Wie reist ontmoet veel mensen. Met sommige heb je totaal geen contact, omdat de taalbarrière dat verhindert. Sommigen willen ook niet gefotografeerd worden en dat begrijp ik ook wel. We zijn tenslotte geen aapjes!
Maar toen ze even was afgeleid, kon ik het toch niet laten deze vrouw op de markt in Bac Ha (Vietnam) te fotograferen. Ik vind haar zo mooi, dat een vergroting zelfs al vele jaren op onze werkkamer hangt.
In plaats van zelf een vrijdagse foto op haar blog te plaatsen te plaatsen, vraagt Chantal vandaag anderen om een foto-link met een zomerse inslag.
Nou, als het niet regent zit ik graag in mijn tuin. En daarnet leek het even op, zon en zelfs een beetje warm.
Maar de afgelopen weken was dit, helaas, het geijkte ZOMER-beeld:
Alles wel mooi groen, maar nat, nat en nog eens nat.....
“Denkend aan Holland zie ik brede rivieren, traag door oneindig laagland gaan….” schreef de dichter.
Nou, dat kan hij helaas nu wel vergeten. Want rijdend door Nederland zie de ene geluidswal na de andere, verschuilt de spoorbaan zich achter een hoge muur en zijn alle postzegeltuintjes voorzien van houten schuttingen en liefst ook nog een “tuinchalet” .
Nauwelijks nog groen, nauwelijks nog natuur. Alles ingekaderd in hout of beton.
Foto uit: "Over Holland" met foto's van Karel Tomeï
Een hele CD met oude foto’s van Rotterdam bracht een vriend voor ons mee. Hij had ze weer via via gekregen. Van straten en pleinen in een stad zie wij niet meer gekend hebben, of soms nog heel vaag herkennen.
Van straten met nauwelijks auto’s, met vele herinneringen aan wat al weer een lange tijd geleden is.
Zoals deze. Het is de straat waar ik woonde totdat ik het ouderlijk huis verliet. Ons huis staat er niet op, maar wel de kruidenier/waterstoker van de Hefbrug, de poort naar het gymlokaal en de melkwinkel verder op de hoek.
De foto stamt uit 1956. Ik deed mijn ogen dicht en was weer 8 jaar oud, met een grote witte strik in mijn haar en een rood portemonneetje in mijn hand. Boodschappen doen voor mama. Even maar, toen zat ik weer in de realiteit. Toch leuk, zo’n dagdroom.
Ik ben benieuwd welke bruggen-foto’s er deze week zullen worden ingestuurd bij Stuureenfoto.
Een brug is toch vaak een belangrijk deel van een stad of dorp, het vormt de verbinding tussen twee oevers en er zullen dus wel heel veel foto’s van gemaakt worden.
De foto hieronder werd gemaakt vanaf de Erasmusbrug, van waar je de Willemsbrug kunt zien en een stuk van “De Hef”. Het is dus wel een typisch Rotterdams plaatje geworden. Klik op de foto voor een vergroting.
| Je wilt je huis verkopen, dus laat je de makelaar komen. Die bekijkt het, schat de waarde en maakt foto’s van wat jouw huis te bieden heeft. Logisch toch?
Maar wat moet je dan met zo’n foto? Er zit geen wijnkelder bij dit huis, dus ……? Kun je dan zo lekker wijn drinken in de tuin, zijn de buren zo gul, of is er regelmatig een gezellig buurtfeest…..? Hoe zit dat nou? Het zal wel een raadsel blijven. En nee, dit is niet ONS huis, maar toevallig gevonden op Funda.nl |
 |
Deze week is Schoolfoto het nieuwe thema bij Stuureenfoto.
Van mijn schooltijd zijn nog maar bitter weinig foto’s terug te vinden. Maar deze kwam ik tussen de stapels oude foto’s nog wel tegen. Het zal in de 2e klas van de lagere school zijn geweest. Toen leerden we nog tafels opzeggen, rijtjes stampen en de topografie van Nederland. Oei, oei, dat is dus al heel lang geleden…….
| Deze foto van Stanley Kubrick staat in de VARA-gids. Ik vind dat een heerlijke foto. Waarom?
|
 |
En Bettie, hopelijk raak je hierdoor weer uit je depressie. Want wat zou de BMI van deze dame toen zijn geweest en hoe is het nu? 😉
| Deze kat heeft het goed bekeken. Ze scharrelt door onze buurt, geeft kopjes aan iedereen en jaagt tevergeefs op de vogels. Dat laatste komt omdat ze een mooi belletje om heeft en dus al haar komst verraadt door luid getinkel. Maar als het even kan, dan ligt ze ergens in de zon. Soms op onze tuintafel, of zoals hier, ergens op ene auto. Ze laat zich lekker onderhaar kin krabben, spint dan luidruchtig en draait zich nog eens wellustig om. Als ik in reïncarnatie zou geloven, dan wilde ik wel als dit soort kat terug komen… |
 |
| Bij deze foto van Henry Kissinger moest ik ineens aan mijn zwager denken. Hij leek erg op hem. Maar mijn zwager is op 45-jarige leeftijd plotseling gestorven. Dat is inmiddels meer dan 36 jaar geleden en hij zou nu dus ook al ruim in de 80 zijn. Zou hij er dan ook zo uit zien? |
 |
Gek toch, dat mensen die gestorven zijn in je herinnering nooit meer ouder worden. Want ik herinner me hem toch nog altijd zo als hij vlak voor zijn dood was.
Ik weet dat je met de computer portretten kunt verouderen, maar wat heb ik daaraan? Ik hou me maar bij de herinnering aan hem.
