Antwerpen

We hadden al heel veel gehoord over de dierentuin van Antwerpen, maar we waren er nog nooit geweest. Nu hadden we mooi de gelegenheid, dus meteen na het inchecken in ons hotel op de Keyserlei liepen we naar de ingang van de dierentuin, waar ons Rotterdamse Blijdorp-abonnement ons gratis toegang gaf.
De Antwerpse Zoo ligt pal naast het Centraal Station. De tuin is heel anders ingericht dan in Rotterdam en het spreekt vanzelf dat dieren uit de vroegere kolonie Kongo goed vertegenwoordigd zijn. Maar de tuin is ook mooi aangelegd en het aquarium is beslist de moeite waard om uitgebreid te bekijken. Hier geen overkoepelend waterbassin, maar diverse vensters op kleinere aquaria. Het oogt heel rustig en wij keken er onze ogen uit.
Her en der zagen we wat de dieren te eten kregen en de zeeleeuwen vertoonden hun zwemkunsten. Maar opeens schoten ze weg, het was voedertijd bleek later. Vandaar…

Vrolijk Kerstfeest

Of er sneeuw in de lucht zit of
dat wij onze truien vandaag
even thuis zullen laten, het maakt niet uit.
We vieren Kerstfeest.
Ik wens mijn volgers, lezers, lezeressen,
blogvrienden en vriendinnen,
toevallige passanten en alle anderen
heel gezellige, vrolijke en feestelijke
Kerstdagen. 

Kerst-2018

Klik hier voor een kort kerstfilmpje

 

 

 

 

 

 

 

De muziek van Harry Bannink

Harry-BanninkIk maak er geen geheim van dat ik een echte fan ben van de muziek van Harry Bannink. En toen ik maanden geleden de aankondiging las van een eenmalige voorstelling, besloot ik meteen dat ik daar naar toe wilde. Dus gingen Leo en ik vorige week zondag naar Tivoli Vredenburg in Utrecht. Er werden een groot aantal liedjes van Harry Bannink gespeeld en gezongen, vooral die uit de jeugd-programma’s, zoals  De film van Ome Willem, Sesamstraat, De stratenmaker op zee show. Prachtige muziek maar ook prachtige teksten van Willem Wilmink, Rob Crispijn, Hans Dorresteijn en nog vele anderen. Uitgevoerd door ook een keur aan artiesten. Want zeg nou zelf, wanneer zie je Loes Luca, Wieteke van Dort, Hans Dorresteijn, Edwin Rutten en nog anderen in één programma. De originele band van Harry Bannink speelde ook en de liedjes werden aan elkaar gepraat door Bannink-kenner Gijs Groenteman van de Grote Harry Bannink Podcast, waarvan er inmiddels al 40 afleveringen zijn te beluisteren.
Het was een heerlijke avond daar op de 7e verdieping van Tivoli Vredenburg.
Vandaag zijn gedeelten van de voorstelling te zien in het TV-programma VPRO Vrije Geluiden, om 10.30 op NPO 1. Volgende week, dus zondag 30 december, zal een tweede selectie worden uitgezonden.

Zomaar in mijn tuin…

Sperwer-in-tuin.jpg

Deze foto vond ik op de site van Vroege Vogels en werd gemaakt door Vroegevogeljan

Gisterenmorgen deed ik de gordijnen open en keek naar buiten. Bah, grauw en grijs weer. Maar wat zat daar nou…? Het leek me een mottige duif, maar wel een grote. En doorgaans zitten duiven dommig te pikken, maar deze hier ging ruw te keer. Ik keek nog eens goed… Zag ik daar nou wat roods, bloederigs…? Ja, inderdaad. En dat was helemaal geen duif maar een roofvogel, een sperwer zoals ik later uitzocht. Ik pakte snel mijn camera, maar helaas zat de vogel helemaal aan het eind van de tuin boven op de klimop heg. Dan is zo’n 13 meter toch te ver weg om een goede foto te maken. Ik waarschuwde Leo en samen keken we gefascineerd naar hoe het dier stukken vlees van zijn prooi afscheurde. De kerstboodschappen moesten maar even wachten, zoiets zie je tenslotte niet elke dag.
De sperwer nam er de tijd voor, rustte eens even uit, wipte zijn staart omhoog om een flinke flats te kunnen laten. Keek eens spiedend rond of er nog een vogeltje te verschalken viel, maar vloog ten lange leste dan toch weg.
Toen ik later op de dag wat in de tuin wilde knippen, zag ik de bloederige getuigen van het sperwer maal. Op de tuintafel lagen de compleet kaal gevreten botjes van een vogel, met gespreide vleugels er nog aan. Het leek een engel, maar vredig…? Nee! Ik schoof het in de aarde zodat het verder kan verteren. De cirkel van het leven….

Antwerpen

Deze tijd van het jaar gaan we meestal naar een Kerstmarkt in Duitsland, maar dit jaar togen we naar Antwerpen. De kerstmarkt daar is minder groot als in Duitse steden, maar het gaf ons de gelegenheid ook wat meer van de stad te zien.
Rondom de Groenmarkt en de Grote markt was het ‘s-avonds behoorlijk druk, vooral rond de ijsbaan. Er werden heel veel schaatsen gepast en gehuurd. De baan is opgebouwd rondom het beeld van Pieter Paul Rubens, waardoor de arme schilder even niet al te veel uitzicht had. De kathedraal en het stadhuis waren verlicht en het oude centrum is natuurlijk altijd heel sfeervol.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Sjaals

Net als veel andere vrouwen heb ik behoorlijk veel sjaals. Ik draag ze vaak, zeker in de winter. Want zo’n kouwe nek maakt dat ik me helemaal rillerig ga voelen. En een sjaal is dan een goede oplossing. Maar altijd zo’n lap om je nek geknoopt, daar wil een vrouw graag wat swung aan geven. En dan zijn er een heleboel mogelijkheden. Kijk maar eens naar dit filmpje:

Laatste roos…

laatste

Toen Hans afgelopen maandag de rozen snoeide, kwam hij aan met deze. De laatste roos van de zomer. Ze was nog een beetje in de knop, maar op de vensterbank kwam haar schoonheid toch nog helemaal tot bloei. Ze geurt zelfs nog uitbundig.
Wie had dat nou toch gedacht, want de volgende dag had het flink gevroren.
Ook op de wandeling kwamen we nog wat bloeiende rozen tegen.
Ze lijken zo teer, maar vergis je niet. Het zijn sterke overlevers.

Lief…

Over deze tafel schreef ik al eerder. Maar nu is het geen tijd meer om in de buitenlucht te schaken of een ander spel te spelen. Veel te koud, zeker als je zo’n tijd stil zou moeten zitten.
Maar iemand in de ouderenflat heeft bedacht dat het juist nu wel gezellig zou zijn als er iets fleurig en kleurig zou staan. En maakte dit leuke groenstukje. Ik kikkerde er helemaal van op, toen ik er op een koude en miezerige morgen langs kwam.
Lief...jpg

Ode aan Rotterdam

Rotterdams-gedicht

Bron: Pinterest

Kijk nou toch eens, als je op Rotterdam-Zuid bent, net vóór je de Maastunnel induikt, zie je deze flat. En op de muur, precies op maat, een ode aan Rotterdam. Want in Rotterdam doen we niet kinderachtig. Geen bescheiden tekstje op een muur, Rotterdammers zijn trots op hun stad en kijken dus niet op een lettertje 😉 😉 😉
Het gedicht is van de Rotterdamse dichteres Rieneke Grobben. Zij was altijd gekleed in het roze, vandaar de roze accenten.