Rotterdam

Rotterdam is niet alleen de stad, het is ook het grote schip, dat nu al weer een aantal jaren aan de kade ligt en dienst doet als hotel/congrescentrum. Al zijn we daar nog nooit op geweest, moet ik bekennen. Waar we wel waren, is De Rotterdam. Het grote gebouw bij de Erasmusbrug, dat door Rem Koolhaas ontworpen werd en een stad op zichzelf genoemd kan worden.
Vorige week kregen we er een rondleiding. Daarbij hoor je allerlei weetjes en details, die je anders nooit van z’n leven gehoord zou hebben. Dat het gebouw op palen staat, die nog gesteld kunnen worden, zodat het niet voorover in de rivier plonst. Hoe snel de lift gaat en dat er een speciaal computerprogramma is, dat die lift bedient. Zodat je niet al te lang op je lift hoeft te wachten en hij niet voor jou alleen naar boven of beneden gaat, maar berekent op welke verdieping er nog meer mensen wachten. Dat de ruimte zo gemaakt is, dat je door kunt kijken en zo de grootte van het gebouw nog duidelijker wordt. Dat er is een hotel in is gevestigd, waarvan wij één van de kamers mochten zien.
Natuurlijk hoorden we ook dat er nog flats te koop staan en dat de vier penthouses door één persoon tegelijk gekocht zijn. Wie daar komt te wonen, weten we niet. Maar hij hoeft geen claustrofobie te hebben 😉 En hij  heeft een magnifiek uitzicht.

Hieronder wat impressies.

de parkeergarage met stelkolommen

kamer in Hotel Nhow

een penthouse op de 40e verdieping

het uitzicht van de 40e verdieping

Hiroshige

Collectie: Tokyo National Museum

 

Boeren zijn bezig in het land als de reizigers van Hiroshige langs trekken in de buurt van Chiryu. Ook nu wordt het land nog steeds bewerkt, al zijn er niet meer zoveel paarden bij nodig. Ook Japanse boeren gebruiken tegenwooridg grote machines.  

Eigen oogst

Nee, het is nog steeds niet genoeg voor een paar flessen Cuvée Bonheur, maar de druivenoogst was dit jaar toch al heel wat meer dan vorig jaar. En ze smaken heerlijk. Eerst goed gewassen natuurlijk, want ook beestjes vinden dit lekker en een hapje rauwe slak, nee dat is het niet wat we willen.

Ruim een kilo konden we plukken en dan nog zit er wat aan. Maar dat is voor de vogels, omdat ze zo vriendelijk waren er dit jaar niet al te veel van te smullen!

 

 

Afwezig

Ze zijn al weer gesignaleerd: kruidnootjes in vele soorten, suikergoed en pepernoten. En ja, ik heb me er aan geërgerd. Maar niet omdat het al zo vroeg in de winkels ligt, maar omdat er iets zeer duidelijk afwezig was. Er was namelijk geen Zwarte Piet meer te bekennen. Oud Hollandse huisjes, oh ja, schoorstenen, zeker! Maar geen Zwarte Piet. Allemaal keurige, politiek correcte, zakjes. Trouwens ook Sinterklaas was in geen velden of wegen te zien. Die is als priester zeker ook al verdacht. Dus uit voorzorg, meteen hop, ook die maar weg!Bah, Nederland op z’n smalst.  

 

Jubileumsreünie

Zo’n 25 jaar geleden kwamen we elkaar tegen, in Duitsland. In Weissenborn, een piepklein plaatsje tegen het IJzeren gordijn. Wij met onze kinderen kwamen voor een wandeling en zij met hun zoontje en dochtertje ook. Het klikte meteen. De mannen praatten, Carla en ik kletsten en de kinderen renden van hot naar her en hadden reuzenlol. Voor dat wij weer naar huis toe zouden gaan, gingen we nog even langs om gedag te zeggen. Er was koffie, de kinderen kropen bij elkaar met Donald Ducks en we wisselden adressen. Het was het begin van een hechte vriendschap. We vierden nog regelmatig vakantie, gingen vele dagen samen wandelen. De kinderen werden groter, gingen naar de Middelbare School,  studeren. We vierden Kerst, waren bij trouwerijen en deelden onze zorgen bij ziekte. En nu, na 25 jaar, was het tijd voor een grote reünie. Met alle volle agenda’s was dat nog wel even een probleempje, maar uiteindelijk, op 31 augustus 2014 vonden we elkaar weer terug in Plaswijck in Rotterdam. Er waren foto’s van toen en er werden foto’s voor later gemaakt. En aan het eind van de middag stonden we met z’n allen klaar voor een groepsfoto:

