| Nee, het is nog steeds niet genoeg voor een paar flessen Cuvée Bonheur, maar de druivenoogst was dit jaar toch al heel wat meer dan vorig jaar. En ze smaken heerlijk. Eerst goed gewassen natuurlijk, want ook beestjes vinden dit lekker en een hapje rauwe slak, nee dat is het niet wat we willen.
Ruim een kilo konden we plukken en dan nog zit er wat aan. Maar dat is voor de vogels, omdat ze zo vriendelijk waren er dit jaar niet al te veel van te smullen! |
 |
Als ik op reis ben, heb ik graag zo min mogelijk te sjouwen. Dus kocht ik bij de HEMA een opvouwbaar rugzakje van een soort parachutestof. Net groot genoeg voor alles wat ik mee wil nemen en superlicht. Alleen met één nadeel: alles zakt er in naar de bodem en dan kun soms niet zo snel meer iets terug vinden Maar op Pinterest ontdekte ik dit. En dat bracht me op het idee mij eigen organizer te maken. Ik gebruikte als versteviging geen karton, maar knutselfoam. Dat is licht, waterdicht en geeft net voldoende stevigheid. Nu kan ik alle goed terug vinden en blijft mijn rugzakje enigszins georganiseerd.
| Ze zijn al weer gesignaleerd: kruidnootjes in vele soorten, suikergoed en pepernoten. En ja, ik heb me er aan geërgerd. Maar niet omdat het al zo vroeg in de winkels ligt, maar omdat er iets zeer duidelijk afwezig was. Er was namelijk geen Zwarte Piet meer te bekennen. Oud Hollandse huisjes, oh ja, schoorstenen, zeker! Maar geen Zwarte Piet. Allemaal keurige, politiek correcte, zakjes. Trouwens ook Sinterklaas was in geen velden of wegen te zien. Die is als priester zeker ook al verdacht. Dus uit voorzorg, meteen hop, ook die maar weg!Bah, Nederland op z’n smalst. |  |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Schrijf het slechte wat je is aangedaan in zand. Graveer het goede wat je is overkomen in marmer. |
Zo’n 25 jaar geleden kwamen we elkaar tegen, in Duitsland. In Weissenborn, een piepklein plaatsje tegen het IJzeren gordijn. Wij met onze kinderen kwamen voor een wandeling en zij met hun zoontje en dochtertje ook. Het klikte meteen. De mannen praatten, Carla en ik kletsten en de kinderen renden van hot naar her en hadden reuzenlol. Voor dat wij weer naar huis toe zouden gaan, gingen we nog even langs om gedag te zeggen. Er was koffie, de kinderen kropen bij elkaar met Donald Ducks en we wisselden adressen. Het was het begin van een hechte vriendschap. We vierden nog regelmatig vakantie, gingen vele dagen samen wandelen. De kinderen werden groter, gingen naar de Middelbare School, studeren. We vierden Kerst, waren bij trouwerijen en deelden onze zorgen bij ziekte. En nu, na 25 jaar, was het tijd voor een grote reünie. Met alle volle agenda’s was dat nog wel even een probleempje, maar uiteindelijk, op 31 augustus 2014 vonden we elkaar weer terug in Plaswijck in Rotterdam. Er waren foto’s van toen en er werden foto’s voor later gemaakt. En aan het eind van de middag stonden we met z’n allen klaar voor een groepsfoto:
Vandaag een niet alledaagse opname, geschoten tijdens een avondlijke rit naar de Maasvlakte. Want het eerste weekend in september betekent in Rotterdam: Wereldhavendagen.
Wij hadden o.a. geboekt voor de excursie “Containers by night”, waarbij we in de schemering een lange tocht maakten over de ECT-Delta Terminal op de Maasvlakte, die volop in bedrijf was en daarna nog in het donker langs de havens en de vele bedrijven reden. Zoiets zie je niet elke dag, toch?
Collectie: Tokyo National Museum
| De mannen en vrouwen die Hiroshige tekende lijken levensecht. Je hoort bijna het zachtjes klepperen van de sandalen van de reizigers op de houten brug over de Yahagi rivier bij Okazaki. Nu ligt er een moderne betonnen brug, bedekt met asfalt. En hoor je het geluid van rubberen banden van de vele auto’s die er dagelijks overheen zoeven. |
 |
 bron: Flickr, Patrick Bosman |
Bouwen met Lego is al lang niet meer alleen kinderspel. Volwassenen maken met de kleine steentjes ook soms prachtige dingen. Vaak nogal technische en futuristische dingen. Maar Patrick Bosman haalt zijn inspiratie uit bestaande, veelal Nederlandse, gebouwen. Enige tijd geleden las ik al een artikel over hem in Het Parool, maar nu bekeek ik zijn werk ook op Flickr. Het is beslist de moeite waar om er ook eens een kijkje te gaan nemen.Dit gebouw staat op de Schieweg in Rotterdam en ik herkende het meteen. Maar ook zijn Leidsestraat in Amsterdam is heel herkenbaar. Je zou er zou instappen. |
 |
Toen Leo laatst diarree had, kocht ik voor hem een doosje Okugest. Dat is een homeopatisch middel, waarvan we weten dat het goed helpt zonder dat je darmen meteen op slot gaan.
Natuurlijk zit er bij die tabletten een bijsluiter. Maar of je daar nu zoveel wijzer van wordt? Of begrijpen jullie het wel? “Okugest tabletten is een homeopathisch geneesmiddel. De wetgeving voor deze middelen is per 1 september 2012 aangepast. Als gevolg hiervan mogen we niet meer vermelden waar dit middel voor bedoeld is. |
 |
Ik ben blij dat er in de wereld zo nu en dan nog iets onveranderd is. De tijd gaat zo snel en dat wat ik vandaag ken, is morgen achterhaald. Maar dit niet, gelukkig ;-)De folder van Zeeman lag op de mat en daarin stond dit donkerblauw gestreepte setje kinderondergoed. En dat is nog precies eender als zo’n 35 jaar geleden. Toen kocht ik precies dezelfde hemdjes en broekjes voor onze zonen. Die zullen nu wel veel hipper ondergoed kopen, maar dit bracht me even terug in de tijd van toen 😉 😉 😉 |
