Als ik op reis ben, heb ik graag zo min mogelijk te sjouwen. Dus kocht ik bij de HEMA een opvouwbaar rugzakje van een soort parachutestof. Net groot genoeg voor alles wat ik mee wil nemen en superlicht. Alleen met één nadeel: alles zakt er in naar de bodem en dan kun soms niet zo snel meer iets terug vinden Maar op Pinterest ontdekte ik dit. En dat bracht me op het idee mij eigen organizer te maken. Ik gebruikte als versteviging geen karton, maar knutselfoam. Dat is licht, waterdicht en geeft net voldoende stevigheid. Nu kan ik alle goed terug vinden en blijft mijn rugzakje enigszins georganiseerd.
Category Archives: Zoeken en vinden op internet
Mooi werk
![]() bron: Flickr, Patrick Bosman |
Bouwen met Lego is al lang niet meer alleen kinderspel. Volwassenen maken met de kleine steentjes ook soms prachtige dingen. Vaak nogal technische en futuristische dingen. Maar Patrick Bosman haalt zijn inspiratie uit bestaande, veelal Nederlandse, gebouwen. Enige tijd geleden las ik al een artikel over hem in Het Parool, maar nu bekeek ik zijn werk ook op Flickr. Het is beslist de moeite waar om er ook eens een kijkje te gaan nemen.Dit gebouw staat op de Schieweg in Rotterdam en ik herkende het meteen. Maar ook zijn Leidsestraat in Amsterdam is heel herkenbaar. Je zou er zou instappen. |
SING
Je denkt een leuk filmpje, maar dan….. Goed kijken, want misschien komt het nog eens van pas, al hoop ik dat niet 😉
Brandgrens
Afgelopen maand plaatste ik een foto van de brandgrens in Rotterdam. In het blogje vertelde ik dat ik deze foto niet zelf had gemaakt, maar dat die stond bij een artikel over Rotterdam in Wikipedia. Maar deze week ontving ik een mailtje van de maker van de foto, Yorick Groen:
“Beste Els,
Leuk dat u mijn foto heeft gebruikt op uw website. Ik vond het een foto die een belangrijke gebeurtenis weergeeft en vandaar dat ik hem vrij beschikbaar heb gesteld. Wel is een voorwaarde dat er een bronvermelding bij staat als hij wordt gebruikt. “
En daar heeft Yorick een punt, want de maker van zo’n mooie foto mag best genoemd worden. Vandaar dat ik de foto hier nogmaals plaats, met uiteraard, de maker ervan duidelijk vermeld.

- foto gemaakt door: Yorick Groen
PS:
Bij mijn blogjes gebruik ik het liefst foto’s die ik zelf gemaakt heb. Maar als ik die niet heb, zoek ik een foto op internet. Google Afbeeldingen levert een enorme hoeveelheid foto’s over allerlei onderwerpen op. Als de bron of maker eenvoudig terug te vinden is, vermeld ik het meestal.
Kijk mij nou!!
Dit kind kijkt in de spiegel en beweegt zijn wenkbrauwen. Dat is gek….. daar kan ie nog een heleboel lol mee hebben!
Blikjes
Sommige dingen zijn nu zo gewoon, dat je je bijna niet kunt voorstellen dat we het ooit zonder hebben gedaan. Hoe gemakkelijk pakken we niet een paar blikjes uit de koelkast.
Toch is dat blikje pas in de late jaren vijftig bedacht en kreeg de uitvinder, Ermal Fraze er in 1963 patent op.
Vijftig jaar later zijn er al miljoenen blikjes gemaakt, gevuld en leeg gedronken. En helaas ook nonchalant weggegooid. Want vol meenemen is geen punt, leeg mee terugnemen en netjes in de vuilnisbak deponeren is iets heel anders. Behalve in Duitsland. Daar worden de blikjes netjes opgeruimd. Want als je een leeg blikje laat slingeren, is er altijd wel iemand die het meeneemt en het statiegeld gaat innen.

Klaprozen
Deze maand, augustus 2014, herdenken we het ontstaan van de 1e Wereldoorlog.
Ik heb destijds niet zo goed opgelet bij geschiedenis, maar ik kan me nog wel herinneren dat de moord op prins Franz Ferdinand de lont in het kruidvat was. Wie dieper ingaat op de aanleiding, ontdekt al snel dat het natuurlijk veel gecompliceerder lag.
Maar één ding is wel duidelijk: het was een grote en vooral bloedige oorlog, waarbij honderdduizenden soldaten het leven lieten. Hoeveel het er waren, daar kun je je bijna geen voorstelling van maken. Maar de foto van het “Bloodswept lands and seas of red” in Londen maakt het erg aanschouwelijk. Elke klaproos staat voor één in die oorlog gevallen Britse soldaat. In de loop van dit jaar zullen 888.246 rode keramieken klaprozen een bloedrood spoor vormen rond om de Tower of Londen.
Laten we stilstaan bij al die levens, die verloren gingen. En hopen dat oorlogen vooral geschiedenis zijn.

foto: http://www.mixedgrill.nl
Hiroshige

Collectie: Tokio National Museum
| De Tokaidoweg liep in Hiroshige’s tijd naar Yoshida over een bamboebrug. Stevig en mooi. Tegenwoordig, met al het drukke treinverkeer, is dat niet meer voldoende en werd een metalen brug gebouwd. Ach, de meeuwen op de oever zal het een zorg zijn, die zoeken naar wat vis. |
![]() |
Ramen
Soms zie je gebouwen waarvan je denkt “heeft die architect eigenlijk wel nagedacht?”
In Rotterdam staat een hotel met op de begane grond vergaderruimtes. Met grote ramen vanaf de grond. Niks mis mee, zou je zeggen. Maar heb je de pech dat je als vrouw daar achter de vergadertafel zit, dan moet je goed oppassen dat je niet voor schut zit.
Een architect van een Berlijns hotel maakte het nog bonter. Die bedacht ook grote ramen, zelfs voor de toiletruimten. En zo konden voorbijgangers foto’s maken van mensen die, zich onbespied wanend, op de pot zaten. Hoe gênant…..

Gebrek aan woorden
Sinds ik weer regelmatig op Facebook rond struin, valt me op hoe vreemd de reacties van mensen kunnen zijn. Dat ligt meestal niet aan de mensen, maar aan Facebook. Want zeg nou zelf, kun je met goed fatsoen een “vind ik leuk” plaatsen bij foto van een neefje dat net van de tandarts komt en nog ontdaan is van de behandeling, die behoorlijk pijnlijk was. Of de foto van een verre kennis, die gemaakt is door echtgenoot? Ze heeft een nare operatie ondergaan en is nog maar net bij uit de narcose. Zet je daar dan “like” bij?
Ik doe dat niet. Liever geen reactie, dan zo’n stompzinnig opgestoken duim.