Avondrit

Vandaag een niet alledaagse opname, geschoten tijdens een avondlijke rit naar de Maasvlakte. Want het eerste weekend in september betekent in Rotterdam:  Wereldhavendagen.

Wij hadden o.a. geboekt voor de excursie “Containers by night”, waarbij we in de schemering een lange tocht maakten over de ECT-Delta Terminal op de Maasvlakte, die volop in bedrijf was en daarna nog in het donker langs de havens en de vele bedrijven reden. Zoiets zie je niet elke dag, toch?

Hiroshige

Collectie: Tokyo National Museum

De mannen en vrouwen die Hiroshige tekende lijken levensecht. Je hoort bijna het zachtjes klepperen van de sandalen van de reizigers op de houten brug over de Yahagi rivier bij Okazaki.
Nu ligt er een moderne betonnen brug, bedekt met asfalt. En hoor je het geluid van rubberen banden van de vele auto’s die er dagelijks overheen zoeven.
 

Onbegrijpelijk


 
Toen Leo laatst diarree had, kocht ik voor hem een doosje Okugest. Dat is een homeopatisch middel, waarvan we weten dat het goed helpt zonder dat je darmen meteen op slot gaan.

Natuurlijk zit er bij die tabletten een bijsluiter. Maar of je daar nu zoveel wijzer van wordt? Of begrijpen jullie het wel?

“Okugest tabletten is een homeopathisch geneesmiddel. De wetgeving voor deze middelen is per 1 september 2012 aangepast. Als gevolg hiervan mogen we niet meer vermelden waar dit middel voor bedoeld is.
Wij mogen je wel persoonlijk advies of uitleg geven over dit product. Bel gratis met de VSM Advieslijn…”

Onveranderd

Ik ben blij dat er in de wereld zo nu en dan nog iets onveranderd is. De tijd gaat zo snel en dat wat ik vandaag ken, is morgen achterhaald. Maar dit niet, gelukkig ;-)De folder van Zeeman lag op de mat en daarin stond dit donkerblauw gestreepte setje kinderondergoed. En dat is nog precies eender als zo’n 35 jaar geleden. Toen kocht ik precies dezelfde hemdjes en broekjes voor onze zonen.
Die zullen nu wel veel hipper ondergoed kopen, maar dit bracht me even terug in de tijd van toen 😉 😉 😉

Dal Makhani

Een recept voor Indiase linzensoep. Vegetarisch, lekker pittig en met een stukje (naan)brood erbij een hele maaltijd voor twee personen.

bron: http://www.sugaretal.com/

Dal Makhani
1eetlepel olijfolie
1 laurierblad
2 kardemom zaaddozen
1 kaneelstokje
2 fijngehakte knoflooktenen
1 eetlepel zeer fijngehakte gember
1 rode ui, fijngehakt
4-5 gehakte tomaten of half blikje tomatenblokjes
1 blikje (420 gr) linzen, met nat
½ theelepel garam masala
¼ liter kookroom
¼ liter groentebouillon
½ theelepel bruine suiker
zout en peper
vers gesneden koriander voor garnering

Verhit de olie zachtjes in een pan, voeg laurierblad, kaneel en kardemom toe en laat even bakken tot het geurt. Doe de ui er bij, laat zachtjes bakken tot ze glazig is. Voeg gember en knoflook toe en bak circa een minuutje mee.Doe dan de tomaten en linzen erbij en laat alles ongeveer een kwartiertje zachtjes stoven. Roer zo nu en dan even door.
Doe dan de garam masala, suiker, room en zoveel bouillon erbij tot de soep goed van dikte is. Je kunt de soep eventueel met de staafmixer pureren. Dien op met wat koriander en naanbrood.

Bron: http://www.sugaretal.com (via Pinterest)