Category Archives: Uncategorized

Recept

Posted on by

Hier in huis kookt Leo ook regelmatig. Hij houdt niet van al te ingewikkelde recepten maar wat op tafel komt is altijd heerlijk. En dit is één van mijn favorieten: Pasta met prei en zalm

Voor 2 personen:
150 g pasta (penne o.i.d.)
300 g prei
125 ml kookroom (flesje)
250 g zalmfilet
1 el citroensap
1 beschuit (of sneetje brood)
2 el Italiaanse kruiden
50 g kaas pikant (bijv. grana padano)
2 el olijfolie
6 of meer tastytom tomaten		  mei-blog-pasta

Verwarm de oven voor op 200 °C.
Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking beetgaar.
Was ondertussen de prei en snijd in dunne ringen.
Giet de pasta af, meng hem in de pan met de room en prei en warm dit nog 1 min. door.

Snijd de zalmfilets in 3 stukken per persoon.
Vet een ovenschaal goed in en doe de pasta in de ovenschaal.
Druppel het citroensap over de zalmfilets en breng ze op smaak met peper en zout en leg tussen de pasta.
Halveer de tomaten en leg ze tussen de pasta met de zijkant naar boven.
Verkruimel de beschuit, meng de kruiden, kaas en wat peper door de beschuitkruimels en strooi dit over de schotel.
Sprenkel de olie erover.
Laat het gerecht in het midden van de oven in 20-25 min. goudbruin en gaar worden.

Kleurt de bovenlaag al voor het einde van de baktijd erg bruin, dek de schaal dan losjes af met aluminiumfolie.

EET SMAKELIJK!!

Bron: Allerhande recepten

Ech Rotterdams

Posted on by

Het is niet bepaald een mooi taaltje, dat Rotterdams dialect. Rotterdammers laten nog al eens een lettertje weg, het knauwt een beetje en het zingt. En hoe netjes ik ook probeer te praten, je schijnt het altijd aan mij te kunnen horen. Nou ja, geen wonder want als kind kon ik een prima vertolking van “Alie Cyaankali” laten zien. Al snapte ik geen jota van de tekst, het kwam wel met Rotterdamse tongval over het voetlicht.

Gisteren liepen we op de Kruiskade, waar ik deze sticker op een deur geplakt zag. En die wilde ik jullie toch echt even laten zien:

mei-blog-20

 

Lelietjes der dalen

Posted on by
 Mei-blog-10 In 1957 (ik was toen net 9 jaar) trouwde mijn zus, op een sombere en koude decemberdag. Haar bruidsboeket bestond uit een enorme bos Lelietjes der dalen. En natuurlijk plantte ze die bloemen ook in haar tuin.
Toen wij een huis met een tuin hadden, kwam een deel van de Lelietjes weer in mijn tuin terecht. Na een wat matige start, groeiden en groeiden ze en tieren ze nu soms iets té welig. Maar ze brengen ook zoveel herinneringen met zich mee, dat ik ze maar met moeite weg kan halen. Dit jaar bloeien ze uitbundig en dat doet me heel veel plezier!

 

Potten en pannen

Posted on by
Mei-blog-01 De economie zou niet zo groeien als iedereen dezelfde instelling had als ik. Ik ben nogal behoudend en zal niet zomaar, voor de lol, iets kopen als ik het niet nodig heb. Zo heb ik al heel lang dezelfde potten en pannen. Die kocht ik overigens niet zelf, maar heb ik geërfd van mijn zus. Mijn pannensetje ging naar de kringloop. Maar de Pyroflam pannen heb ik al vanaf het begin. En ik vind ze nog steeds heel prettig om in te koken. Ze kunnen in de vriezer, de oven, ook in de magnetron én in de vaatwas. En op tafel staand ze gezelliger dan een roestvrijstalen pan. Helaas is wel één van de deksels gesneuveld, dus moet ik daar maar eens naar op zoek.

Ik dacht dat het inmiddels verzamelobjecten zouden zijn, maar niets is minder waar.

Pyrex wordt nog steeds gemaakt en verkocht. En in bijna exact de zelfde vormen als ik destijds kocht. Nu vrijwel geheel wit, maar tijdloos en niet aan mode onderhevig. Een goede investering dus!

