Author Archives: KnutzEls
Scheuren
 |
Nooit begrepen waarom dit in de mode is. Een broek die alleen bestaat uit scheuren? Dat je daar geld voor betaalt… |
Deel dit op:
Reizen
We houden van reizen, het maakt niet eens zoveel uit waar naar toe. Ver weg, nieuwe landen ontdekken, andere culturen ontmoeten, heerlijk. Maar ook in Nederland zijn nog steeds plekken die we niet kenden. Met het vliegtuig was vroeger leuker dan nu, maar gaat wel heel snel. Met de trein of de auto vinden we ook prima. Ik kan me dan ook verheugen op een lange autorit. En hoewel de navigatie-apparatuur natuurlijk heel comfortabel is, kijken we ook altijd van te voren op de kaart. We willen wel een beetje weten waar we terecht komen.
Je kunt natuurlijk niet altijd onderweg zijn. Maar dan is er het internet, met reisverhalen, foto’s van over de hele wereld, een digitale toer met Google Earth. Uren ben ik er mee zoet. En niet te vergeten Pinterest, waar je van alles vinden kunt. Zoals deze reisposters (klik op de foto om de hele posters te zien):
En wil je nog meer posters zien, kijk dan op mijn Pinterest-bord
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Alleen de mensen die keuzes maken met het risico dat die keuze verkeerd is, maken echte keuzes. |
Deel dit op:
Natuur in de stad
Zomaar een straatje in Amsterdam. Wat er van gemeentewege niet komt, daar zorgen de bewoners zelf wel voor. Dus kwamen er potten met rozen en clematis. En een bankje om van al dat groen te genieten. Maar dat bordje maakt duidelijk dat je er niet zo maar kunt gaan zitten, ook al ben je nog zo moe van het shoppen en rondwandelen. Dit is echt “privé”!
Deel dit op:
Vergezicht
De foto bij Stuureenfoto van deze week werd genomen in Vietnam, ver van huis dus. Dat je niet ver hoeft te gaan, om een mooi vergezicht te ontdekken, blijkt wel uit deze foto. Genomen op nog geen kwartier lopen van ons huis. Een sloot parallel aan de Rotte, grasland, wat paarden en een blauwe lucht. Voldoende elementen om een mooi plaatje te schieten.
Maak jij ook mooie vergezichtfoto’s, doe dan eens mee met Stuureenfoto
Deel dit op:
Bewegen
 |
Ik zit net boven een blogje te schrijven. Dan komt er een Whatsapp van een vriendin. Appen vind ik lastig, dus schrijf ik dat ik haar zal bellen. Ik ren de trap af, pak de “gewone” telefoon om haar thuis te bellen. Geen gehoor. Ik loop naar boven om mijn mobieltje te pakken en krijg een berichtje…. ze zit in de trein.Ik bel en hoor dat de afspraak die we hadden, niet door kan gaan. Ik loop al bellend naar beneden om in de agenda te kijken wanneer we weer wel kunnen. We praten nog wat. Na 10 minuten ga ik weer naar boven. |
Hè, nou vergeet ik mijn bril.
Trap weer af. Oh, de was is klaar. Even in de droger doen. Daar zit ook iets bij dat niet in de droger kan. Dat moet boven worden opgehangen. Ik neem de trap. Nou, meteen verder met dat blog.
O jee, mijn bril ligt nog beneden. Trap af, trap op. Hè,hè, lekker even verder schrijven.
De bel gaat, dus weer die trap af. Nee, niks bijzonders, een Jehova-getuige die ik snel afpoeier. Trap weer op.
En zo beweeg ik, zonder naar de sportschool te gaan …
Deel dit op:
Geen commentaar
Deel dit op:
Nostalgie
 |
“Time flies”, reageerde Wieneke laatst. En ja, zo lijkt het wel. Wat gisteren was, is vandaag al lang weer achterhaald. Waar we ons vroeger over verbaasden, is inmiddels hopeloos ouderwets. Welke jongere kan zich voorstellen dat we vroeger geen telefoon aan huis hadden. Dat je naar de kruidenier op de hoek ging om te bellen. En dat er toen nog geen belbundels bestonden, maar dat je een abonnement had waarvoor je kostbare guldens betaalde. Het was zo duur dat, toen wij telefoon kregen, mijn moeder er meteen een spaarpot naast zette. En er strikt de hand aan hield dat voor elk gesprek binnen de stad een kwartje betaald werd. |
Dat kostte het gesprek niet, maar zo spaarde ze en passant het abonnementsgeld bij elkaar. Dat was niet alleen bij ons, maar in vele huisgezinnen heel gewoon. Een gesprek duurde kort en werd beperkt tot het hoognodige. Eindeloos kwebbelen met vriendinnen was er niet bij.
Maar goed, de tijd van het ongebreideld kwekken in je mobieltje lijkt voorbij. Er komen steeds meer mensen die zich er aan ergeren en dan zal het wel binnenkort “not done” zijn.
Deel dit op:
Teatime
 |
Op een zonnige dag ging ik met vriendin Irene naar Delft. We namen dit keer niet de trein, maar de bus. Lekker op ons gemak, ondertussen rondkijken en een tour door het Groene Hart van Nederland maken. Na zo’n rit lustten we wel een kopje koffie en dat is in Delft geen probleem. We ontdekten op de Markt een echte tearoom. Voor het terras was het nog niet zonnig genoeg, maar binnen konden we ook prima zitten. Bij Ten to Three Teakozen we weliswaar niet voor thee, maar voor een heerlijke koffie met iets erbij. Alles gezellig geserveerd in mooie kopjes en op leuke schoteltjes, geheel in stijl. |
De naam van de zaak is geïnspireerd op de laatste regels uit het gedicht “The Old Vicarage, Grantchester” van de geliefde Engelse oorlogsdichter Rupert Brooke, die met deze slotregels de Engelse traditie van afternoon tea vastlegde.
“Say, is there Beauty yet to find? And Certainty? and Quiet kind?
Deep meadows yet, for to forget The lies, and truths, and pain? . . .
oh! yet Stands the Church clock at ten to three?
And is there honey still for tea?”
Hoewel er erg veel roze in het interieur zit, is het toch niet zoetig of kitscherig. Echt een zaakje om lekker met vriendinnen bij te praten. Ze zitten ook in Rotterdam en bij de volgende shoppingtour ga ik ook daar eens kijken.
