Category Archives: Uncategorized

Spaarpot

Posted on by

Zouden kinderen van nu nog leren om te sparen in een spaarpot? Ik heb eigenlijk geen idee. Want sparen is niet meer zo in, toch?

Bron: foto via Facebook

Een spaarpot zoals deze hadden onze kinderen ook. Je gooide er een gulden in en die rolde dan meteen netjes in het juiste vakje. Dat ging ook zo met andere munten en al snel was er een leuk kapitaaltje bij elkaar.

Je kon die spaarpot natuurlijk ook zelf openmaken en ik denk dat er zo nu en dan wel eens achter onze rug om wat uit gehaald werd. Maar het ging om het idee. Na verloop van tijd werd de inhoud gestort op hun eigen girorekening. Jong geleerd dus….

Die spaarpot is inmiddels een collectors item, denk ik. Net als de piekpijp. En het stuiverspotje van mijn moeder in de vorm van een mini-naaikistje. Alles al lang bij de kringloop gebracht. Zonder inhoud natuurlijk!

Afleveren

Posted on by

Nu de restaurants en terrassen weer open gaan, wordt overal alles in gereedheid gebracht om de mensen te ontvangen.

Je realiseert je eigenlijk niet dat het niet overal van een leien dakje zal gaan. Kijk nou hier, in Venetië, waar alles over het water moet gaan. Dus ook de levering van groenten en fruit. En dan staan er al ongeduldige klanten te kijken.

Het lijkt mij stressen, maar misschien is de eigenaar wel heel flegmatiek en laat al die onrust hem koud.

Wonderlijk

Posted on by

“Jullie gaan zeker binnendoor terug naar Rotterdam?“, vraagt schoonzus. Ja, best leuk idee. Dus stellen we de navigatie in op snel-en tolwegen vermijden.

De weg wordt aangegeven, maar de navi-stem zwijgt. Even stoppen, motor afzetten en opnieuw starten. Nee, niks meer. En omdat we geen zin hebben in kaart lezen en binnendoor de weg niet meer zo goed weten, stellen we van arrenmoe toch maar weer de snelweg in naar ons huisadres. Maar ook nu houdt onze navi zich stil. Koppig stilzwijgend, alsof we haar onrecht hebben aangedaan. Gek, maar het voelt zelfs een beetje beklemmend.

Als we bijna thuis zijn, gaat Leo nog tanken. En als we dan wegrijden, klinkt opeens de vertrouwde stem van Katelijne. We schrikken ervan en barsten dan in lachen uit. Het is een beetje mosterd na de maaltijd, want dat laatste stukje weg hadden we nog wel zelf geweten.

Ach, die apparaten worden steeds menselijker. Modern times, modern miracles.

Schoonheid

Posted on by

Een wandelvriendin vertelde over het Klein Profijt in Oud Beijerland. Daar wilde ik ook wel eens wandelen en dus reden we dit weekend daar naar toe.

Een niet al te groot, maar leuk stuk natuur aan de zuidkant van de Oude Maas. Met wandelknooppunten, dus de route kun je zelf uitstippelen.

Onderweg zag ik dit mooie kevertje. Die schoonheid is natuurlijk maar schijn, want hij zal met andere familieleden wel een heleboel schade aan bloemen en planten kunnen aanrichten.

Maar zo vlak voor mijn lens, knalrood tussen al het groen, was het een plaatje waard.

Logisch

Posted on by
Gezien bij de HEMA

Het kan voorkomen dat je spijt hebt van een gedane aankoop. Dat de maat, kleur of wat dan ook verkeerd was. Met de bon erbij lukt het dan nog wel om te ruilen.

Maar dat je zelfs maar overweegt om mondkapjes te ruilen. Ik vond het zo vanzelfsprekend dat dat niet kan.

Maar er zijn blijkbaar mensen….

Spellen

Posted on by

Hert hele songfestival is een beetje aan me voorbij gegaan. Vroeger keken we allebei met veel plezier. De laatste jaren werd het ons te veel show, te veel glitter, lawaai en te weinig echt mooie liedjes. Nou ja, laten we zeggen dat we het allemaal een beetje over de top vinden.

