Hoeveel hevig verliefde mensen zullen vandaag verlangen naar zo’n boeket van hun hartendief? Of naar een mooie kaart, vol bloemen, harten en kusjes?
En hoeveel verdriet zal er zijn als je droom niet uitkomt? Voer voor psychologen, toch? En voor de commercie een uitgelezen kans om allerlei zaken aan de man te brengen. Van mooie lingerie tot chocola, van kaarten tot …. nou ja, vul zelf maar in.
Tijdens de fototour in Delft kwamen we deze zaak tegen. Nou ja, er zijn erg veel horeca gelegenheden in Delft, dus dat is ook niet zo verwonderlijk. Maar toen ik de naam en de bijbehorende borden zag, ontspon in mijn hoofd meteen dit telefoon-gesprek 😉 😉 😉 :
Hallo? Waar ben je? Ik zit even bij Moeke…
Bij Moeke? Ja!
Waarom? Nou, Moeke heeft gin. Oh…?
En Moeke brouwt haar eigen bier…. Ja,ja, en is dat dan wat?
Ja zeker! IPA, Blond en ook nog Weizen.
Trouwens, Moeke ruimt haar kelder op. Het duurt dus nog wel even voor ik weer thuis kom.
Oh ja, zucht….. ik zie het wel…. !!!
De plaatjes spreken gewoon voor zichzelf, nietwaar?
Dat ik van fotograferen hou, is wel duidelijk. Bijna alle foto’s op dit blog zijn zelf gemaakt. Daarom meldde ik me op Facebook aan bij Fotomaatjes. Om me daarna te bedenken dat ik natuurlijk een vreemde eend in de bijt zou zijn met mijn kleine cameraatje. Maar ja, fotograferen is fotograferen. Of je het doet met een spiegelreflexcamera of met zo’n redelijk eenvoudig dingetje als mijn compact cameraatje, het gaat tenslotte om de plaatjes. Maar ik ken de beperkingen van mijn toestel natuurlijk al te goed. Maar zo’n handig klein en licht toestel geeft me vrijheid, terwijl zulke grote en zware -maar absoluut prachtige- camera’s mij te veel zouden belasten.
En het was reuze gezellig met nog zes andere dames, waarvan ik alleen mede-blogster Jeanne kende. Binnen no time zaten we aan de koffie en werd er gezellig gepraat.
Het weer was ons goed gezind, met zelfs een warm zonnetje zo nu en dan op onze rug. Snel door de stad wandelen was niet de bedoeling. Er werd natuurlijk bij alles wat fotogeniek is gestopt en uitgebreid gefotografeerd.
Hierbij wat foto’s die ik die dag maakte. Morgen komt er nog een ander verhaal, dat ik ter plekke bedacht en op de geheugenkaart vastlegde.
Het restje boerenjongens en wat kruidnootjes brachten me op het idee voor het toetje van een etentje met vrienden. Ik noemde het Boeren appeltrifle.
Dit heb je voor 4 personen nodig:
40-50 kruidnootjes
4-6 eetlepels rozijnen (uit de boerenjongens)
4-6 eetlepels vocht van de boerenjongens
500 gram appelmoes, naar smaak gezoet
250 gram ricotta
1/8 liter slagroom
Suiker of honing naar smaak
Kaneel naar smaak
Neem 4 mooie (limonade)glazen en bedek de bodem met wat kruidnootjes. Lepel hier wat Boerenjongensnat over.
Meng de appelmoes met de rozijnen, maar houd wat rozijnen over voor de garnering. Voeg kaneel naar smaak toe. Zet even apart.
Klop in een kom de slagroom tot er pieken ontstaan, lepel er dan de ricotta door. Meng alles goed door elkaar en breng op smaak met honing of suiker.
Lepel een laag ricotta/slagroom op de kruidnootjes.
Leg langs de rand kruidnootjes er op en lepel er vervolgens wat appelmoes over.
Nog een laag ricotta/slagroom er boven op en eindigen met een laag appelmoes.
Garneer met de resterende rozijnen en zet alles een paar uur in de koelkast, zodat de smaken goed door kunnen trekken.
Serveer met een lange lepel.
EET SMAKELIJK !!
Wie dit toetje zonder alcohol wil maken, kan de avond tevoren blanke rozijnen weken in wat appelsap en dit gebruiken in plaats van boerenjongens.
In Groede namen we ook een kijkje. Een leuk dorpje met midden in het centrum een straatje waar je doorheen kunt lopen, maar ook waar je de huisjes kunt bezoeken. Vergeet niet eerst een kaartje te kopen bij de winkel.
De huisjes zijn teruggebracht in oude staat en herbergen onder andere een handwerkwinkeltje, een smederij, een bakkerij, kapperszaak, schildersbedrijfje en kruidenierswinkeltje. Nu was alles nog niet helemaal bezet, maar aan de hand van wat filmpjes werd toch iets over het verleden verteld. De oude ambachten zijn inmiddels historie. Wie weet nog hoe een smid werkte, welke schilder maakt nog zelf zijn verf of mengt de kleuren? Wat kon je vroeger kopen in zo’n kruidenierszaak of manufacturenwinkel?
