 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Twijfel niet aan het blauw van de hemel als boven jouw dak donkere wolken drijven. |
Vrijmarkt
 |
En hoe was het gisteren? Genoten van alle Oranjedrukte? Nog langs de vrijmarkt geweest? Dat is bij ons een jaarlijks terugkerend ritueel. Kijken wat anderen allemaal weg willen doen en ons afvragen of ze het ook wel verkopen. Want als je dan eindelijk besloten hebt om er mee langs de straat te gaan staan en je verkoopt het niet. Wat dan? Ach, misschien staat ie er volgend jaar wel weer mee…. |
Deel dit op:
Koningsdag
De eerste Koningsdag, hoe zal die verlopen? En gaat het de komende jaren op dezelfde voet verder of horen we vandaag hoe onze koning en koningin deze dag voortaan willen vieren? Krijgen we het defilé weer terug, wordt het een nationale sportdag of …. Nou ja, dat horen we vanzelf.
Ongemerkt voorbij laten gaan zit er voor Willem-Alexander niet in, hoezeer hij daar misschien naar verlangt. Hij moet en zal, hoe dan ook, op deze dag nog eens extra in de belangstelling staan.
Ik wens hem in ieder geval een prettige dag toe en hoop dat hij, met zijn gezin, nog heel veel jaren deze dag mag vieren!
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie: Tokyo National Museum
Het zal toch geen gemakkelijke reis zijn geweest, zo langs de Tokaidoweg. Ik heb geen idee hoe lang men er over deed en of het gevaarlijk was. In een draagstoel nou ja, maar als dragers lijkt het me geen pretje.
| Eigenlijk was Hiroshige een soort van fotojournalist avant-la-lettre. Altijd op zoek naar mensen in vreemde omstandigheden, zoals hier in de buurt van Okitsu. Reizigers van nu zien een heel ander plaatje, zeker als het weer en de zonsondergang meewerken. |
 |
Deel dit op:
Kinderen
| Dit kleine jongetjes op moeders rug fotografeerde ik in 2005 in Zuid-China. Vertederend he?
Nou ja, dat zijn kleine kinderen vaak. En zo rechtstreeks. Hij zei iets tegen zijn mama, wat ik natuurlijk niet verstond. Ze reageerde ietwat gegeneerd. Maar daar nam de kleine man geen genoegen mee. |
 |
Hij pakte haar hoofd en draaide het naar ons toe, zodat ze wel moest kijken. En toen viel het kwartje bij mij. “Mamma, kijk eens wat een rare, witte mensen”.
Zonder ook maar een woord Chinees te kennen, wist ik het. Ik heb hem hartelijk toegelacht. En maakte deze foto!
Deel dit op:
Statistieken
 |
Droge kost om te lezen, statistieken. Hoeveel containers in de Rotterdamse haven gelost en geleden zijn, hoeveel auto’s met welke snelheid over de rijkswegen rijden. Hoeveel….. nou zo gek kun je het niet bedenken, of er is wel een statistiek van te maken. |
Al stofzuigend bedacht ik me laatst “hoe vaak heb ik dit al niet gedaan?”. Uit mijn hoofd en al stofzuigend kwam ik er niet uit, dus nam ik bij de koffie de rekenjapanner ter hand en ging aan het staffelen. Ruim 40 jaar samen, zo’n 15 jaar intensief met schoonmaken en huishouden bezig geweest en 25 jaar iets minder fanatiek met stoffer en zuiger in de weer. Het resulteerde in ongeveer 5400 keer stofzuigen. Reken 10 x zuigen voordat de stofzak geleegd moet worden, dan kom je op 540 stofzuigzakken. En dat zijn heel wat kliko’s vol.
Wat leverde al dat gereken me op? Nou, eerlijk gezegd niks opwekkends. Want soms lijkt het alsof ik helemaal nooit stofzuig. Dan dwarrelen de stofvlokken die ik vorige week weghaalde weer opnieuw over de vloer. Wat een ellende, alsof je het allemaal voor Jan Joker doet.
