stelletje. Hé, die ken ik ik. Of toch niet…?

Al verder wandelend dacht ik na over die twee. Die kende ik zeker, maar waar van dan?

Maar na een tijdje wist ik het. Nee, het was niet een identiek stel dat ik me herinnerde. Maar een ander paar, dat er toch heel veel op leek. En… degene die ze in haar tuin heeft is onlosmakelijk met Dordrecht verbonden.

Dus Bettie, ik vond (maar jij misschien ook al) familieleden van jouw tuinstel in Dordrecht.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Vraag me niet in welke taal Marlon Williams zingt. Is het IJslands, Hawaiaans? Maar wat doet het er toe?
Aua Ata Ra klinkt toch prachtig?

Zomaar

Bron: Facebook / Georges Leonnec 1925 / Peter Gray’s Illustrations

Het is al over enen en ik heb nog geen blog geschreven.

Ook niks in voorraad. Gebrek aan inspiratie….

Dan maar een aardig plaatje, om zo’n lege dag te vullen.

Soms is Facebook een redder in de nood.

En och, ik houd van mooie illustraties, zoals dit voorblad van het magazine “La Vie Parisienne” uit 1926.

Zonnetjes

img_20260717_135208917_hdr3188384215388671412

Ik verwachtte een flinke pil toen ik dit boek in de bieb reserveerde. Maar het bleek een klein boekje te zijn, dat met gemak op mijn handpalm past.

Er staan zo’n 100 spreuken en wijze woorden in, allemaal bedacht om het leven ietsje zonniger te maken en somberheid uit te wissen.

Her en der zal ik er eens eentje plaatsen.

De foto’s zijn geen van alle mooi, maar geven een pagina uit het boekje weer.

Wat is dat?

img_20260508_134330754_hdr8048641177080405349

In de tuin van het Rijswijkse museum staat een boom(pje).

Toen wij er waren bloeide het en ik vond het bijzonder. Geen idee wat dit nou voor boom was.

Maar Google wist het antwoord. Een papiermoerbei. Een toepasselijke boom voor juist die museumtuin, waar zoveel over papier tentoongesteld wordt.

Het blijkt een invasieve uitheemse soort te zijn, dus maar niet aanplanten. Verder schrijft Wikipedia dat er in Japan washipapier van gemaakt wordt. Tegenwoordig vaak gebruikt, al denk ik dat hier in Nederland ook wel ander papier gebruikt wordt.

Op de Filipijnen gebruikt men de schors van deze boom om traditionele kleding te maken.

In ieder geval een leuk en nuttig boompje, dat na de bloei ook nog vruchten draagt die gegeten kunnen worden.

Boek

Ik las “Een haas in huis” van Chloë Dalton.

img_20260717_1625586665434658046050664282
“Een haas in huis” van Chloë Dalton

Als de schrijfster zich noodgedwongen door de Covid-pandemie heeft teruggetrokken op het Engelse platteland,vindt ze op een avond een pas geboren haasje, een pulsterling.

Ze twijfelt of ze het dier mee naar huis zal nemen, maar besluit dat uiteindelijk wel te doen.

En dan begint een avontuur en verandert haar leven op een bijzondere wijze.

Ze krijgt een speciale band met het dier, leert over zijn gewoontes en geniet van zijn  schoonheid. Allerlei facetten van een hazenleven passeren de revue.

Haar kijk op de natuur verandert, ze past haar levensgewoonten aan.

Een bijzonder boek over een bijzondere liefde voor een wild en ongetemd dier.

Natuur in de stad

Natuurlijk was ik al veel vaker in Amsterdam. Maar dit keer besloten Leo en ik eens een beetje zigzaggend langs de grachten te lopen. Straatje in, straatje uit, foto hier, plaatje daar. Niet van echte toeristen te onderscheiden.

En het viel me op dat er zoveel bloemrijke straten en straatjes waren. Overal grote potten en bakken, langs muren en op stoepen, langs de tredes bij een mooie deur. Langs de gracht, als garnituur voor zo’n ouderwetse krul.

En wat dacht je van de bootjes? Voorzien van allerlei soorten drank en bloemen. Nou ja, daar dan wel plastic bloemen. Maar een toeristische kniesoor die daar op let.

Servies

img_20260617_145545704_hdr3122725626275480569

Alweer servies….? Jazeker, ditmaal helemaal niet zo prijzig, stevig en niet snel kapot te krijgen.

Deze fraaie wijn- en bierglazen zijn niet van het fijnste kristal, maar van stevig plastic. Je kunt ze dus meenemen op vakantie, zodat je ook op de camping of in de caravan stijlvol kunt proosten.

Wij kamperen niet, maar zouden we het wel doen, kocht ik ze toch niet. Dan kwamen er hoogstens wat stevige glazen op ons wankele kampeertafeltje.

Want ze zijn dan wel stijlvol, maar ze geven bij het aantikken een somber pokpok geluid. En dat klinkt niet.

Gek toch, hoe selectief mensen soms kunnen zijn…..

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Als de clip niet start, dit is de link

Mocht het tegenzitten deze maandagmorgen, bekijk dan dit clipje. Ik weet zeker dat je er weer een hele week tegenkan. Sophia Charaï zingt en danst “Shouf, Shouf”.