About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Lekker?

Als ik bak, dan wil dat zo natuurlijk mogelijk doen. Dus natuurlijke ingrediënten zoals bloem, suiker, boter of olie. Als er al eens iets versierd of gekleurd moet worden, dan gebruik ik ook daar natuurlijke kleurstof voor. Je komt een heel eind met bieten-, frambozen-, spinazie- of wortelsap. Het ziet er vaak wel wat fletser uit, maar je vergiftigt jezelf en anderen niet met allerlei chemische spullen.

 

Bron: Pinterest

Degene die deze cake bakte, heeft deze bedenkingen echter niet. Want zoveel felle kleur kun je niet op natuurlijke wijze bereiken. Spectaculair is het zeker, maar of ik het ook lekker zal vinden?

Vriendschapsbrood

Ik las het boek “Vriendschapsbrood” van Darien Gee. De omslag gaf al een “feelgood” gevoel en dat klopte ook. Het boek deed me een beetje denken aan “De quiltclub” van Jennifer Chiaverini. Niets zwaarwichtig, al komen er toch ook wel heel veel gevoelens in voor die we allemaal kennen. Schuldgevoel, verlegenheid, onzekerheid en het gevoel te kort geschoten zijn in de relatie met anderen. Maar gelukkig, alles komt goed op het eind en zo hoort het ook.
In het boek wordt verwezen naar een website. Er zijn meer dan 74.000 mensen die dit leuk vinden en er worden recepten voor het brood geplaatst met allerlei variaties.
 

Laat nou in diezelfde week als ik het boek in de bieb leende, mijn buurvrouw Marjolein voor de deur staan met een doosje startdeeg. Hoe toevallig kan het zijn. Natuurlijk nam ik het doosje aan, al was het puzzelen omdat we ook een paar dagen weg gingen. Van het boek wist ik dat het deeg in de diepvries bewaard kon worden en ja hoor dat ging prima.
Want inmiddels is Herman, zoals we het brood hier noemen, gebakken en opgegeten en zijn er weer porties deeg in omloop gebracht.

De meisjes van Jamin

Zeg “Jamin” en bij sommige mensen komen meteen de verhalen los. Over het snoep dat ze als kind mochten kopen, toverballen, zuurballen, toffees. En over de ijsjes, die je er toen kon kopen. Een dubbeldikke in een papiertje, met losse wafels. Hoe lekker het was, hoe veel het (of hoe weinig) het kostte…..Maar bijna niemand weet dat de fabriek oorspronkelijk in Rotterdam stond, in Crooswijk. Eind jaren 50 verhuisde de fabriek naar Oosterhout. De gebouwen werden gesloopt en niets herinnerde meer aan die lekkere fabriek.

Maar nu staat er een monument, voor de meisjes van Jamin. De vrouwen die de snoepjes en ijsjes inpakten, staan nu in mooi roze op het Goudseplein.

Bron: Waar in Rotterdam

Ontmoeting

  Toen wij laatst in Leuven waren, zag daar ineens een mij bekende figuur staan. Aan het begin van de Mechelsestraat stond een beeld van Erasmus. Voor mijn gevoel hoort die in Rotterdam, maar snuffelen in Google leerde me dat Desiderius Erasmus in 1502 een betrekking kreeg aangeboden op de Leuvense Universiteit.Erasmus aanvaardde de aanstelling niet, maar was wel verbonden aan de Universiteit. In 1986 werd een faculteitsgebouw naar hem vernoemd.

Dus toch niet zo vreemd deze Rotterdammer daar te ontmoeten….