Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Deze week heb ik gekozen vooreen liedje uit Georgië, waar deze drie dames zeer populair schijnen te zijn.
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft. Deze week heb ik gekozen voor Janis Ian.
Nee, niet weer een blogje over die grootsuper! Maar in deze tijd van overvloed is het toch wel fijn als je nog meer kunt inslaan. Vooral als je niks nodig hebt, of iets waar je totaal buiten kan. Want in de zaken van Flying Tiger staan doorgaans allerlei heel leuke dingen, maar of je die nou ook echt nodig hebt…?
Afgelopen weekend wilden ze vast en zeker snel van hun oude voorraad af om nieuwe gadgets aan de man te kunnen brengen. Dus ging alles voor 2 euro van de hand. En dat lieten de Hollanders zich geen twee keer zeggen. Rijen dik stonden ze te wachten tot het hun beurt was om een winkelmandje te vullen. Stonden wij ook in die rij? Nee joh, wij zijn aan het ontspullen. Wij keken er naar en liepen rustig door. Wel even een foto gemaakt, dat weer wel…!
Vorige week reden we naar Berkel en Rodenrijs, gewoon over de grote weg. Niks bijzonders dus. Maar terug zagen we een wegwijzer en bleken we ook dichtbij het adres van Leo’s oude autodealer te zijn. Ach, het zonnetje scheen, we hadden geen haast dus tuften we even via allerlei smalle weggetjes naar het oude adres. Leo vroeg zich af hoe het er nu uit zou zien. En wat denk je…? Het was eigenlijk geen spat veranderd. Nou ja, zo op het eerste gezicht. Want de stad naderde met rasse schreden. In de verte zagen we grote bouwkranen en hoorden we de heimachine. Maar wie een beetje vluchtig keek, zag dit. En dat is toch echt Hollands, nietwaar?
Ook in 2019 begin ik elke week met een muzikaal filmpje. Vrolijk, ontroerend of bijzonder. Maar altijd iets wat mij op een of andere manier geraakt heeft.
Op deze “Blue Monday” heb ik gekozen voor Tito Paris, die ons uitnodigt om te dansen 😉
Wie me vroeger had gezegd dat ik regelmatig in een joggingpak zou lopen, had ik voor gek verklaard. Nooit van mijn leven zou ik zo’n pak aantrekken. Maar toen ik, op aanraden van een vriendin, eenmaal zo’n comfortabele zachte broek had aangetrokken, duurde het niet lang voordat ik helemaal overstag ging. Ik schafte me ook een joggingvest aan en sindsdien kan ik me zo lekker terugtrekken in zachte en warme comfortkleding. Natuurlijk draag ik naar gym ook mijn outfit die soepel meebeweegt. Maar na een drukke dag mag ik me graag omkleden en op de bank kruipen met boek of tablet. Gemak dient de mens nietwaar. En zelfs Leo heeft zich laten overtuigen van het gemak van zo’n jersey broek. Ach, hoe ouder we worden, hoe minder vooroordelen we er op nahouden.
Zoekend door de foto’s op mijn smartphone, kwam ik deze tegen. Vast gemaakt met een vooropgesteld plan. Zo te zien iets uit een krant, maar waarom nou? Geen idee.
Het is een leuk citaat. Niet voor iedereen passend wellicht, maar persoonlijk is het zeker toepasselijk. Misschien ook wel voor jou?
|
Voor 2019 wens ik je: wolkenloze woensdagen dromerige donderdagen
(niet helemaal eigen ontwerp, maar geïnspireerd door Luckz.nl) |
Of er sneeuw in de lucht zit of
dat wij onze truien vandaag
even thuis zullen laten, het maakt niet uit.
We vieren Kerstfeest.
Ik wens mijn volgers, lezers, lezeressen,
blogvrienden en vriendinnen,
toevallige passanten en alle anderen
heel gezellige, vrolijke en feestelijke
Kerstdagen.
Klik hier voor een kort kerstfilmpje
Ik maak er geen geheim van dat ik een echte fan ben van de muziek van Harry Bannink. En toen ik maanden geleden de aankondiging las van een eenmalige voorstelling, besloot ik meteen dat ik daar naar toe wilde. Dus gingen Leo en ik vorige week zondag naar Tivoli Vredenburg in Utrecht. Er werden een groot aantal liedjes van Harry Bannink gespeeld en gezongen, vooral die uit de jeugd-programma’s, zoals De film van Ome Willem, Sesamstraat, De stratenmaker op zee show. Prachtige muziek maar ook prachtige teksten van Willem Wilmink, Rob Crispijn, Hans Dorresteijn en nog vele anderen. Uitgevoerd door ook een keur aan artiesten. Want zeg nou zelf, wanneer zie je Loes Luca, Wieteke van Dort, Hans Dorresteijn, Edwin Rutten en nog anderen in één programma. De originele band van Harry Bannink speelde ook en de liedjes werden aan elkaar gepraat door Bannink-kenner Gijs Groenteman van de Grote Harry Bannink Podcast, waarvan er inmiddels al 40 afleveringen zijn te beluisteren.
Het was een heerlijke avond daar op de 7e verdieping van Tivoli Vredenburg.
Vandaag zijn gedeelten van de voorstelling te zien in het TV-programma VPRO Vrije Geluiden, om 10.30 op NPO 1. Volgende week, dus zondag 30 december, zal een tweede selectie worden uitgezonden.
