Opmerkelijk nieuws

Dagelijks worden we overspoeld met allerlei nieuws. Het moet dus wel bijzonder zijn, als het op wil vallen. Maar dit bericht raakte me zeer.

Een museum in het oude mijngebouw Schacht Nulland in Kerkrade is zaterdag vernield. Tientallen oude foto’s werden van de muren getrokken, ramen sneuvelden, er werd brand gesticht in het schachtgebouw en op de muren werd ontlasting gesmeerd.Vier jongens van 9 tot 11 jaar waren de daders.

bron: http://www.pienternet.be

En ik denk “Wat bezielt die kinderen?” Of ze nou wel of niet het (historisch) besef hebben, dit doe je toch niet! Ze zijn ter verantwoording geroepen, lees ik. Nou dat zal ze leren. Pas op hoor, nooit meer doen!!

Misschien zouden ze nog eens terug moeten naar die mijnschacht, maar dan om te werken zoals deze jongens en onder de barre omstandigheden van toen. Lange dagen sjouwen en ploeteren, je angst verbijten, stoffig en vuil worden. Heel andere koek dus!

Voor de gevallenen

Vandaag, 4 mei, herdenken we.
Ik ben van 1948, van ná de oorlog, zeg ik heel vaak. Ik wil dat ook zo houden, want met oorlog zijn we nog nooit iets opgeschoten.
Voor alle mensen, die stierven in welke oorlog dan ook, dit prachtige lied van Charles Aznavour. (klik op de foto voor het filmpje)

 

 

 

 

 

Kinderen

Kinderen zijn een gewild onderwerp voor foto’s. Bettievraagt daarom deze en komende weken om foto’s van kinderen.Vaak kan ik de verleiding niet weerstaan en zet dan zo’n leuk stel als deze op de foto.
Niet iedereen wil dat, maar in Japan is zelden het een punt. Iedereen fotografeert er lustig op los en deze kinderen lieten zich in Fukuoka dan ook gewillig fotograferen.

 

 

Facebook

Facebook is best leuk, al vind ik dat je er ook weer niet te veel op moet zetten. En wat ik er vooral op tegen heb, is dat het zo ongenuanceerd is. Want wat doe je nu, als iemand er een foto opzet van zijn vrouw in het ziekenhuis? Daar ligt ze, bleekjes om de neus, net een beetje aanspreekbaar na de narcose. Like je dan, zodat “vind ik leuk” er onder komt te staan…?

Ik ben er gewoon nog een beetje onhandig mee. Soms weet ik niet precies wie nou een bericht geplaatst heeft. Was het helemaal niet de vriend die ken, maar een kennis van de zus van de vriend. Vage toestand dus.
Het is me overkomen dat ik impulsief reageerde en me helemaal niet realiseerde dat ook hier “de toon de muziek maakt”. Want sommige zinnen kunnen heel verkeerd uitgelegd worden, als je de klemtoon net effetjes anders legt. Wat je positief bedoelde, komt dan snoeihard en tamelijk bot binnen.
Daarom houd ik me voortaan maar een beetje op de vlakte.

Middenstand

Het valt ons de laatste tijd op dat er zoveel winkeltjes verdwenen zijn. Wat je aan middenstand ziet, zijn vooral de grote ketens en die maken dat alle dorpen en steden er bijna hetzelfde uitzien.
Dat was vroeger anders. Als ik in mijn herinneringen graaf, kom ik een heleboel winkeltjes in onze oude straat tegen. Meteen als je de deur uitkwam  had je al een kapper, een groenteboer, een slager, een kruidenier, nog een kruidenier, een ijscoman, een slager…. en ga zo maar door.

En dat was nog maar één kant van de straat, aan de overkant kon je terecht bij een fourniturenzaakje, verderop sigaren kopen of je fiets laten repareren.
Nu liggen er hele woonwijken waar je met een lantaarntje nog geen winkel kunt ontdekken. Jammer toch, want de winkels hadden wel niet zo’n enorme keus, maar alles was wel persoonlijker. Of heeft alles in mijn hoofd een glanzend sausje gekregen? 

 

Bron: Het Rotterdam van toen

 

Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Huil liever één keer je hart uit je lijf, dan voortdurend te lopen zuchten.
Chinees gezegde

Ik kan me geen betere illustratie denken bij deze spreuk, dan Conny Stuart. Zij vertolkte op onnavolgbare wijze “Zeur niet”van Annie M.G. Schmidt. Klik hier of op de foto om het lied te horen.

Voorjaar

Echt winter hebben we nog niet gehad. Aan de ene kant jammer, want lekker wandelen in sneeuw- of vriesweer is heerlijk. Maar nu alles begint uit te botten, hoeft er voor mij niet meer zo’n strenge kou te komen.
Ik geniet al van de sneeuwklokjes en krokussen in de tuin, zie overal de knoppen zwellen. Nee voor mij mag de lente komen. 

Over lente gesproken… we kunnen weer kijken naar het nestelen van de vogels. Kijken jullie ook mee met Beleef de lente?

Ook Stuureenfoto staat deze week in het teken van ontluikend groen. Neem een kijkje en doe mee als je wilt.