About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Kerstkrans

Vorig jaar zette Cora van Cleary Vintage een heleboel oude kerstplaatjes op haar blog.
Ik vond ze zo leuk en heb ze bijna allemaal op mijn computer gedownloaded. Eigenlijk met het idee er kerstkaarten van te maken. Maar chaoot als ik soms kan zijn, dat hele idee vergat ik en ik maakte hele andere kerstkaarten.

Toch heb ik de plaatjes voor een groot deel uitgeprint, uitgeknipt of gestanst met de Cuttlebug en van een kadertje voorzien. Daarna heb ik een oasis-krans bekleed met bladeren en de kleine vintageafbeeldingen erop geprikt. Strik er om en nu hangt hij te pronk in onze hal.

Vrolijk Kerstfeest!

Last year Cora of Cleary Vintage published lots of lovely vintage Christmas images. I loved them and downloaded them to my computer with the intention to use them for this year’s Christmas cards. But being somewhat chaotical I forgot this project and did not use the images.

However, I used them in another way. I printed them out, cut them out by Cuttlebug and gave them a nice border. Then I took an oasis-form, covered it up with leaves and pinned the images on it. A nice bow completed it.

Thank you Cora.
Have a nice Christmas and a happy 2011.

Spreuk van de week (50)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Voor je hoofd ben je niet verantwoordelijk, maar voor de smoel die je trekt wel!
(Anoniem)

Roodborstje

Vandaag zo’n lekkere zondag voor allerlei kleine klusjes. En een beetje knutselen voor mezelf.

Het thema van Sunday Postcard Ard kon ik niet weerstaan. Vogels zijn bij mij altijd al favoriet, maar een roodborstje is dat helemaal.
Het lijkt of het diertje getekend is, maar het is een gescande en met Photoshop bewerkte foto uit een magazine.

en met Photoshop bewerkt.

Rood en wit

Het is vaak moeilijk zoeken tussen alle foto’s op mijn computer. Ik wist dan ook niet goed raad met het thema an Take-a-pic deze week: rood en wit.

Maar er moesten nog wat foto’s in mappen worden gezet en toen vond ik deze. Gemaakt vorige week zaterdag in Groningen. Helemaal passend in het thema, nietwaar?

Aalscholver

Op weg naar huis vanaf de metro heb ik twee keuzes: uitstappen bij de op één na laatste halte en door de wijktuin lopen of helemaal mee tot het eind en dan nog even wat winkelen.
Het hangt een beetje van mijn bui af. Maar als het redelijk weer is, neem ik meestal de wijktuin.

Een klein stukje ruige natuur tussen de hoge flats. En als je een beetje geluk hebt, met een bijzondere ontmoeting.
Zoals hier, dit voorjaar. De zon laat zich even zien en meneer Aalscholver laat zijn verenpak drogen.

Spelletje #50

Voor de dames was de opgave (met hint) van vorige week tamelijk gemakkelijk. Maar de enige heer in het gezelschap liet zich niet voor één gat vangen en kwam in de herkansing ook met het goede antwoord: het spoelhuis van een naaimachine.

Hanneke, Hanneke R., Henk, Jacqueline, Jeanne L., Marlies, Martine, Rina en Yvonne verdienden daarmee elk 1 punt.

De opgave van deze week ligt minder dicht bij huis. Het gebouw hiernaast staat op een bankbiljet. Er zijn 2 punten te verdienen voor wie me kan vertellen welk gebouw dit is en waar het staat.

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Detectives

Ach ja, iedereen gaat tenslotte met pensioen. Dus ook knorrige oude TV-dectectives, zoals Inspector Frost. Jarenlang heeft hij op een heel persoonlijke manier louche en complexe zaken opgelost. Met behulp van of ondanks de tegenwerking van Mullet. Viel hij uit tegen halsstarrige leugenaars en verdacht hij ook weleens de verkeerde van moord.
En dat vond ik nou zo leuk. Hij was vooral heel menselijk met heel herkenbare trekjes. De slordigheid, het gebrek aan zin om de administratie bij te houden. Zijn gemopper en het jennen van elke nieuwe medewerker. En zijn ietwat troosteloos bestaan als weduwnaar.

Ik zal het zeker missen. Ik wacht dus maar op de herhalingen, die zeker weer komen gaan. Want de DVD´s kopen, dat gaat me weer te ver.

Voor deze allerlaatste aflevering is niet één, maar zijn er drie eindes gemaakt. Op de site van de KRO zijn de alternatieve eindafleveringen vanaf vandaag te zien.

Aspergetaartjes

Het is weer de tijd voor Kerstrecepten. Dit zou bijvoorbeeld kunnen. Mooi van kleur, van te voren te bereiden en bijzonder:

voor 4 personen:
4 plakjes hartige taartdeeg (diepvries)
16 groene asperges
150 g diepvriesdoperwten
3 lenteuitjes
200 ml slagroom
100 g parmezaanse kaas (stukje)
3 eieren
zout & peper
1 tl suiker
wat boter + bloem (invetten vorm)

Oven voorverwarmen op 200°C.
Spreid de plakjes deeg uit op het aanrecht om te ontdooien.
Breng de doperwten met de slagroom, wat zout en suiker aan de kook.
Laat 5 minuten zachtjes koken tot de doperwten gaar zijn.
Pureer met de staafmixer en laat afkoelen.
Snij de houtige onderkanten van de asperges en kook ze 5 minuten in water met zout.
Snij de lenteui in ringetjes.
Rasp de kaas.
Klop in een kom de eieren los en klop de doperwtenpuree, geraspte kaas en royaal peper en zout erdoor.
Vet vier (vierkante) ovenschaaltjes in met boter en bestrooi met wat bloem.
Doe het deeg erin, zorg voor opstaande randjes.
Leg de asperges erin. Giet het eimengsel erover.
Laat in de oven in ± 20 minuten gaar en knapperig worden.
Wip de taartjes uit de ovenschaaltjes en serveer op borden.

Dit recept heb ik van de site Koken met Karin, waar nog veel meer heerlijke en goed te bereiden recepten staan.

Grenspost

Grenspost

Flarden in visioen gedrenkte wolk reizen in cyclonen rond
Rothonden vermaken zich met zielen in hun kaken malen
Uit het holst van het moeras wellen ongenaakbare vocalen
Dat vervloekte ritme altijd van gerammel & geknor van lege magen

Bij de laatste grenspost (waar ze wisten dat ze onbestaanbaar waren)
staat de felbegeerde oud-gereformeerde Nazidame zich te schroeien
aan de roodroodgloeiende noverbermist; pooiers op trompet,
zwijgend groepsportret van singer-songwriters op bloesems en frambozen,
pose met een supersonisch voetbalmeisje in een elfmans-opklapbed

Ze zeiden dat het eigenlijk m’n moeder was
Ze spraken voetstoots af dat ze m’n dochter was
Jullie namen alles aan wat stom en jong en grijs en krom was
O! De grote monitoren, de oren, de motoren, spoorlozen,
al die overrijpe snoevers en vooral die niet te missen
show van honger en vergelding voor de ramen
De vermissing lijkt vooral op de bevrijding uit een ander ongewisse

Uit: Zwarte Gaten – Hans Verhagen
ISBN 9789038890609

Naar aanleiding van dit gedicht werd onder meer dit filmpje gemaakt:

En wie meer wil weten over de maker van het filmpje, klikt hier.