Lekker

Dit is een typisch Rotterdams plaatje! Een beetje sombere dag, op het Binnenwegplein.
Mensen op bankjes, met in hun hand een grote zak met echte Rotterdamse patat. Van Bram Ladage, die een grote friettent heeft op het plein. Met een enorm blik cola als aandachtspunt. Je kunt hem bijna niet missen. En er omheen dus altijd een heleboel mensen, een beetje gebogen over hun friet. “Ladage bocheltjes” noemen we dat thuis. Maar dat weten deze mensen natuurlijk niet 😉 😉 😉
Hier geen chique terrassen, geen dure glazen wijn of luxe bier. Gewoon, op z’n Rotterdams. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. 😉 😉 😉

Wereldberoemd

In Tuindorp Vreewijk ontdekten we ook deze muurschildering. Ter herinnering aan Milkbar Aurora, destijds wereldberoemd op Rotterdam-Zuid. Daar kwamen jongens en meisjes bij elkaar, om te praten en milkshakes te drinken. En gehaktballen te eten. Onschuldig vertier, maar o,o, wat waren de ouders van die jongens en meisjes destijds bezorgd om hun kroost. Wat moest er terecht komen van die nozems, met hun lawaaiige brommers en hun vetkuiven?

Wat voor toekomst hadden die meisjes, met hun petticoats, korte rokjes en hun opzwepende dansen? Nou ja, we weten het nu. Ze zijn brave burgers geworden. Opa’s en oma’s, die soms verhalen vertellen over die goeie ouwe tijd 😉 😉 😉

Rage

Toch knap van die grootgrutter, om telkens weer een rage te veroorzaken. We plukken nog maar net de vruchten van onze moestuintjes en hup, daar is al weer iets nieuws! Dierenplaatjes, van commentaar voorzien door Freek Vonk. Die man is onnoemelijk populair bij kinderen en dus zijn die plaatjes ook een hit. Hoeveel moeders, vaders, oma’s en opa’s, tantes zullen niet dringend verzocht zijn om de komende weken toch maar vooral naar AH te gaan? “Want dan krijg ik mijn album lekker gauw vol!!” Dat hoort namelijk ook bij de actie, het is één grote marketingstategie.

Ik spaar ze zelf ook, voor neefje Tim, die droomt van avontuur en best wel eens in de jungle zou willen zijn. De jongetjes hier bij het Ommoordse AH filiaal moest ik dus helaas teleurstellen. Gelukkig waren er genoeg anderen die de plaatjes wel weggaven, zodat ze naar hartenlust konden ruilen.

Gluren bij de buren

In de tuin van onze buren staan al sinds jaar en dag pioenrozen. De vorige buurvrouw was daar weg van, maar telkens als ze op z’n mooist waren, was ze op vakantie. Ik heb ze wel eens voor haar gefotografeerd, maar dat was toch niet helemaal het zelfde. De nieuwe bewoners hebben de tuin niet veel veranderd, dus staan de pioenrozen ook dit jaar weer volop te stralen. En ik geniet mee. Gewoon gluren bij de buren 😉

Vrolijk

Elk jaar koop ik ze weer, trays vol met vlijtige liesjes. Ze doen het prefect in onze achtertuin, waar al vroeg de zon schuil gaat. Een paar bakken aan de muur en op de terrastafel. Natuurlijk moeten ze regelmatig water hebben, want het zijn wel een beetje nathalzen. Maar ze belonen je met een overdaad aan bloemen.  

 

Korte duur

Helaas is het maar van korte duur, de bloei van de irissen. Dit jaar waren ze een hele week wel erg mooi en lieten ze zich van hun beste kant zien. Jammer genoeg maakte één flinke regenbui een einde aan de pret. Toen lagen ze plat over het pad en moest de schaar erin.Dit jaar voor het eerst bloeiden ze zo uitbundig. En dat terwijl ik eigenlijk besloten had ze op te ruimen. Niet omdat ik ze niet mooi vond, maar juist omdat ze maar een paar bloemen gaven. Dat had ik vorig jaar met floxen. Die groeiden tegen de klippen op, maar bloeiden maar matigjes. Het kwam er niet van om ze uit te steken en toen, bloemen, bloemen en nog eens bloemen daarna. Zouden ze dat aanvoelen?

 

Zomers

Wat zijn we toch druk met het weer. Het is te warm of te koud voor de tijd van het jaar, het regent te veel, te weinig, te hard.Afgelopen vrijdag was het inderdaad ineens bloedheet, nadat we een paar dagen er voor nog dachten dat de herfst begonnen was. En meteen paniek!!!

Waarschuwingen over onweer, hevige windvlagen, code geel.

Waarom genieten we nou niet gewoon van wat er is. Want veranderen kunnen we het toch niet.

 

Dorps

Nee, dit is geen dorpsgezicht van ergens op de Veluwe, of in Drenthe. Dit is (ook) Rotterdam. Hier geen hoge flats, geen hippe architectuur. Dit is Tuindorp Vreewijk. Ontstaan in het begin van de vorige eeuw, als woonwijk voor arbeiders en kantoorbedienden. Die natuurlijk ook recht hadden op een goede woning en een prettige woonomgeving. De huizen zijn klein en in de loop der tijd natuurlijk aangepast aan wat modernere eisen. Er zijn wellicht ook huizen samengevoegd. Maar wil je de sfeer van zo’n huis uit de beginperiode proeven, bezoek dan de museumwoning. Nog vrijwel geheel in oorspronkelijke staat. Kijk even op de website voor de juiste openingstijden.

Tuindorp Vreewijk is nog steeds rustig en kleinschalig. Er is een tijd sprake geweest van sloop, maar de bewoners hebben zich hevig verzet. En met succes, want een deel is inmiddels Rijksmonument. Beslist de moeite waard om ook dit deel van Rotterdams architectuur eens te bekijken.