| Zulk mooi weer de laatste dagen. Dus regelmatig er op uit, frisse lucht insnuiven en genieten van de mooie herfstkleuren!
Niet met de fiets, maar gewoon, lekker wandelen. |
 |
Category Archives: Uncategorized
Hout
Zo’n mooie stapel hout als voorraad in de tuin. Dat moet een goed gevoel geven. Dan weet je dat je lekker warm de winter doorkomt. Avond na avond genieten van flakkerende vlammetjes in de houtkachel of open haard. En dan is het met recht goed rusten na noeste arbeid.
Er is natuurlijk ook van alles mee te maken. En dat hoop ik terug te zien bij Stuureenfoto, waar hout ook het weekthema is.
Deel dit op:
Onpersoonlijk
 |
Wat me in dit digitale tijdperk zo irriteert, is dat alles zo onpersoonlijk is geworden. Overal worden mensen vervangen door computers. En computers denken niet, die registreren. Neem nou de nieuwe maatregel bij onze bibliotheek. Daar wordt paal en perk gesteld aan “rood” staan. Heel begrijpelijk. Ik heb wel meegemaakt dat mensen meer dan dertig euro rood stonden en dan nog niet wilden en/of konden betalen. De bieb is geen bankinstelling, dus is het tegenwoordig boter bij de vis. |
Nou stond ik ook in het krijt. Voor het enorme bedrag van 20 eurocent! Maar dat maakte wel dat ik via internet (OK, ook met de computer) geen boeken meer kon reserveren, dan wel kon zoeken in de database van de bieb. En dat ergerde me uitermate.
Ik ben, denk ik, zo’n dikke 55 jaar lid van de bieb. Niet altijd bracht ik mijn boeken op tijd terug, maar de boetes die ik kreeg, heb ik altijd netjes betaald. Soms had ik niet genoeg geld bij me, en kon ik de volgende keer betalen. Maar nu is het dus over en sluiten als er ook maar iets openstaat. Nou ja, het is niet anders. Geen enorm probleem, maar wel een kleine ergernis.
Voortaan dus op tijd terugbrengen of verlengen (via internet, ja, ja, dat dan wel weer wel 😉 ) !
Deel dit op:
Service
Wat een geluk als je een bedrijf vindt waar je service krijgt. Neem nou zoiets als internet. Een niet meer weg te denken onderdeel van ons leven. Niet van het allergrootste levensbelang, maar als het niet meer werkt, dan voel je je toch erg onthand.
Wij hebben internet via XS4ALL, die ons ook het nieuwe modem levert. Dat werd gisteren om kwart voor zes bezorgd. Een doos ter grootte van een flinke gebaksdoos, met daarin een apparaat, splitters, stekkers en diverse kabels met uiteinden in bescheiden grijs, keurig zwart en frivool oranje. Gewone rechttoe kabels, maar ook een kabel met daaraan weer een splitsing. En een handleiding voor telefoon en internet, waar ik zo één, twee, drie geen wijs uit kon. Het zweet brak me uit. Hoe moest dat nou? Ik vroeg me af of John Bossen van XS4ALL, zoals beloofd, nog zou bellen?
Maar kijk, ik had die doos nog niet uitgepakt, of daar belde John al. “Ik zie dat het modem bij u bezorgd is. Zullen het nu even installeren?” Toen ik zei dat het me eigenlijk niet uitkwam, was dat geen probleem. Wanneer schikte het wel? Nou, zou het vandaag zo rond tienen kunnen? “Natuurlijk!”
En vanmorgen, even na tienen ging de telefoon weer. En ja hoor, met geduld en John’s duidelijk uitleg lukte het me om ons nieuwe modem keurig aan de praat te krijgen. In nog geen drie kwartier stond het modem weer bovenop de boekenkast en hadden we weer internet. “Fluitje van ’n cent”, zeg ik nu lachend 😀
Maar dan wel dankzij de prima service van XS4ALL. Nogmaals bedankt John!
