 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De kleur van een herinnering mag je zelf bepalen.
|
Koffiepraatje
Het maakt niet uit of je in Rotterdam woont of in Venetië. Zo nu en dan een koffiepraatje is altijd goed. Het was nog best lekker weer en met een warme jas zat je eigenlijk goed op het terras. En zo konden de dames dan weer eens bijpraten, over de kinderen, de kleinkinderne, de boodschappen die zo duur werden, de was die nog gedaan moest en …… nou over van alles!
Deel dit op:
Wat moet je d’r mee?
Gek ding, zo’n slurf. Niemand vertelt hem wat ie er mee moet. Dan moet je het helemaal zelf uitvogelen, toch?
Deel dit op:
Wat is nou tijd?
1.262.304.000 seconden =
21.038.400 minuten =
350.640 uren =
14.610 dagen =
40 jaar =
zo lang ben ik vandaag met Leo getrouwd!
En we gaan voor nog heel veel meer jaren!
Deel dit op:
Papaver
Zo maar ergens gezien in een tuin. Maar ik kon het niet nalaten te fotograferen. Zo’n mooie kleur, zo fragiel deze papavers.
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Wanneer de macht van liefde wint van de liefde voor macht, zal er vrede ontstaan.
|
Deel dit op:
Zelfgemaakt
Helaas, maar zo nu en dan moet je ook dit soort kaarten maken.
Deel dit op:
Boekenmarkt
Al een tijdje vinden we dat we nu wel boeken genoeg hebben. Wat heet, er kunnen zelfs wel wat weg, naar de kringloop, naar een tweedehandsmarkt of zo.
Maar ja, dan loop op de boekenmarkt in Deventer en dan ga je voor de bijl. Gelukkig hielden we ons in en bleef het bij twee boeken en een ontbrekend stripboek. Maar toch…..
Maar zeg nou zelf, dit kon ik toch niet laten liggen. Een plekje voor zo’n klein boekje is er altijd wel! En wat voor een boekje…. met 53 mini-plaatjes van mijn favoriet Hiroshige, met minikopieën van houtsnedes en haiku’s over de plaatsen langs de Tokaido en ook nog eens Japans gebonden. Geweldig toch?
Deel dit op:
Vergissing
Bij Bettie zag ik dit blog. En ik moest meteen denken aan wat ik zelf meemaakte.
Na de dood van mijn schoonmoeder gingen schoonzus en ik het huis schoonmaken. Er waren nogal wat spullen weg te doen en daarom reed ik nog even met wat vuilniszakken achter de vuilnisman aan.
Bijna terug bij mijn schoonmoeders huis kreeg ik een aanrijding. Ik had een auto van rechts niet gezien en door de schok van die aanrijding vloog ik ook nog eens tegen een geparkeerde auto aan. Onze auto, die pas 6 weken oud was, was compleet total loss. Gelukkig mankeerde ik niks, maar er moest van alles geregeld worden en ook moest de auto weg getakeld worden.
Toen de takelwagen kwam, vroeg de chauffeur me om mijn autosleutels. Zonder na te denken, stak ik mijn hand in mijn zak en gaf hem de sleutel. Verbaasd keek hij me aan en zei toen “Daar krijg ik hem niet mee aan de praat”. Hij opende zijn hand en daar lag…….. een tampon in. De sleutel zat in mijn andere zak.
Als ik er nu aan denk, krijg ik nog een rooie kop!
Deel dit op:
Verbazing
Gisteravond keek ik met verbazing naar de natuurserie Life over planten. Ongelofelijk om te zien hoe alles in de natuur op zijn plaats valt.
Nog even dus een stukje, waarin een braam griezelig snel groeit:
