Goed begin van de dag

In pyama loop ik de trap af, de koffie en versgebakken broodjes geuren me tegemoet. Er ligt een goed boek om te lezen en of het nou waait of niet, binnen is het warm. En dan klinkt  op de radio deze muziek. Beter begin van de dag kan ik niet bedenken.

 

Halloween

Niks voor mij, dat Halloween. Het is over komen waaien uit Amerika en neemt voor mijn gevoel al te veel plaats in. Ik hou helemaal niet van horror en gruwel.

Ik kan me dan weer wel vermaken met alles wat ik er zo over zie, met name op Pinterest. Ik denk dat sommigen er maandenlang mee bezig zijn. En dit is dan het resultaat: misselijkmakende gerechten, wanstaltig opgemaakte gezichten en versierde voordeuren, waar een decorbouwer zich niet voor zou schamen.

Maar ja, ieder z’n smaak…

     

 

Zelfspot

Dit vind ik het toppunt van zelfspot en humor. Op de terugtrekkende haargrens een tatoo laten zetten van een mannetje met een grasmaaier. Hoe verzin je het!! Of zou het gewoon een plakplaatje zijn en een grapje van zijn kleinkind?

Gevonden op Pinterest

Italiaanse liefde

Voor een etentje zocht ik een dessert met Italiaanse touch, maar niet al te ingewikkeld. En toen vond ik op dit blog een heerlijk recept:

Italiaanse liefde

Voor 4-6 personen:
400 g mascarpone
1½ dl advocaat
1½ dl boerenjongens
125 ml slagroom
suiker, naar smaak
½ tl vanille extract of merg van ½ vanillestokje

Doe de mascarpone in een kom en klop met een garde los. Voeg de advocaat en de boerenjongens toe en meng voorzichtig door elkaar.
Verdeel het over 6 mooie glaasjes en zet afgedekt in de koelkast tot je het serveert.
Klop de slagroom stijf met het vanille extract en suiker naar smaak.
Schep vlak voor het serveren nog een lepeltje boerenjongens erover en garneer met een flinke toef slagroom.

 

foto: http://carolinebrouwer.blogspot.nl

Steek er eventueel een chocolaatje in (een hartje van chocolade zou toepasselijk zijn)

Koelkast

Ik denk dat er nog maar weinig huishoudens in Nederland zullen zijn zonder een koelkast (of twee) in de keuken. Toch kan ik me nog wel de tijd herinneren dat bij ons thuis zo’n apparaat ontbrak. Wij hadden een piepklein keukentje, waarin met geen mogelijkheid een koelkast paste. Pas in 1969, nadat het huis door de Woningstichting Rotterdam was verbouwd, hadden we plaats voor zo’n ding. Tot dan toe haalde mijn moeder mondjesmaat bederfelijke waar.

bron: Het geheugen van Nederland

We hadden een vliegenkastje op het balkon en worst en kaas werd per ons gehaald. Bij de kruidenier, schuin tegenover ons huis.En hoewel ons huishouden niet zo geautomatiseerd was als nu, had mijn moeder daar toch tijd voor. Er was zelf s nog wel even gelegenheid om een praatje te maken.

Maar nu zou ik toch echt niet meer buiten de koelkast kunnen. Hij staat vol met potjes, flesjes, schaaltjes. We vinden nu ook dat spullen meestal gekoeld bewaard moet worden en dus zetten we er van alles te pas en te onpas in. En voor een onsje kaas of worst even naar de winkel lopen, dat doen we niet meer. Daar hebben we het te druk voor….. zeggen we.