Wat zouden we graag zo nu en dan met onze zoon meereizen, want hij heeft inmiddels al heel wat moois gezien.
Ter compensatie zoek ik dan maar op internet, waar ik dit filmpje over de adembenemende architectuur van Isfahan vond:
Wat zouden we graag zo nu en dan met onze zoon meereizen, want hij heeft inmiddels al heel wat moois gezien.
Ter compensatie zoek ik dan maar op internet, waar ik dit filmpje over de adembenemende architectuur van Isfahan vond:
| De komende weken wil ik graag wat recepten publiceren die refereren aan de landen waar onze zoon door reist. Dit is een Turks recept:
Voor 4 personen: 1 ui, gesnipperd |
![]() |
Bestrooi de kipfilet met peper en zout. Verhit in een braadpan de boter en bak de kip en pijnboompitten hierin ongeveer 1 minuut. Ui erbij doen en nog ca. 2 minuten glazig bakken.
Schep de rijst door de kip en voeg de bouillon toe. Krenten, saffraan en piment toevoegen. Deksel op de pan en alles in ongeveer 20 minuten op een laag vuur gaar laten worden.
Pan van het vuur nemen en alles onafgedekt nog ca. 10 minuten laten uitdampen.
Lekker met een frisse tomatensalade.
PS: pimentpoeder kan ook worden vervangen door wat kruidnagelpoeder en extra peper.
EET SMAKELIJK !!
Uit: De streekkeukens van Europa-Turkije – uitgave AH
Nee, ik heb me niet vergist. Deze plek heet echt zo. Vlak voor de kust van Cornwall ligt een eilandje, met een kerk. Bijna het evenbeeld van Mont St. Michel in Frankrijk.
Wie meer wil weten over dit stukje Cornwall, klikt hier.
| Jarenlang heeft hij er over gedroomd. Jarenlang heeft hij ervoor gespaard. En dan was het eindelijk zo ver. Hij vertrekt naar India, met de trein. En minstens een half jaar blijft hij weg. En naarmate het uur U naderde, steeg de spanning en gierden de zenuwen door zijn lijf. En niet alleen van hem, ook bij pa en ma was de hoogspanning te voelen. Eindelijk sta je dan op het station. De klok tikt de laatste minuten weg. Er wordt gezoend, gehuild, geknuffeld en nog eens gezoend. Maar dan moet je onverbiddelijk de trein in. Nog één keer zwaaien. Tot over een half jaar! Wie zijn reis wil volgen, klikt op zijn blog: Het spoor naar India |
![]() |
P.S. Wat een zegen is de mobiele telefoon en zijn SMS-berichten!
| Vandaag vertrekt jongste zoon. Hij heeft ontslag genomen, zijn spullen verkocht of opgeslagen en de huur van zijn huis opgezegd.Hij gaat het avontuur tegemoet, met de trein via Turkije, Iran en Pakistan naar India. De eerste etappe gaat naar Istanbul. Voorlopig zal hij het moeten doen met alleen een volle rugzak, een goed humeur en wat mazzel. Wij zullen hem volgen via internet. Wie ook geïnteresseerd is, klikt op zijn site: Het spoor naar India |
![]() |
Eenvoud is je levenspad bewandelen met precies genoeg bagage.
(Charles Dudley Warner)
Kom daar maar eens om in Nederland. Voor die prijs heb je hier nauwelijks een hoofdgerecht en dat is dan meestal uit iets uit de frituur, met ernaast ondefinieerbaar vlees in een morsige saus.
De Horeca klaagt steen en been, want de klanten blijven weg. Wij weten wel waaraan dat ligt!