Maar goed, dit jaar was het in Rotterdam. Door alle maatregelen zagen we slechts een heel klein stukje van alle opwinding. Gelukkig las ik wel wat enthousiaste blogs met veel foto’s.

Zaterdag viel deze advertentie ons wel op. Ja zeg, logisch een hele pagina. Nee, dat was het niet. Het was slechts één woord. Maar wel fout gespeld.

En dat verbaast me dan. Daar kijkt iedereen dus gewoon overheen.

Eindelijk…!!

Posted on by

Trompenburg Arboretum is weer open! Gelukkig, want we misten onze regelmatige bezoeken daar.

Maar gisteren konden we er dan eindelijk weer naar toe. De kassa staat nu buiten en bij de in- en uitgang is duidelijk gemarkeerd. Gelukkig met mooie planten in potten en niet met van die afschuwelijk lelijke gele lijnen. Want die beginnen me op mijn zenuwen te werken.

Er waren nieuwe paden, nieuwe bruggetjes en ja, de natuur had zich niks gelegen laten liggen aan a die maatregelen. Die was gewoon haar gang gegaan.

Dus konden we genieten van een overdaad aan kleur, fris groen en vrolijk vogelgezang. We gaan gauw weer.

Huisjes

Posted on by

Dit zijn strandhuisjes in Hoek van Holland, die je kunt huren. Het is natuurlijk de achterkant, dus niet de mooiste. En dan nog al die grote zakken met vuile was, niet bepaald op zijn voordeligst gefotografeerd.

We liepen er vanzelfsprekend eerst langs de voorkant voorbij. Maar een sombere, regenachtige lucht en nog diverse mensen aan het pakken en opruimen, het nodigde niet uit voor een foto.

We vroegen ons af of wij zo’n huisje zouden huren en kwamen tot de slotsom dat we het niet zo bijster gezellig vonden. En dat de omgeving ook niet zo uitnodigend was. Maar ja, hé vanuit ons huis zitten we binnen een uur aan het strand. Al moeten we er dan wel heel vroeg voor weg. Anders wordt het een warme file-dag.

Maar met kleine kinderen is het natuurlijk een heel ander verhaal. Voor kinderen is het ideaal. Ze hebben er de ruimte, zand en water in overvloed. en met een beetje lekker weer heb je er letterlijk geen kind meer aan. Kunnen pa en ma lekker bijkomen en uitrusten.

Voor wie belangstelling heeft, dit is de link.

Nogmaals

Posted on by
Woodblok print by Toshi Yoshida

Nog een blog over fuchsia’s. Het lijken inmiddels een beetje ouderwetse planten te zijn, maar ik vind ze beeldschoon.

Geen wonder dan ook dat dit plaatje dat ik vond op Facebook me zo aantrok.

Het is een woodblock print van Toshi Yoshida. Hij zou te koop zijn, maar gaat ongetwijfeld mijn budget te boven. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik kan hem nu altijd bekijken op mijn blog en die fuchsia’s in de tuin zullen binnenkort wel welig bloeien.

En dan krijgen jullie die natuurlijk ook weer te zien.

Niet in trek

Posted on by

Na de IJsheiligen is het weer tijd om de potten in onze voortuin te beplanten.

Naast de bergingsdeur, in de schaduw van een muurtje en een welig tierende klimhortensia staan twee potten die ik altijd met fuchsia’s vul. De vorig jaar zo keurig overgehouden planten hebben helaas de winter dit keer niet overleefd. Dus op naar het tuincentrum voor nieuwe.

Normaal is dat geen probleem. Fuchsia’s vond ik er altijd in soorten, maten en kleuren. Maar dit jaar zocht ik me suf. Keek ik nou zo verkeerd? Maar nee, pas na goed zoeken vond ik een paar bakken met wat kleine planten.

Bron: Google Foto’s

Ik keek nog eens goed rond en realiseerde me dat het assortiment ineens heel anders geworden was. Blijkbaar is de klantenkring overgegaan op moestuinieren, want er was een uitgebreide keus aan kool, kruiden, sla en andere groenteplanten. Maar geen plek voor Fuchsia’s.

Ik vond uiteindelijk maar een paar planten. Die zullen dus flink moeten groeien om mijn plaatsje deze zomer op te fleuren.