Geluk

Ik hoorde dat Europees Voorzitter Herman Van Rompuy het boek “Geluk. The World Book of Happiness” als nieuwjaarscadeau aan alle wereldleiders heeft gestuurd. En ineens viel me op dat er de laatste tijd zo veel over GELUK gesproken wordt.
Ach misschien had mijn moeder wel gelijk, die zei: “Als je lacht, zijn je zorgen niet minder, maar ze lijken minder”.

Daarom hou ik zo van mijn Boeddha in de keuken. Hij staat in de vensterbank en lacht en ik word er altijd vrolijk van. En vrolijk is het begin van gelukkig, toch …. ?

 

 

Madonna

Gelukkig, mijn fotoarchief is weer te bereiken al zijn de computerproblemen nog niet opgelost. Maar nu kan ik dan eindelijk hier een Madonna-foto plaatsen en weer meedoen met Bettie’s fotoserie.

Deze Madonna met kind vond ik in Brugge, alweer een paar jaar geleden. Aan dit soort beelden kan ik niet voorbij gaan zonder een foto te nemen. Ik vind ze zo ontroerend.

Klein verdriet

Na Klein geluk moet natuurlijk ook een blogje over klein verdriet volgen, zoals

– een veter die breekt, net als je toch al ietsjes te laat bent;
– het laatste velletje wc-papier van de rol trekken en geen nieuwe rol bij de hand hebben;
– iets uit je handen laten vallen, waardoor de hele vloer onder de rommel ligt.

Het zijn niet de belangrijkste zaken in het leven, maar ze kunnen je humeur wel goed verpieteren 😉

Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.


Tulband op tafel; het lijkt wel feest.
Maar tulband op het bordje, dat lijkt mij het meest.
Piet Marée

(bron: DBNL, digitale bibliotheek voor Nederland)

Met Kerst in het vooruitzicht wordt hier gebakken en geurt het hele huis! Leo herinnerde zich dit rijmpje en ik vond het heel toepasselijk voor het begin van deze week  😉

Klein geluk

Kennen jullie dat? Zo’n momentje dat je even denkt “wow, dat is fijn!” omdat:

…. het propje papier keurig in de prullenbak valt als je het van ver gooit…
…. je ’s avonds in bed kruipt tussen fris gewassen en gestreken lakens ….
…. je plotseling iets terug vindt dat je al maanden, jaren kwijt dacht te zijn….

Gewoon een moment van “KLEIN GELUK”

 

 

Vergissing

Leo pakte voor onze vakantie drie paar schoenen in zijn koffer. Eén paar donkere schoenen, voor de regenachtige dagen. En twee paar lichte, want hij hoopte natuurlijk op een zonnige vakantie.

De schoenen werden telkens netjes onder een tafel gezet. Je zou dus denken, vergissen is niet mogelijk. Toch heeft hij een dag lang op een linkerschoen van het ene paar en een rechter schoen van het andere paar gelopen. Hij ontdekte het pas aan het eind van de middag, toen hij ze uitdeed.Het was mij ook niet opgevallen en niemand heeft hem er ook opmerkzaam op gemaakt.  Zo zie je maar… Je denkt al gauw dat je voor gek loopt, dat iedereen er hard om zou lachen en je zal nawijzen. Maar niemand heeft het gezien.

 

   

Achter de muur

De huizen hier staan langs de Arno in Pisa. Maar dat doet er niet zo toe. Er had ook een foto van Amsterdam, Beijing of weet ik waar kunnen staan. Want waar het mij om gaat is wat leeft er achter de muren? Waar dromen de bewoners van, denken ze aan …. Dat zal ik wel nooit weten, maar ach, het zal wel net zo zijn als bij ons. Soms verdriet, soms feeststemming, soms angst, van alles wat. Want zoveel verschillen we toch niet van elkaar?

PS: deze foto had ook gepast bij het weekthema van Stuureenfoto. Neem eens een kijkje en doe mee!

Verrassing

Er zijn niet zo veel mensen die mij zomaar bloemen sturen. Ik was dan ook heel verrast toen er zaterdag een grote doos bezorgd werd met daarin dit mooie boeket.Wie kon dat nou hebben gestuurd? Stille bewonderaar…? Had ik iets bijzonders gedaan…? Ik was nog niet zo lang geleden jarig, maar dat was toch al uitgebreid gevierd…?
Gelukkig zat er een kaartje bij. Het boeket werd me door Aegon Verzekeringen gestuurd omdat ik deze maand mijn eerste pensioen krijg!
Nou, dat vind ik nou nog eens een leuke geste. Dus Aegon:  VAN HARTE BEDANKT! Ik werd er erg blij van.