| Al wandelend kom je nog wel eens wat tegen en dan is een foto zo gemaakt. Is ie niet prachtig, deze enorme zwavelzwam? Zo maar ergens in Rotterdam ontdekt. Hij schijnt eetbaar te zijn, maar daar ben ik maar niet aan begonnen. Dat vind ik dan weer een beetje te veel van het goede. En zo kunnen anderen er ook nog van genieten. |
 |
Wij zijn niet zo’n trend gevoelig stel. Bij ons kun je jarenlang dezelfde meubels zien staan. Verbouwen staat hier gelijk met nachtmerrie, dus daar beginnen we niet zo vlug aan.
Maar nu zijn we toch echt modern als ik de krant mag geloven. Want groen is het dit seizoen helemáál. En, ik citeer, laat in uw vloerkleed alle kleuren van uw huis terug komen.
Groen zit hier al jaren op de muur. En zo’n kleed ligt hier al weer een tijdje, zeer tot onze tevredenheid. Dit seizoen zijn we dus helemaal hip. Volgend seizoen natuurlijk al niet meer, maar dat zal ons dan weer een zorg zijn. Vallen we weer in de categorie tevreden sufferds. Maar nu passen we één seizoen in een modern plaatje 😉
 |
Sommige krantenberichtjes brengen me verschrikkelijk aan het lachen. Zoals dit. En niet vanwege de foto’s van die twee heren, die zo “beschaafd” op het toilet gefotografeerd zijn.
Het zijn de managers van 2theLoo, een bedrijf dat wc’s exploiteert. Wel een beetje “over the top”, maar verder niks mis mee, prima toiletten en heel erg nodig zo nu en dan… Maar wat zegt zo’n man nou op een business-borrel tegen een andere topman, van eh.. nou pak weg Ahold of Heineken? Ik ben de opperbaas van een plee-concern? Onze core-business is poep en pies? Of heeft ie een heel andere omschrijving van zijn functie? |
Wereldvoedseldag
 |
Kinderen van tegenwoordig hoef je alle techniek niet meer uit te leggen. Ons neefje Ivan, nog geen 3, wist meteen en feilloos wat je moet doen om nog meer foto’s op mijn fototoestel te bekijken. Zijn moeder keek er niet van op. Dat het ook wel eens voor verrassingen kan zorgen, vertelde zijn oma. |
| Want Ivan had op een onbewaakt ogenblik de nieuwe tablett van zijn papa gepakt. Daarop stond nog een app open en klik, daar had Ivan al een mooi horloge aangeklikt. Nog een klik, en nog een. Leuk hoor al je plaatjes, nog maar eens klikken. Minder leuk vond papa het telefoontje van het veilingbedrijf. Of het klopte dat hij op dat horloge had geboden en waarom zo vaak? Er was geen tegenbod en waarom dan doorgaan tot ruim 400 euro………? Oeps!!!!! Gelukkig kon de “koop” teruggedraaid worden. Ivan heeft van zijn mama en papa een flink standje gehad en ze zullen voorlopig de digitale spullen wel buiten bereik van hun handige lieverdje houden. |
| Achteraf kijk je tegen de kont van het paard…. Nou ja, in dit geval mijn achterwerk. Wat ik daar doe? Ik trek aan een of ander hijswerktuig in een poging te zien hoe sterk ik wel niet ben 😉 Lang niet sterk genoeg om ook maar een decimeter vooruit te komen, maar met hulp van de stoere brandweerman kwam ik toch nog ergens. |  |
Maar gelukkig ben ik in ieder geval weer heel wat sterker dan in het begin van dit jaar. Na de operatie kon ik nog geen bloemenvaas optillen, nu pak ik de boodschappen al weer “gewoon” uit de auto.
En dat ik vandaag mijn 68e verjaardag kan vieren, daar ben ik ontzettend blij en gelukkig mee!
Hier in Ommoord loopt al heel veel jaren een ERGO-onderzoek. Daarbij worden mensen van boven de 55 met de regelmaat van ongeveer 5 jaar onderzocht op van alles waar je ziek, zwak of duizelig van kan zijn. De meest malle vragen en opdrachten passeren de revue. Natuurlijk zitten er ook medische onderzoeken bij, onder andere een MRI-scan van de hersenen en een onderzoek van de halsslagaderen. Leo deed afgelopen maanden mee mee en binnenkort krijg ik ook weer een oproep.
Gelukkig werd er bij Leo niet iets erg belangrijks gevonden. Al kreeg hij wel het advies zijn cholesterol en bloeddruk in de gaten te houden. Dat doen we nu doen gezellig 😉 samen.
Maar vorige week kreeg hij ineens een brief waarin stond dat het onderzoek van de halsslagaderen had uitgewezen dat er een kleine vernauwing zat. De brief kwam op een ongelukkig moment, vlak voordat wij op vakantie gingen. Maar het vreemde was, dat het hele onderzoek nog niet had plaatsgevonden. Dat was uitgesteld omdat de scanner defect was en zal pas na midden oktober plaatsvinden. Toch zag ik Leo wit wegtrekken en zijn zorgengezicht opzetten. Meteen belde ik de ERGO en gelukkig begreep men daar dat wij nogal verontrust waren. Het bleek een fout te zijn. Iemand had per ongeluk het verkeerde onderzoek ingevoerd. Ach, fouten kunnen gemaakt worden. Maar dit bracht ons toch wel erg van de wijs. En nou maar hopen dat die halsslagaders puntgaaf zijn!
 |
Vandaag is Leo jarig. We vieren het bescheiden, maar gezellig samen. Met iets lekkers bij de koffie en een biertje bij het eten. Dat doen we wel vaker, ook als hij niet jarig is. Want het leven is een feestje, maar die slingers moeten we zelf ophangen. “Proost Leo, dat we nog maar heel veel jaren samen kunnen klinken!” |
| De 3e dinsdag in september, Prinsjesdag. Politiek gezien een belangrijke dag, maar dat ga ik hier niet belichten. Ik ben nieuwsgierig naar de robe van de koningin, maar vooral naar de hoedjes van de dames. Dopjes of wagenwielen, rood, groen of grijs. Met of zonder veren, bloemen, vruchten….
Misschien wel zoiets als deze, uit de oude doos. En toen nog heel voordelig…. |
 bron: Pinterest |
Dat het in studentenkamers soms een geweldige rotzooi is, weet ik uit ervaring. Als wij op (aangekondigd) bezoek kwamen, was de ergste rotzooi weggemoffeld. Maar dan nog kon zo’n kamer niet voldoen aan het predikaat “schoon”. En wat te denken van een studentenflat, waar 24 studenten op één etage woonden en de keuken deelden. Daar wil je niet gezien worden en als moeder spoken er de akeligste ziektes door je hoofd. Maar ja, onze kinderen zijn, ondanks al die ronddansende bacteriën en bacillen, toch opgegroeid tot nette mannen.
Zal de nu lopende verkiezing tot “ransbal” uiteindelijk leiden tot een wat hygiënischer houding van de studenten. Ik ben benieuwd…
