Brrrrr

Ook in Berlijn was het koud. Er lag nog een flink pak sneeuw en een gure oostenwind benam ons zowat de adem. Maar de zon scheen wel volop, dus liepen we soms zigzaggen door de straten om vooral aan de zonzijde te lopen.

En op de markt was Glühwein te koop. Dat smaakte heerlijk en je werd er ook weer lekker warm van.

Thuis gekomen bleek onze vijver alweer dichtgevroren. Ik vrees het ergste voor de kikkers en salamanders. Die zullen de ijstijd wel niet overleven.

 

 

Sint Pieter

Op een zomerse dag waren wij in Rome in de Vaticaanse musea. Zelden zoveel pracht en praal bij elkaar gezien. Het duizelde een beetje na kilometers lange gangen volgestouwd met kunst. Ik was dan ook blij dat er ergens een raam openstond, zodat ik even naar buiten kon kijken. En zo ontstond deze blik op de Sint Pieter.

Zonder het enorme plein er voor, maar alsof ie zomaar tussen de bomen staat.

Gaultier

Deze week met Dorothé, -ex-collega, altijd druk in de weer, haar tijd verdelend tussen gezin, naaimachine en hardlopen-, naar de Kunsthal geweest om de tentoonstelling van Gaultier te zien. Ik ben eigenlijk niet zo’n fan van Gaultier, omdat zijn ontwerpen me vaak te extreem en te pompeus zijn. Maar wat een prachtige tentoonstelling. En wat fantasie heeft die man. En wat een vakmanschap om die fantasie om te zetten in kleding. Hij maakt alles mogelijk. Een spijkerbroek wordt een bovenstuk van een avondjurk, filmrolletjes worden zo geplooid dat het een jurk wordt, zo’n ouderwets roze corset wordt een stoere herenjas, waarvan de elleboogstukken bestaan uit BH-cups. En wat te denken van een overigens zeer draagbare, ja zelf een beetje ingetogen, japon, bezet met duizenden knopen en knoopjes? Niks is te gek.   

Of  zijn mode ook zou willen dragen? Ik geloof het niet. Maar gedurfd en vernieuwend is het wel. En alles bij elkaar maakt het een zeer bezienswaardige en prachtig opgestelde tentoonstelling.
Schrik niet als je de eerste zaal binnenkomt. Want het lijkt of de poppen echte mensen zijn. Door een zeer vernuftig videosysteem worden gefilmde gezichten op de poppen geprojecteerd, waardoor ze bijna levensecht zijn.
Een schitterende tentoonstelling, waar je aldoor weer verbaasd, geamuseerd of op het verkeerde been gezet wordt. De tentoonstelling is in de Rotterdamse Kunsthal te zien tot en met 12 mei 2013.

Nieuw

Hier in onze wijk zijn nogal wat sloten en vijvers. En omdat het een gewild wandelgebied is, natuurlijk ook veel bruggen. In de loop der jaren zijn oude, houten bruggen, enigszins vergaan en op het laatst was het soms een beetje gevaarlijk er overheen te gaan.
Dus werden in de afgelopen jaren bijna alle bruggen en bruggetjes vervangen. Zo ook deze, over de vijver in de wijktuin. Er is meteen maar een stevige brug gelegd, niet meer van hout, maar van stevig beton met een ferm stalen leuning. Dat is in ieder geval wat meer hufterproof en vraagt minder onderhoud. Dat ziet er best stoer uit!

Hollands eten

Zoals ik vorige week al schreef, bezochten we de tentoonstelling “Lekker Joods” in het Joods Historisch Museum in Amsterdam.
Heel veel Joodse gerechten hebben zich een plekje veroverd in onze eigen keuken. De bolus, boterkoek, ossenworst, zuurwaren en bagels, het was allemaal te zien in de tentoonstelling.

Maar op weg naar de tentoonstelling kwam ik dit bord tegen. En dat vind ik ook wel leuk. Want niet vaak kun je echt Hollandse (?) gerechten eten in een restaurant.
Wij hebben het hier niet geprobeerd, want we hadden al een afspraak bij de Japanner.
Dat was dus een internationaal culi-dagje!

 

Kleurrijk

Het zijn maar plastic manden, maar zo vrolijk uitgestald en zo kleurrijk! Daar moest ik wel een foto van maken toen ik deze week met vriendin in Utrecht was. In de winkel zelf zijn trouwens ook een heleboel leuke en grappige dingen te zien en te koop. Niet allemaal echt even nuttig, maar je wordt er wel vrolijk van!

 

Altijd bij de hand

Laatst zag ik deze sjaal, in Zwolle, in een klein maar oergezellig winkeltje.  Eigenlijk heb ik een beetje spijt dat ik hem niet heb gekocht. Want mocht ik ooit nog eens naar New York gaan, dan heb ik de plattegrond van de subway daar altijd bij de hand.

Maar ja, ik kan natuurlijk altijd nog terug gaan. Dat is ook eigenlijk het plan, want Bettie en ik waren daar, maar zagen niet al te veel van de stad. Allereerst omdat ik vergeten was uit te checken en we dus weer terug moesten naar het station en omdat we wat later van een heel uitgebreide high tea hebben genoten. Tja, eten en winkelen gaan helemaal niet samen. Dus zullen we nog wel eens afspreken om in Zwolle te gaan stappen. En dan maar hopen dat die sjaal nog steeds te koop is.

 

Voorjaar

Ik weet het wel, er zijn natuurlijk al lang tulpen te koop. Maar met de Kerst vind ik het nog veel te vroeg om ze te kopen. Dan past het nog niet helemaal voor mijn gevoel.Maar vandaag scheen de zon, rook het al vagelijk naar het voorjaar en zag ik dat de knoppen van de esdoorn wat dikker waren geworden. Dus was het precies de juiste tijd voor een flinke bos tulpen.

En daar staan ze dan, op de salontafel. Lang zullen ze het wel niet uithouden, maar de komende dagen is het al een beetje voorjaar thuis.