Biscuits

Posted on by

Een biscuitje, of kaakje, zoals wij thuis zeiden. Eenvoudiger dan een koekje, minder duur ook. Maria-kaakjes, Nizza met kokos, Knappertjes, San Francisco en niet te vergeten lange vingers. Ze worden al eeuwen lang gebakken en verkocht. En er wordt reclame mee gemaakt. Daarover vond ik op de rommelmarkt een boek. Met een beetje onderhandelen lukte het me de prijs iets te laten zakken, want het is een klein beetje beschadigd aan de buitenkant. Maar binnen is het een schat aan prachtige foto’s van oude reclame-uitingen en verhalen over de verschillende biscuitfabrikanten.

Bollenvelden

Posted on by

Nooit gedacht dat je ook prachtige bollenvelden kunt zien in de IJsselmeerpolders. Maar zwager stuurde ons een link naar de tulpenroute in de Flevopolder. En zo tuften we vorige week in de VW Kever op ons dooie gemakje die route af. Nee, het is geen Keukenhof met fraaie perken en beelden. Maar in dat weidse landschap ontdek je dan ineens een streep kleur, die dichterbij een enorme lap kleurige tulpen blijkt te zijn. Diverse bedrijven zijn ook te bezoeken. En het is er beduidend rustiger!

Vrijheid

Posted on by
bevrijding Dat ik ná de oorlog ben geboren, wil ik graag benadrukken. Want ik vind het belangrijk dat ik eigenlijk alleen vrede en vrijheid heb gekend.
De vrijheid hier is vanzelfsprekend, net zo gewoon als de lucht die we inademen. Dat het ook heel anders kan, heb ik meermaals ondervonden tijdens reizen die we maakten. Zo zag ik dat mensen in het toenmalige Oost Duitsland niet eens durfden zwaaien naar ons, wildvreemden, aan de andere kant van het IJzeren Gordijn. Toen besefte ik dat vrijheid een heel groot goed is. Want als zwaaien al als een misdrijf wordt beschouwd….Vanavond sta ik dan ook 2 minuten stil bij al die mensen, die streden en hun leven lieten voor onze vrijheid.

 

Daslook

Posted on by
Daslook-02 In Duitsland is dit plantje erg populair. Daar kun je van allerlei met “Bärlauch” kopen en vind je talloze recepten op internet. Het groeit in bossen en zal er dus wel vaak geknipt worden.In Nederland mag dat niet, want “daslook”, zoals het hier heet, is een beschermde plant.
Ik was een paar weken geleden heel verrast om vlak bij huis, in onze wijktuin, een veldje daslook  te vinden. Eerst twijfelde ik omdat de geur niet zo indringend was. Maar vandaag liep ik er weer langs en toen rook ik onmiskenbaar een soeplucht. Het daslook begint al een beetje te verpieteren en het schijnt ook niet zo goed eetbaar meer te zijn als het eenmaal bloeit.

Nou ja, geen probleem, want plukken is dus verboden.
Ik heb uit Duitsland een plantje gekregen en in mijn tuin gezet. Het is nog maar een klein polletje. Hopelijk groeit het wat verder uit. Na de bloei verdwijnt het, om in het vroege voorjaar weer op te duiken. Het smaakte dit jaar heel lekker in een salade. De smaak zit een beetje tussen ui en knoflook in.

Old memories

Posted on by
mei-1 Voor Leo’s verjaardag gaf ik hem een bon voor een dagje toeren. Niet zomaar in een auto, maar in een oude VW Kever, de auto die hij had toen we elkaar leerden kennen. En waarmee we vele duizenden kilometers hebben gereden, zoals van Rotterdam tot aan Pylos, op het puntje van de Peleponnesos.

We besloten onze toer in de lente te maken en vorige week was het dus zover.
De ontvangst bij Vintage Road Trips in Amersfoort was prima. De Kever stond al klaar, inclusief picknickmand.

In één dag heen en terug naar Griekenland is iets te veel gevraagd, maar een tochtje door de Flevopolder kan natuurlijk wel.

Dat het regende en heel koud was, vonden we niet zo erg. We zaten comfortabel en droog en konden genieten van het rijden in een auto die bijna 50 jaar oud was. De stoelen waren comfortabel, alle knoppen werkten en al kreeg Leo gespierde armen van het sturen zonder stuurbekrachtiging, we hadden een topdag!

We kunnen zo’n dagje naar Memory Lane echt aanbevelen. En wie liever een oude DeuxChevaux of een vintage Porsche rijdt, die zijn ook te huur.