Nee, geen blog over mode.
Dit is een rok die ik zag in een vitrine in het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek. Een heel bijzondere rok, gemaakt van restjes stof, oude dassen. Gemaakt om te dragen als het weer vrede zou zijn, er weer mogelijkheden waren om feest te vieren en te dansen.
Een rok van hoop op betere tijden.
Gedicht van Paul Niemöller, op een muur in het Bevrijdingsmuseum in Groesbeek.
Eerst kwamen ze voor de Joden
en ik zei niets
want ik was geen Jood
Toen kwamen ze voor de communisten
en ik zei niets
want ik was geen communist
Toen kwamen ze voor de vakbondslieden
en ik zei niets
want ik was geen vakbondslid
toen kwamen ze voor mij
en was er niemand meer over
die iets kon zeggen
In Rotterdam, de geboortestad van Erasmus, een van de grootste Humanisten, kom je hem natuurlijk vaak tegen. Niet alleen draagt de Universiteit in Rotterdam zijn naam, we rijden of lopen over de Erasmusbrug, zijn standbeeld staat bij de Laurenskerk en her en der vind je spreuken van hem. Zijn gedachtegoed is nog steeds actueel: vrijheid en vrede. Helaas moet aan beide begrippen nog dagelijks gesleuteld worden in de wereld.
Dit boek zat als magazine bij de Libelle. Een prima boek voor op je nachtkastje. Goed geschreven en een verhaal dat een beetje het midden houdt tussen “feel good” en spannend. Onderhoudend en goed te verteren voor het slapen gaan. Ik denk ook een lekker vakantieboek.
Dit jaar begin ik de week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
Vandaag heb ik gekozen voor een liedje uit de eerste film van Elvis Presley die ik zag:
Ik schreef er al eerder over en het heeft even geduurd, maar nu is het dan toch een feit. Op de Oude Binnenweg, in de winkel met die mooie gevel, is nu De Kaashoeve gevestigd.
Een moderne winkel met een vleugje nostalgie. Met Hollandse kazen op lange planken langs de wanden, waar je kloeke stukken kaas kunt kopen. Met een prachtige vitrine, waar je uit een heleboel heerlijke buitenlandse kazen kunt kiezen. Maar ook terecht kunt voor een lekkere fles wijn, noten, zuidvruchten en allerlei andere delicatessen.
Ik mocht deze week foto’s maken, ook al kocht ik nog niks. Gisteren kwamen we weer langs en toen kon ik het niet laten om wat halen. Leo en ik mochten beiden proeven en ik kocht een stukje Hollandse blauwe geitenkaas. Alsof er een engeltje een walsje op je tong maakt.
Ik denk dat veel Rotterdamse lekkerbekken de weg hiernaar toe wel zullen vinden.
Een adres om te onthouden en zo nu en dan een extra metroritje naar toe te maken!!
Zou het in anderen landen ook zo gaan? Zou je daar ook zo maar uitgenodigd kunnen worden om bij de koning te komen eten? Wat zullen al die mensen zich bijzonder gevoeld hebben en wat zal het een indruk op ze gemaakt hebben. Ja, dat gebeurt maar één keer in je leven. En we mochten allemaal even om een hoekje kijken. Ja natuurlijk, ik keek ook. Veel te nieuwsgierig… Maar ik bedacht dat nu ook alle familieleden thuis even konden zien hoe Truus en Theo, Liesje en Lodewijk en nog al die anderen daar binnen kwamen en aan aan het diner schoven. Mooi dat het kon, lief dat het mocht.
Ik keek op m’n tablet en maakte gauw een screenshot, dus niet de allerbeste fotokwaliteit.
Och, och, wat hypocriet. Moord en brand roepen als jouw super dure merktas wordt nagemaakt, in minder mooi leer of zelf in nepleer. Maar dan wel zelf een tas bedenken die vrijwel één op één is nagemaakt van die plastic tas van een bekend Zweeds woonwarenhuis.
Want wat er ook beweerd wordt, die tas van Balenciaga is een getrouwe kopie van de goedkope IKEA-tas. Luxer is ie wel, van fraai kobaltblauw leer (zelfs de kleur is gekopieerd), zelfde model, ook zulke hengsels. Oké, er zit een rits in, die zit niet in de IKEA-tas. Maar als je toch bij IKEA koopt, dan kun je, met een beetje handigheid, die rits er zelf wel in zetten.
Ga ik zo’n Balenciaga-tas kopen? Denk het niet, veel te duur, ruim 2000 euro. Trouwens, ergens in de berging ligt nog zo’n IKEA-geval. Dus die kan ik wel pakken als ik modieus wil wezen. Maar ik hou niet van grote tassen.
Ik hoop toch zo dat het vandaag in ieder geval droog blijft. En dat koning Willem-Alexander een wolletje onder zijn pak draagt, net als Maxima. Want lachen en zwaaien, terwijl je bibbert van de kou lijkt me een crime. Ze gaan met de trein naar Tilburg en krijgen daar een rondwandeling. En dat kunnen we allemaal volgen op TV.
Maar zouden de prinsessen een Abraham in de tuin van Eikenhorst hebben gezet? Dat zullen we wel nooit weten….
In ieder geval feliciteer ik de koning met zijn 50e verjaardag, wens hem een prettige dag toe en nog heel veel gezonde jaren met zijn gezin!
Zijn oranje fiets stond vorige week in Amsterdam al klaar 😉
Vorige week was ik op bezoek bij oud-collega en collega-blogster Dorothé.
Zij is een ster in het bedenken van leuke dingen voor weinig geld.
Zo maakte ze van wat tulpen en flesjes een superleuke lente-opstelling.
Weer eens wat anders dan die gewone glazen vaas.
Dit soort flesjes staan vast wel in de kast en in deze tijd is een bos tulpen ook geen mega-uitgave.
Prima styling idee!
