Een dagje Amsterdam levert geheid wel wat foto’s op. En zeker als het zo mooi weer is als laatst, toen ik met Bettie had afgesproken. Tussen al onze gesprekken door maakte ik ook wat foto’s. De eerste van zo’n echte Amsterdamse fietstas, met grachtenhuizen. En daarmee was een blogidee geboren! Want die dag zag ik overal grachtenhuizen. Hierbij een klein impressie.
Een bekend persoon wil de toeristenindustrie nog weleens goed uitkomen. Zo’n beroemde zoon (of dochter) krijgt dan een standbeeld en allerlei bric à brac die ook maar enigszins verband houdt met de beroemdheid komen ter verkoop aan bod.
Dat is in Lucca niet anders. Midden op een pleintje zit daar de componist Puccini in brons vereeuwigd. En rondom dat plein word je overspoeld met boeken, platen en posters van zijn composities. Kijk maar hier: ingelijste posters van zijn beroemdste opera’s, te kust en te keur.
Bij Stuureenfoto is het thema deze week “componisten” en ik ben benieuwd wie deze week allemaal de revue zullen passeren.
 |
Volgens de Chinese astrologie begint vandaag het jaar van de geit (of het schaap). Zachtaardige wollige dieren, die zorgen voor verdraagzaamheid en verzoening. Laten we dat hopen, want de wereld kan wel een beetje meer verdraag-zaamheid gebruiken.
Alle die nare berichten over een mogelijke confrontatie tussen allerlei landen bezorgen me zo nu en dan hartkloppingen. En als we dan ook nog wat schaapjes op het droge kunnen krijgen, kan het toch niet meer stuk 😉 😉 😉
|
 bron: Pinterest |
Het zal best wel een tijdje duren voordat je er zoveel bij elkaar hebt. Maar misschien willen buren en vrienden wel mee helpen met het sparen van kroonkurken. En dan met wat cement en veel geduld kun je ook zo’n mooie mozaïekvloer maken. |
 |
Voorjaar 1972. Op de kermis in Rotterdam lopen Leo en ik hand in hand en smoorverliefd. We staan stil voor de automaten, waar je met een soort hijskraantjes spulletjes kunt opvissen. Leo haalt een gulden (!) uit zijn zak en ik mag proberen iets te winnen. Zonder ook maar enige ervaring laat ik de grijper zakken. “Nee joh, dat moet je zo niet…….” Leo zwijgt abrupt en staart me aan, want ik heb in één keer een horloge naar boven gehaald. Het is een beetje protserig, niet onze smaak. Maar het loopt goed. Nu, ruim veertig jaar, later loopt het nog steeds. Okay, je moet het opwinden en het is een beetje gekrast. Het past niet in het huidige modebeeld en Leo draagt het ook niet vaak. |
Maar diverse andere horloges hebben er al lang de brui aan gegeven, ondanks de nieuwe batterijen die we er in stopten. Dit horloge gaat dan ook niet weg. Wat een kwaliteit, en dat voor die prijs… 😉
Gingen we vroeger op reis met een boekje “Wat en hoe in het ….”, nu nemen we onze smartphone mee. Natuurlijk voorzien van de Google Translate app. Die vertaalt alles van en naar de vreemde taal en maakt conversatie mogelijk. Nou ja, niet echt natuurlijk, maar handig is het soms wel. Want wat doe je nou als je op de hotelkamer in Tokio tot de ontdekking komt dat er wel wat meer kleerhangers mogen zijn.
Dan spreek je in het Nederlands “Heeft u nog wat kleerhangers voor mij? in op je telefoon. De vertaling in het Japans lieten we bij de receptie horen en lezen: のためにいくつかのハンガーがありますか？ En ja hoor, daar kwamen ze al met kleerhangertjes aan. Hoeveel we er wilden. Daar hebben we maar 4 vingers voor opgestoken, dat ging iets sneller dan weer in de telefoon kletsen. Veel gelach over en weer en wij hadden wat we wilden.
Het programma vertaalt zelfs talen zoals Swahili. Dat was weer handig voor de vrouw in dit bericht.
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. En deze keer is het een foto, die ik vorige week in Rotterdam nam. Want deze spreuk van Erasmus staat op de grote bibliotheek in het centrum van de stad.
Honderduizenden mensen gingen me al voor naar de nieuwe Markthal in Rotterdam. Maar berichten over zoveel drukte, voetje voor voetje schuifelen en uren in de rij staan om iets te kunnen kopen, weerhielden me van een bezoek.
Tot afgelopen woensdag, toen ik samen met schoondochter een heerlijke middag besteedde aan deze nieuwe Rotterdamse trekpleister. Het was redelijk rustig, dus we konden heerlijk alle stands en kraampjes bekijken, proeven, eten en natuurlijk het werkelijk schitterende “plafond” bewonderen.
Hier een impressie van onze middag:
Hier in Venetië kun je het hele jaar door mooie maskers kopen. Prachtig handgemaakte exemplaren, maar veelal kitscherige souvenirprullen. Ach, het blijft een leuke herinnering.
Ik zou graag wel eens bij het Venetiaans Carnaval willen kijken. Dat schijnt toch heel anders te zijn dan bij ons.
Wie nog meer maskers wil zien of een keer wil meedoen, kijkt deze week op Stuureenfoto voor nog meer inspiratie.
De pot Madras curry is nog niet leeg. Dus maar eens gezocht naar een gerecht, waar wel een Indiase twist aan gegeven kan worden:
| HUTSPOT MADRASVoor 4 personen: 750 gram aardappelen 400 gram winterwortel, in blokjes 400 gram uien, grof gesneden24 grote garnalen, schoongemaakt en gepeld 1 eetlepel Madraskruidenmix blikje kokosmelk 1 teen knoflook, geperst 1 kleine fijngesneden rode peper olie klontje boter koriander of peterselie (optioneel) |
 |
Kook de aardappelen en stamp ze met wat zout en een klont boter tot een grove puree.
Doe wat olie in een pan, voeg knoflook en rode peper toe en bak daarin de garnalen tot ze roze zijn. Schep uit de pan en houdt warm onder alufolie.
Bak in dezelfde pan de uiensnippers even aan tot ze glazig worden, voeg de wortelstukjes toe en bak ongeveer 3 minuten. Voeg kokosmelk en kruidenmix toe en roer alles goed door. Smoor in ca. 10 tot 15 minuten beetgaar. Breng op smaak met zout en peper.
Schep aardappelen op de borden, verdeel er de uien/wortelen over en de garnalen.
Strooi er wat koriander of peterselie over ter garnering.
EET SMAKELIJK!!
