Het zijn zeker niet de allerbeste amateur artiesten, maar wat hebben ze een lol. Ik vind het gewoon leuk:
Author Archives: KnutzEls
Lezen
| De jonge generatie leert tegenwoordig lezen met MAAN, ROOS, VIS. Maar ik ben nog van de generatie die met AAP, NOOT, MIES leerde lezen. Met mijn vingertje langs de letters ontcijferde ik de woorden en het opende de wereld naar mooie verhalen, dunne en dikke boeken, kranten, tijdschriften en vele uren leesplezier. |
 |
Toen ik dan ook op de boekenmarkt dit boek Het Leesplankje zag liggen, hoefde ik niet lang te twijfelen. Daar is nou weer plek voor, dus kopen. Er staan niet alleen de plaatjes van het leesplankje in, maar ook wat oude schoolplaten. En dun boekje, maar met veel nostalgie.
Deel dit op:
Ergernis
Afgelopen zondag lag ik in de clinch met een paar halogeenlampjes. Die zitten boven in de boekenkast en het is een crime om ze te vervangen.
Het zijn maar kleine lampjes, ter grootte van een pinda en ze zitten per twee in een blisterverpakking. Die openen is alleen een hele happening. Ik weet dat en let dan ook goed op dat zo’n lampje er niet uitfloept. Maar dan mag je zo’n lampje niet met je blote handen aanraken, dus doe je dat met een tissue. Daarin verdrinkt zo’n pinda natuurlijk. De twee dunne draadpootjes moeten in de piepkleine gaatjes van het armatuur. Maar die kun je niet zien, omdat dat tissuepapier in de weg zit. En natuurlijk sta ik ook nog een een beetje uit balans boven mijn hoofd te prutsen. Grrmph, wat een gedoe! Maar goed het lukte.
Helaas duurde de vreugde nog geen vijf uur. Toen was het lampje al weer geknapt. Het wordt tijd voor iets nieuws, een ledlamp misschien?
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Vergeet de jaren, vergeet onderscheid. Spring in het onbegrensde en nestel je daar. |
Deel dit op:
Eten op straat
Eten op straat, dat vond mijn moeder “ordinair”. En hoe graag ik ook soms een patatje in zo’n leuke puntzak wilde, ik kreeg het niet. We kochten het wel, lieten en inpakken en dan mocht ik het thuis opeten. En dat was natuurlijk lang niet zo lekker.
Nu is het heel normaal, op elke hoek vind je wel een zaak waar iets te eten is. En vaak genoeg halen wij een Vietnamese loempia, een kroketje of een broodje haring.
En dit kopen we ook wel eens, als we bij de Turkse super zijn geweest. Dat eten we dan niet op straat, maar in de auto op. Maar in Istanbul kocht je die ronde broodjes met sesam bij zo’n leuk karretje.
“Streetfood” is deze week het thema bij Stuureenfoto. Kijk daar voor nog meer lekkers.
Deel dit op:
Kruidenmix
Vorige week maakte ik “Kip Madras”. De kruidenmix daarvoor maakte ik zelf. Je kan ze kant en klaar kopen, maar meestal zit daar vooral veel zout in en dat wil ik juist niet.
Dit is het recept, dat ik al snel hier op internet vond:
Madras currymix
|
 |
Neem een schaaltje en meng alle droge kruiden goed door elkaar.
Voeg de knoflook en de gember toe.
Roer de olie en het citroensap erdoor tot een pasta ontstaat.
Doe het mengsel in een (glazen) potje en voeg eventueel nog een klein laagje olie toe.
De currypasta is wel een paar weken houdbaar in de koelkast.
De meeste ingrediënten had ik wel in huis, maar wat er niet was , kocht ik in de toko.
En zo stond er binnen no time dit potje in de koelkast, genoeg voor wel vier keer Kip Madras.
Maar ik maakte er ook iets anders mee. Dat recept komt later.
Deel dit op:
Elke dag, soms wel vaker dan één keer, kijk ik op Pinterest. Het brengt me op ideeën, maakt me vaak vrolijk, ik lees er leuke quotes of wijze woorden en ik reis er me naar heel veel andere landen.
Zelf heb ik ook een aantal borden, waarop ik best veel “pin”. Maar eigen foto’s erop zetten doe ik niet zo vaak. En dat is jammer, want ik denk dat er heel wat mooie foto’s in ons archief zitten. Daarnaast wil ik best mijn weblog promoten.
Dus wie een kijkje wil nemen, klikt hier.
Deel dit op:
Maak er iets van
Dit zie je zo snel niet op een Nederlandse markt. Wij zijn meer van het netjes stapelen, zonder franje en poespas. Maar in Italië maakt de koopman van zijn waren soms een klein kunstwerkje. Zoals hier, in Rome. Je zou zo’n boeketje toch zo voor Valentijn kunnen geven. Nou ja, als je geliefde van lekker eten en koken houdt. Maar bij wijze van spreken dan…;-)
Deel dit op:
Tovenarij
Dit vind ik bijna tovenarij en het resultaat is prachtig!
Deel dit op:
Onbehoorlijk
De bewoners van de flat in de Moddermanstraat in Rotterdam-Schiebroek zitten er maar mee. Door de explosie van afgelopen zondag moesten ze op stel en sprong hun huis uit en kregen ze voorlopig onderdak in een nabijgelegen kerk.
En dan komt er een mannetje van de woningbouwvereniging op maandag zeggen “dat ze hun verzekering maar moeten benaderen” en “zelf voor onderdak moeten zorgen”. Ik vraag me af of zo’n man nou wel even heeft nagedacht over de situatie. Niemand heeft rustig het huis verlaten; iedereen is naar buiten gerend. Sommigen nog op pantoffels. Dan kun je niet zo maar eventjes je polisgegevens oplepelen, laat staat dat je je legitimeren kunt of geld bij je hebt. En niemand mag of kan terug. Mensen hebben zorgen over hun kat, hond of kanarie. Willen schone kleding aan, persoonlijke spullen veilig stellen.
En oh ja, “communicatie bij voorkeur via de website”. Waar zit die man z’n verstand? Nee hoor, meneer heeft het reglement er op nagekeken en verder niks….
Had er nou geen medewerker kunnen worden vrijgemaakt om de zaak te coördineren en de meest essentiële dingen in goed vaarwater te leiden? Hopelijk werken er bij Havensteder ook mensen die wat meer realiteitszin hebben.
