Zondag-wasdag

Al weer een tijdje geleden maakte ik deze foto tijdens een wandeling door Rotterdam. Die was hing daar zo mooi en kleurig. De wasvrouw had maling aan ingesleten regels als “maandag-wasdag” want het was echt op een zondag dat ik er langs liep. En wat maakt dat ook uit. Misschien had ze voor de maandag andere plannen, of kwam het beter uit nu ze toch voor de kant lag. Wie zal het zeggen….

Koelkast

Ik denk dat er nog maar weinig huishoudens in Nederland zullen zijn zonder een koelkast (of twee) in de keuken. Toch kan ik me nog wel de tijd herinneren dat bij ons thuis zo’n apparaat ontbrak. Wij hadden een piepklein keukentje, waarin met geen mogelijkheid een koelkast paste. Pas in 1969, nadat het huis door de Woningstichting Rotterdam was verbouwd, hadden we plaats voor zo’n ding. Tot dan toe haalde mijn moeder mondjesmaat bederfelijke waar.

bron: Het geheugen van Nederland

We hadden een vliegenkastje op het balkon en worst en kaas werd per ons gehaald. Bij de kruidenier, schuin tegenover ons huis.En hoewel ons huishouden niet zo geautomatiseerd was als nu, had mijn moeder daar toch tijd voor. Er was zelf s nog wel even gelegenheid om een praatje te maken.

Maar nu zou ik toch echt niet meer buiten de koelkast kunnen. Hij staat vol met potjes, flesjes, schaaltjes. We vinden nu ook dat spullen meestal gekoeld bewaard moet worden en dus zetten we er van alles te pas en te onpas in. En voor een onsje kaas of worst even naar de winkel lopen, dat doen we niet meer. Daar hebben we het te druk voor….. zeggen we.

Spijkerbroek

Als puber mocht ik geen spijkerbroek dragen. Dat was niet netjes en zeker niets voor meisjes, vond mijn moeder :-(Leo’s moeder kocht er wel een voor hem. Maar die moest toch terug naar de winkel, want zijn vader wilde niet dat hij in zo’n broek zou lopen.

Ach ja, tijden veranderen. Nu kun je de spijkerbroek niet meer weg denken uit het straatbeeld. En ook niet uit mijn kledingkast, want ik draag ze veel en graag. Maar wel zonder scheuren. Dus niet zo als deze, die al bij de koop er uitziet alsof je er jaren en jaren in geklust hebt.

 

 

Geen hoogtevrees

Dit schip zagen we deze zomer, toen we naar Enkhuizen gingen.

Zo’n groot zeilschip zou niets voor mij zijn. Ik ben al niet zo’n waterrat, maar ook het klimmen om de zeilen los te maken geven mij de bibbers. Ik wordt al akelig op een keukentrapje 🙁  Maar de bemanning heeft zeker geen last van hoogtevrees.

   

Lekker

Er lagen nog grote garnalen in de diepvries en in de koelkast rode paprika en een struik bleekselderij. Daar maakte ik dit gerecht van (met inspiratie van AH en 24Kitchen en veel van mezelf natuurlijk):

Bleekselderijrisotto met garnalen

voor 4 personen:
3 tenen knoflook, gehakt
1 flinke ui, gesneden
1 struik bleekselderij, geschild en in kleine boogjes
1-2 rode paprika’s
flinke scheut witte wijn (optioneel)
½ liter kippenbouillon (van blokje)
300 gram risottorijst
olie of boter om in te bakken
peper, evt. zout
2 theelepels karwijzaad (kummel)
20-24 grote garnalen, gepeld

Verhit boter of olie in een stevige pan. Fruit 2/3 van de knoflook en het karwijzaad even aan, tot het geurt.
Doe de ui en paprika erbij en laat zachtjes fruiten. Voeg de bleekselderij toe en laat alles ca.  5 minuten bakken, maar niet bruin worden.
Doe de rijst erbij, roer goed om tot alle korrels glanzen en de rijst glazig wordt. Voeg dan de witte wijn toe en laat die verkoken.
Doe een scheut bouillon bij de rijst, roer goed tot de vloeistof is opgenomen. Doe er daarna weer scheut voor scheut bouillon bij tot die op is. Telkens even goed roeren
Na circa 20 minuten is alles gaar en alle bouillon vrijwel opgenomen.
Breng op smaak met peper en zout.

Bak in een andere pan in wat olie het restant knoflook heel even aan.
Doe de garnalen erbij en bak tot dat de garnalen mooi roze en gaar zijn.

Meng de garnalen door de risotto en dien op.

EET SMAKELIJK!!