En dan besef je dat in één klap alles anders worden kan.
In één moment wordt beslist over het leven van ruim 300 mensen. Waarom, waarvoor………..
En dan besef je dat in één klap alles anders worden kan.
In één moment wordt beslist over het leven van ruim 300 mensen. Waarom, waarvoor………..
Nog zo’n huishoudelijk raadsel. Ik stop twee dekbedhoezen in de wasmachine, samen met de bijbehorende slopen. Natuurlijk elk afzonderlijk. En toch, als de was is afgelopen, rolt er één grote knoedel uit de machine. De slopen en de andere hoes is op wonderbaarlijke wijze in de ene dekbedhoes gekropen. Zelfs al de opening maar vrij klein is, gebeurt me dat. Het zou voorkomen kunnen worden, als je de hoezen en slopen netjes opgevouwen in de trommel zou stoppen. Dat doe ik dus sinds een tijd. Eerst meende ik dat het hielp, maar na een tijdje was het weer die vervelende opgehoopte zooi. Waarom nou toch?
Ik weet wel, het is een probleem van uiterst kleine orde. Maar dat ik niet weet waardoor het komt, dat blijft me irriteren!!

![]() |
De ferryboot brengt reizigers en goederen over de rivier bij Arai. De bootjes zijn klein en worden met de hand geroeid.Nu zullen de toeristen wel in grotere en comfortabele boten stappen. De kleine scheepjes op de foto lijken me vissersbootjes. Ze zien er tenminste niet erg geavanceerd uit, voor een zo modern land als het huidige Japan is. |
Nee, ik heb helemaal geen leedvermaak, want voorlopig lijkt het er toch op dat we nog vele mooie dagen met zon in het verschiet hebben. En dat is heel fijn als je nu op de camping zit. Maar afgelopen week kreeg ik via “De Sandwich” dit gedicht toegestuurd. En ik heb er erg om moeten lachen. Vooral die zin over de baas, die zo nodig op vakantie moet, waardoor de dichter(es) gedwongen is te werken. Enfin, lees maar:
| Het wordt een slechte zomer
Het wordt een slechte zomer, een zomer zonder zon. |
![]() |
De campings in het Zuiden spoelen zomaar weg.
Het wordt een slechte zomer, ’t is zonde da’k het zeg.
Het wordt een slechte zomer, een zomer zonder zon.
Veel storm en wervelwinden, dus ook geen badminton.
Gelukkig moet ik werken, de hele zomer door.
Mijn baas wou gaan kamperen, dus ik zit op kantoor.
Ik mag pas in oktober, zodat hij nu kon gaan.
Hij is naar de Pyreneeën en daar woedt een orkaan.
Het wordt een slechte zomer, een zomer zonder zon.
De barbecue blijft binnen, ’t moet in de magnetron.
Zo tegen eind september dan knapt het zichtbaar op,
het was een slechte zomer, voor iedereen een strop.
Maar ik ga in oktober en dat is zonneklaar:
de allermooiste zomer valt in de herfst dit jaar.
Marijke Boon uit: Vandaar dat ik ween. Amsterdam, 1992
![]() |
Als iedereen voor de TV zit, willen wij juist nog even naar buiten, een lekker avondwandelingetje maken. Omdat we niet elke dag hetzelfde loopje willen maken, hebben we zo onze verschillende routes. Vorige keren was de hortensia hier nog niet zo mooi in bloei, maar nu stond ze te stralen in het avondzonnetje. Ik vraag me af of het helemaal puur natuur is of dat er iets in de grond gestopt is. Maar ze staat er in ieder geval prachtig bij! |
Het weekthema van Stuureenfoto is deze week “bij nacht”. En deze foto van een nachtelijk Rotterdam is dan wel heel toepasselijk. Deze foto maakte ik niet zelf (helaas), maar komt van de Wikipediapagina over het bombardement op Rotterdam. Want de omhoog stralende lichten vormen de brandgrens van het bombardement in 1940. Jammergenoeg is dit geen permanente toestand. Evengoed toch mooi om te zien.

foto gemaakt door: Yorick Groen
En heb je ook een mooie foto “by night”, dan kun je natuurlijk meedoen met Stuureenfoto.
Hier werd ik vorige week heel vrolijk van. Een sticker op een brievenbus. Ze hoeven geen reclameblaadjes daar, want “ze hebben alles al”. Tevreden mensen dus en dat willen ze weten ook 😉


Collectie: Tokyo National Museum
![]() |
Japan is een eilandenrijk en het is dan ook geen wonder dat Hiroshige vaak zeegezichten als onderwerp heeft gekozen. Reizigers kwamen niet alleen over de weg, maar vaak per boot aan. Bij Maisaka was een controlepost, die nu nog bestaat. Hier werden alle reizigers, via de Tokaido weg of vanaf de boot, gecontroleerd. Niet alleen hun papieren, maar ook de goederen die ze in- dan wel uitvoerden. |
En natuurlijk werd daarover belasting geheven, want dat is van alle tijden 😉
![]() |
Dit blogje schrijf ik te voren, dus of het DE overwinning wordt, waar we allemaal op hopen kan ik niet voorspellen. Maar wij hebben al wel genoten van een andere overwinning, die van Lars Boom in een natte, zware en modderige etappe van de Tour de France. |
Elke dag kijken we naar de inspanningen van de renners, hun gevecht over bergen, regenachtige wegen en kasseien. En nu dus, na 9 lange jaren wachten, weer een Nederlandse overwinning. Moe, bezweet, onder de modder en drijfnat van de stromende regen kwam Lars Boom binnen in Arenberg. Over vele kilometers, waaronder de beruchte stukken kasseien (kinderhoofdjes zeggen wij in Rotterdam) streed hij een heroïsche strijd en overwon. Super, voor ons kon de dag al niet stuk!!
Dames van vroeger droegen een corset. Een vernuftig geconstrueerd geheel van stof, baleinen en veters. Mijn moeder had er zo een en daarmee hield ze haar taille en buik in bedwang. Ik moest wel eens helpen om de veters nog net iets strakker te trekken. Mijn moeder kreunde en steunde. Als het corset ’s avonds uit mocht, zal dat wel een hele opluchting geweest zijn. Wat een gedoe. Gelukkig dragen we dat niet meer.
Zo’n corset was meestal zalmroze, een kleur die ook favoriet was bij andere dameslingerie. Voor eens en altijd zal die kleur voor mij synoniem zijn met benauwd, ingeregen en marteling.
Hoe ik daar nou op kom? Nou, ik kreeg een boek met daarin allerlei oude reclames en één daarvan was deze. Zwart/wit weliswaar, maar de kleur kon ik er met gemak bij verzinnen 🙂 🙂
