Cadeaubon

bolcom En heeft het klagen bij Bol.com zin gehad? Wel wis en waarachtig!
Al na een paar dagen kreeg ik via Klachtenkompas een reactie van de Klantenservice van Bol.com. In het kort kwam het er op neer dat de klant via de site dan wel kan zien hoe lang een bon geldig is, maar dat zoiets niet te vinden is op het plastic kaartje zelf. En ja, het mocht dan wel allemaal

juridisch goed dichtgespijkerd zijn, maar de mevrouw van Bol.com-Klantenservice begreep wel dat er ergens iets wrikte. En dat je op die manier geen tevreden klanten kweekt. Dus is er inmiddels gezorgd dat ik alsnog de cadeaubon kan inwisselen.

Daarmee ben ik tevreden gesteld. Het ging in dit geval om een bon van 15 Euro. Geen bedrag om failliet te gaan.

Maar goed, de Klantenservice van Bol.com heeft zich van haar beste kant laten zien. En dat wilde ik niet onvermeld laten!

 

Dromen

dromen Al mijn hele leven droom ik en vaak kan ik mijn dromen ook nog herinneren. Maar de laatste tijd droom ik wel heel erg intens. Leo vertelt dat ik regelmatig in mijn slaap praat. En ’s morgens weet ik vaak ook nog vrij nauwkeurig wat ik droomde. Niet altijd erg plezierig, vaak zelfs nogal griezelig. Het zijn niet echt nachtmerries, maar prettig voelde ik me ook niet toen ik droomde van een groot

gebouw, een soort van gymzaal met allemaal wandrekken. Daar moest ik in klimmen en oh, oh, wat was ik bang. Met de moed der wanhoop ging ik en kwam toen tot de ontdekking dat het best meeviel. Tot op de laatste stap…..
Of dromen dat ik weer in het ziekenhuis lig en naar de operatiezaal gebracht word. Maar ik heb mijn lenzen nog in en waar is Leo nou toch….. Ze rijden me de zaal in en dan realiseer ik me dat ik al lang geopereerd ben….. “Dit is een droom” flitst het door me heen en dan word ik wakker.
Gek hè, er is blijkbaar nog het een en ander te verwerken daar diep in mijn onderbewuste.

Slim bedacht

Garage-met-plantenBij een garage denk je niet onmiddellijk aan welig tierend groen, bloemen en een mooi terrasje.
Maar landschapsarchitect Kazuyuki Ishihara maakte voor de Chelsea Flower Show van dit jaar een prachtige plek voor je auto met daarboven een terras waar je kunt zitten tussen het groen. Elk plekje is benut en beplant met fraai ogende heesters, kleine bomen en planten.
Wat zou het leuk zijn als meer mensen iets dergelijks zouden verzinnen in plaats van de onpersoonlijke parkeerplaatsen met “blikken geluk”

Strandleven

Het is al weer een lange tijd geleden dat ik aan een challenge meedeed. Maar toen ik het onderwerp “Strandleven” bij Sunday Postcard Art zag, wist meteen dat deze “dikke dames” kaart goed paste in het thema. De dames gaan helemaal uit hun bol bij het idee dat ze naar het strand gaan πŸ˜‰ πŸ˜‰ πŸ˜‰

It has been quite a long time I participated in Sunday Postcard Art. But when I saw the subject this week is “Beach Life”, I immediately knew My “Big ladies” card has to be shown there. Those ladies are so much thrilled by the idea of going to the beach πŸ˜‰ πŸ˜‰ πŸ˜‰

Sundaypostcardart

Dubbelklik om te vergroten / Double click to enlarge

Fruit

zomerfruit Dit de lekkerste tijd van het jaar! Met veel vers rood fruit. Ik ben dol op aardbeien, frambozen, bessen. En laat ik de kersen niet vergeten…
Nectarines en abrikozen vind ik ook heel erg lekker. Die zijn hier natuurlijk wel in ruime mate te krijgen, maar toch net niet zo lekker als in zuidelijk Europa.
Maar het rode fruit van eigen bodem is verrukkelijk. En dus koop ik er nu volop van. En dat eten we natuurlijk ook op. Heerlijk fris, zacht zoet en…. vrijwel altijd ongezoet. Zelfs de aalbessen, al wil Leo er wel graag wat suiker over.

 

 

Wandelen

Elke dag wandelen is leuk, maar ik vind het wel lastig om telkens weer een gezellige en interessante route te lopen. Gelukkig ontmoette ik op één van mijn wandelingen een groep, waar ik me bij aan kon sluiten. Dus wandel ik nu bijna elke donderdag eerst naar de andere kant van onze wijk en van daaruit telkens naar een andere bestemming. Een wandeling duurt meestal van 11 tot half 1, maar soms loopt het wat uit. De wandelingen worden geleid door Koos Leidelmeijer van NCenB (Natuur, Cultuur en Bewegen)
De eerste donderdag van de maand wordt er een langere wandeling gemaakt, vaak naar een ander deel van de stad. Afgelopen donderdag gingen we naar de wijk De Esch, waar vroeger het waterleidingbedrijf van Rotterdam was. De oude gebouwen zijn bewaard gebleven, maar er staan ook nieuwe flats. En tussen deze wijk en de Maas ligt een leuk en wild natuurgebied. Ik kende het van horen zeggen, maar was er nog nooit geweest. Geheel ten onrechte, want het is er erg mooi, een beetje ruig en wild. En dat moet je toch wel waarderen in zo’n stedelijke omgeving.

 

Brood

Uitgekeken op ons gewone witte-, tijger- of volkorenbrood? Ren dan naar de winkel, koop een pak bloem, gist en melk en nog een stuk of wat wat andere ingrediΓ«nten en ga aan de slag. Maak eens een luipaard- of watermeloenbrood, of brood met een afbeelding van een kikker, kat, Snoopy of met een mooie klok. Voor de broodnodige variatie, zal ik maar zeggen πŸ˜‰
Ben je wel tevreden met wat wij hier kopen kunnen, dan kun je natuurlijk gewoon ook kijken naar deze Japanse dame die al die vreemde broden bakt. Maar ja, in Japan houden ze van buitenissige hapjes πŸ˜‰ πŸ˜‰ πŸ˜‰

Tuinontwerp

Tuin-1

Klik op de foto om te vergroten

Vorige week schreef ik al dat ik het werk van Claudy Jongstra zo mooi vond, vooral vanwege de kleuren.
Nu las ik in Groei en Bloei dat zij samen met Stefan Jaspers gevraagd was een tuin te ontwerpen voor de Chelsea Flower Show. Die tuin staat vol met allerlei verfplanten, zoals hop, valeriaan, smeerwortel en zuring en natuurlijk heeft ook de wol die ermee geverfd is een prominente plaats erin gekregen. En laat die tuin nou ook nog een prijs winnen, een eervolle “Silver Gilt-Medal”.
De Chelsea Flower Show is echt de top van alle tuinshows. En daar een prijs winnen, dat niet niks. Ik vind dat dan ook superleuk!!

 

Trap

chocoladetrap Rotterdam heeft na de steigertrap bij het Groot Handels Gebouw nu een pianotrap in het Centraal Station. Nee, ik liep er nog niet op, muziek maken is niet mijn talent. Dat is een loopje voor betere muzikanten. Maar binnenkort ga ik natuurlijk wel kijken en misschien wel een filmpje schieten.

In Keulen, in het Hauptbahnhof, hebben ze ook een speciale trap. Een trap van tabletten chocola. Ach, het is natuurlijk niet echt om op te eten, maar het ziet er wel leuk uit! Goed bedacht van die reclame-afdeling.