Dorstig

Utrecht-002Laatst in Utrecht zag ik dit uithangbord. Het was één van de vele zonnige en warme dagen van deze zomer en een biertje had me zeker gesmaakt. Maar het tijdstip dat ik er langs kwam was toch meer voor koffie en ik had nog meer te doen, dus liep ik voorbij. Grappige naam voor een herberg. Ik kon er best een foto van nemen, bedacht ik me nog net op tijd.

En toen ik dat gedaan had, zag ik ook de naam van het straatje langs het gebouw. Utrecht-001En ja, dan ligt zo’n naam toch voor de hand, nietwaar. Hart of hert lijkt erg op elkaar. Herten zullen wel geen bier drinken, maar mannen met dorst zijn gemakkelijk te vinden. Vrouwen trouwens ook, want ik vind een biertje op zijn tijd echt heerlijk.

Boekje

bierboekje Wat ligt daar nou op tafel? Een klein ordnertje, niet groter dan een notitiebloekje. Maar al meer dan 30 jaar in gebruik. Leo schrijft daar consequent op wat hij vindt van het bier dat hij regelmatig drinkt. Niet alleen van een pilsje, maar ook -en vooral- van flesjes speciaal bier die hij krijgt of zelf koopt.
Tijdens zijn werkzaam leven was hij naast zijn gewone baan bij de brouwer van Heerlijk Helder ook nog bierproever. En zo is het ontstaan. In vakanties bezochten we regelmatig een brouwerij, dronken we bijzonder bier.

En dan noteerde hij wat hij proefde. Een tijd lang was bier niet zo populair, maar nu is er regelmatig wel wat nieuws op de markt. En dat houdt hij bij. Netjes op alfabet. Een document voor ons en niet alleen met biersmaken. Want bij sommige notities komen natuurlijk ook die vakanties weer terug in onze herinnering.

Bewaren

Bierproeven

In zijn werkzame leven was Leo niet alleen inkoper en later secretaris van een OR, maar ook professioneel bierproever bij de brouwer van het heerlijk helder gerstenat. En die wilde natuurlijk wel weten of het product nog steeds lekker was. Maar vooral hoe andere bieren smaken en of daar dan ook markt voor is. Dus beschikte het bedrijf over een aantal proevers, die zeer regelmatig ‘s-morgens om 11.00 uur al aan het bier zaten. Ach ja, iemand moet het doen, nietwaar 😉
Ook thuis is Leo nog altijd een zeer kritische bierdrinker. Hij wast zelf de glazen, want die mogen beslist niet in de vaatwasser. En op vakantie wordt er nog geregeld onbekend bier gedronken en beoordeeld. Hij heeft daarvoor een notitieboekje, waarin geproefde bieren worden beschreven.
Buitenstaanders hebben vaak een heel verkeerd oordeel hierover, maar gelukkig heb ik Leo nog maar zeer zelden dronken meegemaakt. Hij kent zijn maat!

Zing mee!

Het idee van een Kroningslied was misschien wel leuk bedacht, maar viel in de praktijk toch wel een beetje tegen. Maar waarom zingen wij niet gewoon ons volkslied, het Wilhelmus?

Helaas hebben wij niet de met de tekst bedrukte bierglazen bij de hand. Die zijn slechts in New York en omstreken uitgereikt door de bekende brouwer van heerlijk helder bier. Daarom geef ik de tekst hieronder, zodat we toch allemaal uit volle borst kunnen meezingen:

Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen bloet,
Den Vaderlant getrouwe
Blyf ick tot in den doot:
Een Prince van Oraengien
Ben ick vrij onverveert,
Den Coninck van Hispaengien
Heb ick altijt gheeert.

Mijn Schilt ende betrouwen
Sijt ghy, o Godt mijn Heer,
Op u soo wil ick bouwen
Verlaet mij nimmermeer:
Dat ick doch vroom mach blijven
V dienaer taller stondt,
Die Tyranny verdrijven,
Die my mijn hert doorwondt.

 

 

Scherven

Er kunnen maanden voorbij zonder dat er ook maar een scherfje ergens vanaf springt. Maar vorige week was het op één dag twee keer raak. Eerst liet echtgenoot een flesje bier vallen in de berging. Niet alleen scherven, maar ook kleverige zooi was het gevolg. Alle spullen buiten gezet, geruimd, gedweild en na gedweild. Hèhè, dat was was dat.

‘s-Avonds viel een glas bier om in de keuken. Daar was de vloer net gedweild, maar die kreeg dus weer een sopje. Gelukkig bleef het glas heel.
Dat was niet zo toen ik een ijscoupe in de vaatwasser zette. Het was al bijna middernacht, maar met veel geraas viel hij op de tegels in duizenden stukken. Onbegrijpelijk hoeveel scherven er van één glas kunnen komen. Dus nog maar weer eens de stofzuiger gepakt. Maar de volgende morgen vond ik nog scherven onder het fornuis.

Ze zeggen dat scherven geluk brengen. Dus nu maar hopen dat de postcodeloterij hier valt…

Haringsalade

Ze is er weer. Heerlijk zilte nieuwe haring. Vroeger gruwde ik er van, nu eet ik het zo vaak ik kan.

Hierbij een recept voor een haringsalade. Simpel om te maken, maar op een warme zomeravond heerlijk met een goed glas witte wijn of een koel biertje.

voor 4 personen

4 haringen, schoongemaakt en in kleine stukjes gesneden
500 gr. koude gekookte aardappelen, in blokjes
2 kleine gekookte bietjes, in blokjes
3 geschilde (zure) appelen, in blokjes
2 uitjes, zeer fijn gehakt
3 grote zure augurken, zeer fijn gehakt
3 eetlepels azijn
5 eetlepels olie
zout en peper naar smaak
3 eetlepels mayonaise

2 hardgekookte eieren, in blokjes

Meng voor de dressing de azijn, olie, mayonaise en peper en zout doorelkaar.

Meng alle vaste ingrediënten (behalve de eieren) in een grote kom en schep de dressing er luchtig door heen. Zet de salade minimaal een uur in de koelkast.
Schep alles voor het serveren op ene mooie schaal, garneer met de gehakte eieren en eventueel wat blaadjes sla.

EET SMAKELIJK!!

Uit: Het volkomen visboek van Albert Heijn (1975)