Afgelopen zondag luisterde ik naar het radioprogramma “Andermans Veren” en hoorde ik dit. Als dochter van een schilder sprak dit gedicht me heel erg aan.
Het zwarte schaap Mijn vader heeft jaren bij AKZO gewerkt, mijn zus heeft de rangen van SIKKENS versterkt. Mijn broer werkt bij HISTOR als heftruck chauffeur, mijn schoonzus bij FLEXA als mengcontroleur. Mijn oom doet de sales voor het merk WIJZONOL; bij SIGMA staat tante Moniek op de rol. Mijn nicht mixt voor ALABASTINE pigment, mijn neef staat als maker van PRIMER bekend. Mijn zwager is SCHILDER in Wieringerwerf en ik kom als enige niet uit de verf.
Het gedicht is van Machiel Pomp, die tweemaal kampioen Light Verse werd. Op internet kon ik de tekst niet vinden, dus heb ik die zelf opgetekend.
Het duurt nog even, maar de kaarten zijn al besteld. Waarvoor? Voor een avond met The Analogues, die het album “Abbey Road” live zullen vertolken. We zagen al “Sargent Pepper” en “The White Album” en nu dus weer een hele avond feest! Ik kan niet wachten….
Het nummer van deze week is bijzonder, want afgelopen zaterdag vertrok Marlika naar Moskou. Haar crowdfunding is geslaagd, het totale bedrag werd gehaald. Nu hopen dat de behandeling zal aanslaan en haar toekomst er zonniger uit zal zien. Maar “she never walks alone”! Alle vrienden, bekenden en onbekende donateurs leven met haar mee. Zet hem op, Marlika!!
Je woont in de stad en bent alle drukte moe. Je koopt een klein landelijk gelegen huisje, ergens op een wat stil eiland. Dat moet toch heerlijk zijn? Maar nee, want nu word je niet meer gestoord door al het verkeer, maar zoemen de bijen, krijsen de vogels, blaft er zo nu en dan een hond en oh, toppunt van ergernis, ’s morgens vroeg kraait er een haan. Dat stoort de bewoners van het vakantiehuis, wanneer ze daar een paar maal per jaar enkele weken doorbrengen. Stil moet het zijn, doodstil.
Maar wat is stil? Mag er dan helemaal niets te horen zijn? Moeten de bomen weg, want daar speelt de wind doorheen en ruisen de bladeren. Moet het riet weg, om dezelfde redenen? Moet de hond het erf af, omdat die blaft als er iemand voorbij komt? Of vervangen we hem door een op beweging reagerende sirene? En de ganzen, eenden, merels, roodborstjes, koolmeesjes? Mogen die ook niet meer zingen? Mag de postbode nog wel in zijn gele autootje (het hele geval speelt in Frankrijk) langskomen of moet hij zijn route aanpassen?
Het is gelukkig allemaal ver van mijn bed, dus wat zal ik me er aan ergeren. Toch steekt het me dat mensen, die natuurlijk allemaal hun eigen kabaal produceren, soms zo onverdraagzaam zijn en de realiteit uit het oog verliezen. Er loopt inmiddels een rechtszaak, want de Fransen nemen het hoog op. De haan krijgt het meeste krediet. Ik hoop dat de bewoners van het vakantiehuis op tijd beseffen dat de natuur en haar geluiden horen bij het leven. Stilte, absolute stilte, die hoort -helaas- alleen bij de dood.
Zo nu en dan is het heerlijk even weg te dromen, boven een boek of met een film. Zo kwam ik op Netflix een film tegen, die me even onderdompelde in een tijd en een leven van vroeger. Ik keek naar “Secrets of Highclere Castle” en werd meegenomen naar het grote kasteel waar de opnames van Downton Abbey plaats vonden. De huidige kasteelheer vertelt over zijn voorouders, wat geschiedenis van het kasteel en natuurlijk mag je, in gezelschap van de vrouw des huizes, rond snuffelen in een aantal vertrekken. Heerlijk om een uurtje bij weg te dromen 😉 😉
Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Het zal je maar gebeuren… Je wilt vertrekken of komt net aan en dan .. kijk maar:
Je zou toch zeggen dat na meer dan 10 jaar bloggen je alle ins- en outs van zo’n blog wel kent. Maar dan heb je natuurlijk buiten de waard -in mijn geval WordPress- gerekend. Steeds weer worden er upgrades uitgebracht waar ik weinig tot niets van begrijp, zeker niet waarom alles veranderd moet worden. Kon ik vroeger heel simpel een leuke diashow in elkaar draaien, nu lukt me dat van geen kant. Snuffelen op internet leerde me dat zoiets nu met Jetpack te fiksen zou zijn. En een abonnement op Jetpack heb ik al, dus dacht ik het zo voor elkaar te krijgen. Helaas, het lukte me niet. Erger nog, ik raakte opeens allerlei functies kwijt. Had in mijn onwetendheid iets aangeklikt, dat niet aangeklikt mocht worden. Maar gelukkig, met heel veel zoeken kwam ik weer terug op de oude basis. Nog steeds geen diashow, maar blogjes typen kan ik weer wel. Nou ja, liggen zo uw problemen 😉
Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
Vandaag een muzikale thriller, dansend dat wel 😉
Je hoeft natuurlijk niet te vragen waar wij dit jaar met vakantie naar toe gaan. To good old England 😉 Het duurt nog wel even, want wij gaan bij voorkeur niet in het hoogseizoen. Maar dan kun je natuurlijk al wel genieten van de voorpret. Samen zoeken naar welke plaatsen we zullen gaan, hoe (met de boot of het vliegtuig) en waar we willen logeren. Dat betekende al een paar avonden struinen op internet, op zoek naar leuke hotels. Snuffelen in de boekenkast naar dat ene grote boek over Great Britain en dan gelukkig ook vinden. Dus niet in een opwelling weggegeven. Dat alles maakt zo’n vakantie al bij voorbaat heel erg leuk. En natuurlijk ons verheugen op de reis. Voorpret in optima forma!!
Wanneer ik naar de metro loop, kom ik langs een flinke en mooie boom. Er staan in mijn wijk duizenden bomen, maar dit is een bijzondere. Het is een Liriodendron tulipifera ook wel “tulpenboom” genoemd. Hij bloeit op dit moment en de bloemen lijken een beetje op, ja juist, tulpen. Je moet natuurlijk wel even naar boven kijken om de gele bloemen tussen de bladeren te zien. Dat blad lijkt ook een beetje op een tulpenvorm en is nu mooi groen, maar verkleurt in de herfst naar prachtig geel. Het kan een flinke boom worden, zo’n 20 tot 30 meter hoog. Ik weet precies waar hij staat en kijk er altijd met extra aandacht naar. Toch mooi zo’n bijzondere boom in de buurt…!
