Hoe het ontstaan is, weten we niet meer. Maar als wij op vakantie gaan, eten we de avond tevoren witbrood met haring en aardbeien. Nee, niet meteen roepen van “Bah”, want we eten natuurlijk eerst brood met haring (en uitjes) en dan pas één of meer boterhammen met aardbeien. En geloof me, dat is heerlijk.
Toen ik voor het eerst bij mijn schoonouders kwam, lustte ik geen haring. Dat kon niet vond schoonmoeder en haar wil was wet. Dus proefde ik mijn eerste haring zuinigjes op een boterham, bedekt met heel veel ui en tomaat. Dan hoefde ik die enge vis niet te zien. Dat het zo lekker was, leerde ik snel. En nu eet ik het ook zonder ui en tomaat leg ik er al heel lang niet meer op.
Manlief is nog steeds dol op haring en zonen lusten ook wel graag een lekkere. Soms met brood of zo uit het vuistje.
Ik geloof niet dat de jongens nog aan die vakantietraditie vasthouden, maar zij gaan vaak buiten de zomer op reis. Dan zijn aardbeien weer lastig te krijgen. Maar wij houden hem er in. Hoef ik die laatste avond voor we vertrekken niet na te denken over wat we zullen eten. Makkelijk toch?
Tag Archives: vakantie
Spreuk van de week
Elke maandag vind je hier een leuke poster. Zodat we de week in ieder geval met een (glim)lach kunnen beginnen.
Deel dit op:
Water
Water… hier in Rotterdam natuurlijk meer dan genoeg voorhanden. Altijd boeiend en altijd leuk om langs te lopen. Of nog leuker, om lekker op te varen. Zo’n ouderwetse stoomboot is dan helemaal top.
Nog meer water? Kijk op Stuureenfoto, waar deze week ook water de boventoon voert. En doe mee met je eigen waterfoto’s!
Deel dit op:
Weer thuis
| We zijn weer thuis na een vakantie in Italië. En dan roept de dagelijkse routine weer. Niet te geloven wat een was je hebt na drie weken. Ik ben vandaag dus druk, druk, druk met wasmachine na wasmachine te vullen. En straks boodschappen halen, en opruimen. Och, och, helemaal geen tijd om te bloggen…… 😉 |
 |
Deel dit op:
Zelfgemaakt
Al een hele tijd lag er een lap (gordijn)stof in mijn kast met het plan om daar een tas van te maken. Ik wilde een echte vakantietas, waar alles wat je zoal op een dag meeneemt, ook in past. Een tas die af te sluiten is, maar toch de belangrijkste dingen voor het grijpen zijn. Een tas die niet te zwaar is, die over mijn schouder gedragen kan worden en er dan niet afglijdt. Een tas met een wensenlijst, zal ik maar zeggen.
Net voor ik naar Wenen ging, besloot ik om het idee uit te voeren. Dan had ik mooi de gelegenheid hem uitgebreid te testen.
En was mijn tas nou echt zo handig? Jazeker, want erin zit alles wat er niet zo maar uit te pakken mag zijn, netjes achter een rits. Voorop zitten vakken voor een zonnebril (of paraplu, dat hangt er van af) en achterop twee vakken voor folders, stratenplan en een boekje. De brede band is lang genoeg om schuin over te dragen en blijft netjes zitten. En niet onbelangrijk, de tas zelf is lekker licht, hij weegt slechts 170 gram.
Die lap stof is nog lang niet op, dus misschien maak ik er nog wel eens een.
 Tas (voorkant) met alles wat er in past |
 De achterkant, met folders en boekje |
Deel dit op:
Klachten
| Sommige mensen hebben altijd wel iets te klagen. Boeken ze een hotel, dan klagen ze over het ontbreken van een haakje om hun pyama op te hangen, of dat de ontbijttafeltjes te klein zijn. Sommigen klagen over de bedden, twee apart of juist niet, te hard of juist te zacht. Te hoge of te lage kussens. Bevalt de kamer hen niet en krijgen ze een andere kamer, dan is het weer niet goed, want dan is het uitzicht niet naar hun zin. Er wordt geklaagd over het ontbreken van bepaalde TV-netten, de buurt is lawaaiig. De vuilnisman komt zo vroeg en maakt dan zoveel lawaai. |  |
En dit zuig ik niet uit mijn duim, want het is allemaal te lezen bij de reviews op een grote hotelboekingssite.
Je vraagt je af of je werkelijk zo’n misbaar moeten maken over zulke futiliteiten. Je verblijft tenslotte maar een heel korte poos in zo’n hotel, dus een beetje relativeren ……
Deel dit op:
Uitgeteld
Hèhè, we zijn weer thuis. De koffers staan nog onuitgepakt in de gang, de kranten moeten nog gelezen.
Dus even geen tijd voor een blogje, ik moet eventjes bijkomen van de vermoeiende vakantiestress.
Deel dit op:
Koffer inpakken
Al zeg ik het zelf, koffer inpakken kan ik redelijk goed. Ik heb er zo mijn eigen systeem voor. Heel veel kan er in mijn koffer én het komt er ook weer netjes uit.
Maar het kan nog veel beter. Kijk maar, volgens Ryanair moet het zoals in dit filmpje.
Volgens mij neemt die man veel te veel kleren mee, maar geen toilettas…. Toch een beetje gesjoemeld dus?
Deel dit op:
Auto
Vandaag hoorde ik op de radio verhalen over “je eerste auto”. Dat was voor mij eigenlijk onze Kever. Die was weliswaar van Leo, maar werd voor mij ook al snel heel vertrouwd en eigen. Want we kenden elkaar nog maar drie maanden, toen we besloten om met de auto naar Griekenland te gaan.
| Vier weken samen op sjouw. Wat een heerlijkheid. De achterbank eruit, zodat we plenty ruimte hadden voor onze bagage. Voorin onder het dashboard een net, dat al gauw vol lag met shag en vloei van Leo, het boekje met de route, snoep, etenswaren. |  |
En niet te vergeten, onze draagbare cassette-recorder. Destijds (in 1972) een wonder van technisch vernuft. We hadden bandjes met leuke nummers gemaakt, maar gebruikten de recorder ook om de geluiden van onze reis vast te leggen.
Ons Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuurbekrachtiging of parkeersensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!
Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!
Het Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuur-bekrachtiging of parkeer-sensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!
Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!
Deel dit op:
Strand
We waren een paar weken weg, vakantie houden in Noord Duitsland. Optimistisch koffers gepakt met wel wat warms erin, maar vooral gerekend met zonnige, warme dagen.
Nou mooi niet, soms was het niet meer dan 8 graden. En met een straffe wind is dat niet echt wat we wilden.
Wel foto’s gemaakt. Maar door een technische moeilijkheid lukt het me niet om een plaatje bij mijn blogje te zetten. Hier moet even mijn eigen IT-techneut helpen.