Zelf heb ik nog herinneringen aan mijn opa en vader, die huisschilders waren. En ik keek dan ook met veel belangstelling naar de vele verschillende kwasten en ander gereedschap.
Na afloop kochten we in het kleine winkeltje nog wat stoofpeertjesjam. Maar ook voor andere streekproducten kun je hier terecht. Alles ambachtelijk gemaakt. Dat zal best lekker smaken.
Aan de kust logeren en dan geen strandwandeling maken, dat kan natuurlijk niet. Dus trotseerden Leo en ik de hevige wind, maar genoten we van de zon. Want al had ik al vaker gehoord dat het “in Cadzand altijd mooi weer is”, zo’n opmerking nam ik m et een korreltje zout. Maar kijk: de zon scheen echt!
We parkeerden de auto op een nu nog vrijwel leeg parkeerterrein en liepen de dijk bij Nieuwvliet op. Het licht was prachtig en de wind maakte mooie patroontjes in het zand. En de frisse zeelucht maakte ons helemaal helder en fris.
Onze capuchons op en dicht geknoopt, das om en met de jas toe geritst kon ons niet veel gebeuren. 😉 Tenslotte zijn we niet van suiker.
We kozen voor de wind in de rug, want zand in ons gezicht, nee liever niet. Maar even lekker uitwaaien ja, dat wel!
Dit vind ik wel een mooie zin om een nieuwe maand mee te beginnen.
Je kunt het op twee manieren bekijken. Het is niet erg om die klaproos te zijn, maar ook geen ramp om een narcis tussen de narcissen te wezen.
Iedereen heeft een eigen plekje op deze wereld.
Gewoon jezelf zijn, niet al te veel je laten opjutten door wat anderen van je vinden.
Want commentaar is er altijd wel.
Op Facebook vond ik een recept van Kookidee.nl dat me wel lekker en niet al te ingewikkeld leek. Een frittata met prei en krieltjes.
Maar spekjes had ik niet in huis en ui en prei samen vinden wij niet zo lekker. Dus gaf ik er mijn eigen draai aan. En ook omdat wij tamelijk grote eters zijn, veranderde ik de hoeveelheid groente en aardappelen. Kortom, het werd een beetje mijn eigen (vegetarische) recept.
Ik maakte het voor 2 tot 3 personen zo:
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Was de krieltjes, snij in niet te dunne plakken en kook ongeveer 8 minuten.
Snij de puntpaprika in kleine stukjes en was de prei, snij in ringen en bak dit samen kort in wat olijfolie. Voeg de tijm en wat zout en peper toe. Voeg na ongeveer 5 minuten de gekookte krieltjes toe en laat die ook nog een paar minuutjes mee bakken.
Klop ondertussen de eieren met de crème fraiche en voeg driekwart van de geraspte kaas toe.
Vet een ovenschaal in met boter en doe de prei/krieltjes in de schaal. Verdeel er het eiermengsel over en strooi het restant van de kaas er over.
Bak ongeveer 25-30 minuten in de oven, tot alles gaar en goudbruin is.
Bestrooi eventueel met wat gehakte peterselie.
EET SMAKELIJK!!
PS: De volgende dag is een restje koud ook erg lekker.
We liepen in het Trompenburg Arboretum om eens te kijken hoe de natuur er bij zou staan. Een mooie zonnige dag, zonde om daar niet van te genieten.
Ik ken de tuin best goed, heb er zelf een tijdje rondleidingen gedaan. Dus ik wist wel dat in de boom daar vogellijm of maretak in groeit. Maar dit keer hing er wel heel veel. Je kon het bijna niet ontlopen. En al was het dan al lang geen kerst meer, wie onder de mistletoe staat, mag ….
Drie keer raden wat we daar dus deden. Nee, niemand om een foto te maken, je moet me dus maar op mijn woord geloven. Maar zo romantisch na bijna 47 jaar huwelijk, dat vind je toch zelden nog 😉 😉 😉
Een aantal jaren geleden was ik in de supermarkt op zoek naar een bepaald soort bonen. Met geen mogelijkheid te vinden. Een schamele voorraad witte bonen in tomatensaus, wat bruine bonen en dan was het dan wel.
Maar nu zijn bonen hip en trendy. Niks saaie peulvruchten. Een beter alternatief voor vlees en zo veelzijdig…. kijk maar. Ze hebben nu ook niet meer die saaie etiketten, maar zijn voorzien van vrolijke kleurtjes.
Ze staan je gewoonweg kleurrijk te verleiden om te kopen en te verwerken.
Dus zeg maar dag tegen een tartaartje, kipfileetje of verse worst. Bonen moet je hebben. Er is keus te over, elke dag van de week kun je een andere soort op tafel zetten.
