| Trots toont deze huisvrouw haar voorraadkast. Wat heeft ze het weer druk gehad, met inmaken, pekelen en worst maken. Ik vind dat zo’n nostalgisch plaatje. Romantisch zelfs. Al had al dat werk natuurlijk niks romantisch. Integendeel, het was hard bikkelen. In de stad werd niet zoveel ingemaakt, maar mijn tantes deden dat nog wel. Eerst kisten vol boontjes afhalen, of kersen wassen en ontpitten. Dan alles in potten, die zorgvuldig waren schoongemaakt met heet sodawater. Dat luisterde nauw. Slordig zijn was uit den boze. Maar dan kwam het moment dat tante met trots haar kastdeur open deed. En wachtte op bewonderende “Ahhs en oohhs”. |
Category Archives: Persoonlijk
Klussen
Vraag de mannen in mijn gezin om te koken en ze serveren een heerlijke maaltijd. Maar vraag je om te klussen, dan betrekt hun gezicht.
Echtgenoot vindt klussen een gruwel, oudste wordt er heel ongelukkig van en jongste is weliswaar best handig, maar mist toch ook het echte klus-gen.
Maar nu jongste gaat verhuizen, moesten we afgelopen weekend toch allemaal aan de slag. Gelukkig was het allemaal nog wel te overzien. De muren hoefden maar één keer te worden geverfd en echt verbouwd hoefde niets. De klus was dus snel geklaard.
En die ene kamer waar behangen moest worden? Daar voelde mijn schoondochter zich in haar element. Want gelukkig heeft zij echt behangerstalent! Fluitend plakte ze baan naar baan en zo kan haar zwager straks lekker dromen in een super mooie slaapkamer.
Geduld
Worden jullie ook zo moe als je een instantie aan de telefoon wilt hebben? Je toets een nummer en dan hoor je een stem, die zegt wilt u …., kies 1, wilt u …., kies 2. En daarna krijg je een muziekje. En begint het wachten ……. 5 minuten, 10 minuten, soms wel bijna een half uur. Om dol van te worden.
Zo wordt “Even Apeldoorn” bellen een project van uren. Volgende keer zet ik dit plaatje op!
Speelgoed
Kinderdromen beginnen met speelgoed. Je krijgt een mini-exemplaar van grotemensenspul en daar begint het! Zo zie ik in gedachten een kind oefenen met zo’n schattig mini gitaartje. Voor de spiegel, als niemand kijkt, wordt hij of zij “the top of the bill”. Misschien vervaagt de droom of blijkt het talent toch niet toereikend. Dat geeft allemaal niet, je kan altijd weer iets anders beginnen.
Heb je ook nog herinneringen aan je speelgoed van toen? Die lieve pop, die mooie trein of dat bijna echte winkeltje? Kijk dan ook eens bij Stuureenfoto, want Speelgoed is daar het weekthema. En je kunt altijd meedoen!
Handig?
Onzinnig
“ach nee…., la maar zitten…”. En dan belandt het ding bij de recycling of op de rommelmarkt. Ik hou het gewoon bij mijn pan en het beproefde recept!
Verpakking
Vorige week kwam Leo thuis met een kleurig tasje. “Cadeautje”, riep hij luid. Dat verbaasde me een beetje. Nog lang niet jarig, geen trouwdag, moederdag ook nog niet. Nou ja, misschien zomaar? Dat zou kunnen, ook na ruim 41 jaar 😉
Maar nee hoor, het waren tubetjes tandpasta en mondwater, tandenstokers en zo. Promotiemateriaal, gekregen van de mondhygiëniste. Ach ja, een beetje leuke verpakking doet wonderen…. maar ik was toch een ietsiepietsie teleurgesteld…… 😉 😉 😉
![]() |
![]() |
Motivatie
Zelfgemaakt
Na een dipje in de inspiratie kwam vorige week ineens het idee bij me op om weer eens wat doosjes te maken. Zo’n idee moet een beetje sudderen. Want hoe het er uit moet zien, weet ik dan wel zo’n beetje. Maar hoe ik dat dan ga maken, daar kan ik nog wel eens lang over nadenken. Maar met de lente en de zon kwam ook het idee. En dit zijn ze geworden. Zeskantige doosjes, groot genoeg voor wat snoep of een rond stukje zeep. Met deksels die een beetje lijken op een kardinaalsmuts, of een kerkdak.
Bij elkaar
Afgelopen week waren we weer eens dagje vroeg weg. Want we hadden een lange reis voor de boeg, helemaal naar Workum. Dat is toch al gauw zo’n 3-1/2 uur treinen. Maar dat vinden wij helemaal niet erg, integendeel.
Workum is een leuk plaatsje, maar het eichte seizoen moet nog beginnen. Wij gingen niet voor de watersport, maar naar het hernieuwde Jopie Huisman Museum. De schilderijen en de schilder kenden we van diverse tv-uitzendingen. Maar in het echt zijn de werken zo veel mooier. En het museum is een waar juweel. Alles hangt er ruim en er is veel gedaan om de entourage ook heel aantrekkelijk te maken. Bij binnenkomst krijg je een audiotour mee, die heel simpel werkt. Je richt het apparaatje op het logo bij de werken en meteen start het juiste verhaal. Soms kun je nog een aanvullend stukje uit interviews met Jopie Huisman zelf horen. En veel van de geschilderde voorwerpen liggen naast de werken in vitrines.
Jopie was een vodden- en oud ijzerman met een bijzondere filosofie. Voor hem was nieuw spul van nul en generlei waarde. Oud, doorleefd en versleten moesten de dingen zijn. Dan kregen ze een eigen ziel en verhaal. En dat schilderde hij met uiterste precisie, maar vooral met liefde. En zo wordt een oude deken, schoenen en een tas een prachtig schilderij. En krijgt de versleten pop een nieuw leven.
Kijk ook eens bij Stuureenfoto, want daar is het thema deze week ook al “bij elkaar”.









