Nou ja, blauw, een beetje paars ook wel, zacht lila misschien. Maar dat doet er niet toe, de plant heet “Blauwe regen” en zijn dure naam is “Wisteria”.
De plant in onze tuin heeft al vanaf het begin jaarlijks gebloeid en nu staat ze weer te pronken met dikke trossen bloemen, hangend in en over de pergola.
Een dode, oude appelaar staat er naast en houdt nog wat andere takken in de lucht.
En wij, wij bewonderen dit uitbundige vertoon. Want het duurt altijd maar even.
Dagelijks dus lekker genieten van de bloemenpracht.
Als ik de tuin in kijk, zie ik de blauwe regen bijna groeien. Dikke trossen bloemen hangen over de pergola. En niet alleen dat groeit tegen de klippen op, ook de wilde wingerd en de druif bij de buren zie je elke dag verder kruipen. Dit vind ik toch zo’n mooi seizoen. Eerst een nog wat kale tuin, met plotseling wat groene punten en dan… een explosie van kleuren. Ik ben niet zo’n nette tuinierster. Er staat nog wel eens wat onkruid dat ik met rust laat. Plotseling opgekomen planten laat ik even betijen en vaak mogen ze dan gewoon blijven waar ze zijn ontsproten. De natuur geeft soms verrassende combinaties en ik maak daar graag gebruik van.