Maar net toen ik er de brui aan wilde geven, kwam echtgenoot thuis. Hij keek rond en zei “Zo, heb je gezogen? Het ziet er weer netjes uit zeg!” Na al die jaren samen, weet hij precies welke gevoelige snaar hij moet raken 😉
Deel dit op:
Lange woorden
 |
Aansprakelijkheidswaardevaststellings-veranderingen, dat zou toch een mooi woord zijn om bij Scrabble te gebruiken. Helaas, dat gaat niet op het bord, want daar passen maar 15 letters op een rij. En dit zijn er welgeteld 50! Er zijn nog wel meer van dit soort gekke lange woorden: arbeidsongeschiktheids-verzekeringsmaatschappij, commissarissen-aansprakelijkheidsverzekering en nog een paar woorden uit de verzekeringswereld. Niet echt leuke woorden dus. Want mooi vind ik ze niet, al is dat een kwestie van smaak. |
Hottentottententententoonstellingen daarentegen vind ik weer wel mooi. Het is niet zo lang, maar heeft een soort ritme waardoor ik er iets gezelligs bij voel.
Maar goed, vanavond ga ik weer scrabbelen en dan komt het eigenlijk meer aan op een combi van taal en rekenen, want zo’n lang woord levert niet altijd de meeste punten op. Strategisch gelegde en punten leverende letters, zoals de Y, Q, H of U kunnen je score behoorlijk omhoog brengen. Daar ga ik maar eens op oefenen! 😉
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
De aarde lacht in bloemen. |
Deel dit op:
Pasen
Pasen, tijd om de bloemen weer buiten te zetten. Met een beetje geluk groeit alles net zo mooi als hier, in Parnu in Estland. Al wacht ik altijd tot de IJsheiligen geweest zijn, dan is de kans op nachtvorst vrijwel voorbij. Ik moet het nog maar even maar doen met deze foto!
Deel dit op:
Once in a lifetime
Al weer een hele tijd geleden heb ik me opgegeven voor het komend seizoen van Heel Holland Bakt. Al ergens aan het eind van zomer stuurde ik een uitgebreid formulier op, met wat ik zoals gebakken had, heel veel persoonlijke gegevens en foto’s.
| En toen begon het grote wachten. Pas eind januari sloot de inzendtermijn en voor die tijd hoefde ik dus niet op iets definitiefs te rekenen. Eind februari kwam er dan een telefoontje van het productiebureau en mocht ik opdraven, met zelfgebakken taart en een ander baksel naar eigen inzicht. |  |
Het weekend ervoor bakte ik proef, liet buren en kennissen testen en hoorde ik het commentaar aan. Ik bakte nog een keer, wijzigde het recept nog iets en bakte tenslotte op de grote dag nogmaals een verse taart en een mooi gevlochten brood. Daarmee reden Leo en ik naar Hilversum, waar een deskundige jury proefde en ik een gesprekje had, dat opgenomen werd. Gek genoeg voelde ik helemaal geen stress. Ik vond het enig, een bijzondere ervaring, maar niet iets dat van levensbelang was. Ik denk dat Leo zenuwachtiger was dan ik 😉
Maar mijn bakkunst viel in de smaak en ik mocht met 23 andere kandidaten nog een keer proefbakken. Dit keer in de bakkerij van Robèrt van Beckhoven in Oisterwijk, waar ook Janny van der Heiden en Martine Bijl aanwezig waren.
En daar sta je dan, in een wildvreemde keuken. Je moet bakken met tijdsdruk, want meer dan 2 uur en een kwartier hadden we niet. Het kon allemaal nét. Natuurlijk moesten we soezen bakken en die zijn al niet mijn favoriet…..! Als je dan ook nog moeten zoeken naar van alles en nog wat. Het zweet brak me uit en ik voelde me als een kat in een vreemd pakhuis. Nee, het werd geen topprestatie en ik ben dan ook niet verder gekomen. Geen TV-carrière dus voor mij.
Jammer, maar ja ….. Het was al met al toch een heel leuke ervaring, die ik beslist niet had willen missen! Voortaan bak ik weer lekker ontspannen in mijn eigen vertrouwde keuken!
