Al van af het begin volg ik bijna dagelijks in de Volkskrant de column van Caspar, die door Nederland loopt en ons vertelt over het wel en wee in de natuur. Niet altijd even vrolijk, soms zelfs om een beetje depressief van te worden. Van alles wat verdwenen is en nooit meer terug zal komen. Over vogels, vissen, vlinders, insecten die we bijna nooit meer te zien krijgen. Over verarmde grond, te intensieve veeteelt en landbouw.
Maar kijk, vorige week was ie zo waar opgetogen (klik). Hij liep in de Krimpenerwaard en vond daar nog een behoorlijk stuk natuur. Geen biljartgroen grasland, maar weiden met kruiden en bloemen, vogels te kust en te keur. En dat allemaal op een steenworp afstand van de plek waar ik zelf woon.

Bron: De Volkskrant/Blendle



Door de warmte van deze zomer komen soms heel bijzondere dingen naar voren. Zo meldde de 
Zomaar een tas, met een touwtjespringende meneer of mevrouw er op. Hmm, best leuk….

Zomaar een zonnige zomeravond, langs de Rijn. We waren een dagje weg, naar Duitsland. Zo maar, eventjes er tussen uit. En dan wil ook de inwendige mens wel zo nu en dan verzorgd worden. Het werd een plekje aan de Rheinpromenade in Rees. Lekker eten, biertje erbij en later een ijsje toe. Soms is het leven helemaal zo slecht niet…..!
Soms begrijp ik dingen niet. Dat je een plein een beetje wilt opleuken, prima. Wat bomen, een plantenbak of meer…. Dat snap ik wel.