Foto maken

Een foto maken. Hoe vaak doen we dat tegenwoordig? Nou, héél vaak. Zelf haal ik te pas en te onpas camera of smartphone te voorschijn. En dat doen er ook velen met mij.
Deze meneer had bedacht dat hij nou wel eens een foto zonder medemensen wilde maken. Hoe, ja … hoe? Want in Wenen is er nauwelijks een foto mogelijk zonder anderen. Maar kijk, hij had er nou toch iets op gevonden. Hij maakte een foto van de binnenkant van een koepel.  Ik weet niet eens meer of dat nou echt zo mooi was. Zo was ik gefocust op die man. Languit lag hij daar, Midden in een enorm portaal, tussen de koetsjes die af en aan reden, de drommen toeristen die in en uit liepen.
Maar hij heeft zijn foto! En ik ook natuurlijk 😉

Naambordje

Snuffelend door mijn foto’s vond ik dit naambordje. Ik fotografeerde het tijdens één van onze wandelingen in een klein stadje in Midden-Nederland. En zoals te verwachten is bij een naambordje, staat de naam van de bewoonster er op, maar die heb ik onleesbaar gemaakt. Kwestie van privacy, nietwaar? Maar het is veruit het meest originele naambordje dat ik ooit tegenkwam!

Bewaren

Bewaren

Wenen

De laatste dag in Wenen hadden we nog alle tijd. Het vliegtuig zou pas in de avond vertrekken, dus pakten we het openbaar vervoer en gingen naar het Hundertwasserhaus. De autodidact Hundertwasser (1928-2000) proppageerde in het begin van de jaren tachtig een architectuur met mer oog voor de mensen en de natuur, die een grote plaats in zijn gebouwen inneemt. Bomen en planten groeien welig op balkons en vensterbanken en hebben ook een luchtzuiverende werking. Heel ecologisch en dat is dan weer modern in deze tijd. Ook de vele heldere kleuren en versieringen met grillig mozaïek maken de gebouwen in meerdere opzichten interessant en foto-waardig.

This slideshow requires JavaScript.

Cambridge

Bloedheet was het, toen we Cambridge bezochten. We logeerden niet ver van een Park&Ride parkeerplaats. Maar door een misverstand kwamen we in de plaats Newmarket uit en moesten we een heel stuk terugrijden. We stonden ook nog in de file, niet voor auto’s maar voor een hele stoet paarden. Niet zo verwonderlijk, want Newmarket bestaat voornamelijk uit paarden, paardensport, races en alles wat daarmee samenhangt.
Maar uiteindelijk kwamen we toch in Cambridge aan. We vonden de stad wat bekakter dan Oxford. Er zijn hele mooie stukken, maar de sfeer leek anders. Duurdere winkels, deftig aangeklede dames en heren, veel zwarte pakken, jacquets en hoge hoeden in de portierloges van de Universiteit. Kortom, alles iets minder losjes. We hadden geen vast plan en liepen op goed geluk richting rivier. En daar was het in de schaduw onder de bomen echt heerlijk. Op de rivier probeerde een hele groep Nederlandse jongens en meisjes onder luid gejoel vooruit te komen met zo’n punter. Maar dat viel nog niet mee. Wij lieten ons punteren en genoten ontspannen van het uitzicht op de fraaie gebouwen en tuinen van de colleges. We maakten talloze foto’s, maar jammer genoeg kwam Leo op het eind van de dag tot de ontdekking dat hij zijn camera verloren was. Er zat een adreskaartje bij, dus hoopten we dat ie zou worden opgestuurd. Maar helaas, dat gebeurde niet.

This slideshow requires JavaScript.

Poppetjes

Die kussende Delfts blauwe poppetjes zijn zeker een beetje uit de mode. Nu zag ik deze in een winkel toen ik door de hal van het Rotterdamse Centraal Station liep. Ze zijn kleurig, hebben zwiebelbenen en kijken frivool. Maar toch…..

wp-1481143641241.jpeg

 

Bucketlist

Weer zo’n woord dat momenteel overal opduikt. Ik heb er een hekel aan. Niet omdat ik geen plannen (meer) zou hebben. Integendeel, plannen te over.
Maar op de een of andere manier doet “Bucketlist” me denken aan de dood, aan plannen maken zonder hoop ze te kunnen uitvoeren. Dat is heel persoonlijk en een ander hoeft zich van mijn mening niks aan te trekken, hoor!!

bucektlist Wie wil bunjee jumpen bij de Amazone, de Mount Everest wil beklimmen of een voettocht door de Kalahariwoestijn wil gaan maken, moet maar niet mijn blog lezen. Ga maar meteen op pad en doe wat je niet laten kan.
Leo en ik blijven nog gewoon allerlei grote en kleine plannetjes verzinnen. En gaat er iets niet door, geen probleem. Bedenken we wat anders of blijven we lekker thuis.

 

Wirwar

Venetië met al zijn kanalen, bruggen, smalle steegjes en kriskras lopende straatjes is het voorbeeld van één grote wirwar. Je moet goed opletten, want voor je het weet ben je er verdwaald.

SEF-2015-46-A

Wirwar is ook het thema bij Stuureenfoto deze week. Heb je een foto, die past in dat thema, doe dan mee.

Fietsen

Het schijnt dat er ontelbare fietsen worden verwijderd, maar slechts een paar ook weer echt door de eigenaar worden opgehaald. Blijkbaar worden die fietsen niet gemist. En zijn niet alleen oude barrels, maar nog goed berijdbare fietsen die bij de gemeenten staan te verroesten. Zonde toch?
SEF-2015-45-01

Fietsen zijn het weekthema bij Stuureenfoto. Neem er eens een kijkje en doe mee als je wilt.

Spreuk van de week

 11-spreuk-afstand Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Afstand hoeft geen afscheid te zijn.
Anoniem