Deel dit op:
Even niet
Omdat ons modem het begeven heeft, hebben we geen internet. Een nieuw modem was wel snel te leveren, maar toen gingen we net op vakantie. Dus komt het modem pas deze week. Even geen blogjes dus. Er liggen wel wat ideeën klaar, maar zo’n blogje typen op m’n telefoon vind ik maar niks. Tot gauw dan maar.
Deel dit op:
Maan
Het gebeurt niet vaak, dat maakt zo’n maansverduistering zo bijzonder.
VU
Vannacht stonden Leo en ik dan ook klaarwakker te kijken naar dit natuurverschijnsel. Ver weg van randstedelijk rumoer en lichtvervuiling. Rondom ons alleen de stilte van de natuur. Indrukwekkend!
We bleven wel binnen, want met een temperatuur bijna bij nul was het ons te koud.
Deel dit op:
Murphy
Eerst mijn  smartphone kapot; toen viel het modem uit, dus geen internet meer. Het was al een ouwetje en nu wachten we op een nieuwe. En als klap op de vuurpijl kregen we gisteren met geen mogelijkheid onze voordeur open. Leo niet, ik niet en de buurvrouw niet. Slotenmaker gebeld. Die neemt mijn sleutel, trekt even flink aan de deur en floep…. deur weer open. En ja, we konden pinnen om de tekening te betalen.
Murphy regeert weer. Gr@#%***
Deel dit op:
Afval
| Als je niet oppast, kom je bijna om in het afval. Om alles zit tegenwoordig wel plastic. Sinds enige tijd proberen we dat consequent te scheiden. Dat levert elke week zakken vol plastic troep op. Je kunt natuurlijk al die verpakking weigeren. Maar dat vergt wel enige aanpassing in je leven.
|
  |
Maar het kan! Een tijdje geleden waren we bij een lezing van Emily-Jane Lowe-Townley, die een afvalloos leven met man en 3 kinderen in praktijk brengt. Ik geloof niet dat ik echt helemaal afvalloos zal worden. Daar moet je je toch wel helemaal op instellen. En om zelf tandpasta, wasmiddel en schoonmaakmiddelen maken…. nee, daar zie ik geen been in.
Maar boodschappen doen we eigenlijk altijd al met een stevige tas, die al jaren in gebruik is. En in mijn handtas zit standaard een opvouwbaar tasje, dat scheelt toch weer zo’n plastic gevalletje. Ach, alle beetjes helpen nietwaar?
Deel dit op:
Teatime
 |
Op een zonnige dag ging ik met vriendin Irene naar Delft. We namen dit keer niet de trein, maar de bus. Lekker op ons gemak, ondertussen rondkijken en een tour door het Groene Hart van Nederland maken. Na zo’n rit lustten we wel een kopje koffie en dat is in Delft geen probleem. We ontdekten op de Markt een echte tearoom. Voor het terras was het nog niet zonnig genoeg, maar binnen konden we ook prima zitten. Bij Ten to Three Teakozen we weliswaar niet voor thee, maar voor een heerlijke koffie met iets erbij. Alles gezellig geserveerd in mooie kopjes en op leuke schoteltjes, geheel in stijl. |
De naam van de zaak is geïnspireerd op de laatste regels uit het gedicht “The Old Vicarage, Grantchester” van de geliefde Engelse oorlogsdichter Rupert Brooke, die met deze slotregels de Engelse traditie van afternoon tea vastlegde.
“Say, is there Beauty yet to find? And Certainty? and Quiet kind?
Deep meadows yet, for to forget The lies, and truths, and pain? . . .
oh! yet Stands the Church clock at ten to three?
And is there honey still for tea?”
Hoewel er erg veel roze in het interieur zit, is het toch niet zoetig of kitscherig. Echt een zaakje om lekker met vriendinnen bij te praten. Ze zitten ook in Rotterdam en bij de volgende shoppingtour ga ik ook daar eens kijken.
Deel dit op:
Spreuk van de week
  |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Als alle dagen hetzelfde lijken, komt dat doordat we de goede dingen niet meer zien die zich aandienen in ons leven. |
