De meeste reclames vind ik nogal stupide. Ze zijn vaak nogal luidruchtig, met gillende mensen of schreeuwende mannen die beweren niet gek te zijn. Dus gaat het geluid bij ons vaak uit. Maar soms zit er wel een mooie tussen. Zoals deze:
Deze zomer kwamen we in Berlijn toevallig deze beeldengroep van Frank Meisler terecht. Het staat bij het station Friedrichstrasse en maakte grote indruk op mij.
De groep verbeeldt een aantal joodse kinderen van de “Kindertransporte”. Sommige kinderen werden naar Engeland en geadopteerd; anderen werden naar de vernietigingskampen gebracht en keerden waarschijnlijk nooit meer terug.
De beeldengroep staat niet op zich zelf, er staat van dezelfde beeldhouwer een groep in Londen, bij het Liverpool Street Station en in Dantzig, voor het hoofdstation. Maar ook in Wenen en Hoek van Holland staan beeldengroepen.
|
Kort na ons bezoek aan Berlijn, was ik in Wenen en ik wilde beslist ook het monument in het Westbahnhof zien.
En natuurlijk ga ik een keer naar Hoek van Holland om daar een foto te maken. Toen ik in 2008 in Dantzig was, stond de beeldengroep daar nog niet. Binnenkort zal ik daarover bloggen.
| In de loop van de tijd verzamel je een heleboel apparaten die eerst beslist zoooo handig leken, maar die later ergens op een donker plekje staan te verstoffen. Want hoe vaak gebruik je nou een wafelijzer, tostimaker, pastamachine?
Hier staat in ieder geval een zelden gebruikt wafelijzer. Resoluut wegdoen is één optie. Maar je kunt er ook eens met andere ogen naar kijken. Op deze site zag ik een alternatief gebruik van het wafelijzer. Ik heb het meteen uitgeprobeerd met aardappelpuree. En het werkte prima. Zo ziet de maaltijd er weer eens iets anders uit. En voor moeilijk etende kinderen is het misschien een oplossing? |
![]() |
| Sommige planten zijn altijd mooi.
Neem deze: de Fothergilla. In het voorjaar bloeit hij als een van de eersten, niet opvallend, maar wel geurend. En als je dan even in het zonnetje zit, word je omgeven door een subtiel lentegeurtje. Zomers heeft hij mooi gevormd frisgroen blad. Hij is goed in toom te houden en kan gesnoeid worden. Maar ik vind dat hij zijn ware schoonheid in de herfst ontvouwt. Langzaamaan zie je de bladeren verkleuren. Van groen naar geel, naar rood. Tegen een achtergrond van donkere klimop geeft dat een prachtig effect. |
![]() |
![]() |
![]() |
Zolang als ik weet, wordt er in Rotterdam gebouwd, gesloopt en opnieuw gebouwd.
In 1980 verrees naast de Laurenskerk een groot gebouw, het nieuwe KPN-gebouw. Heette dat toen zo? Dat weet ik eigenlijk niet, er zijn al zoveel namen aan dat bedrijf gegeven.
Het heeft er geen lang leven gehad, want het is inmiddels al weer lang en breed gesloopt en nu staat er een enorm flatgebouw. Zo snel gaat dat dus in deze stad….