Category Archives: reizen

Moderne techniek

Posted on by
De moderne techniek staat voor niets. Moest je vroeger voor een eenvoudig telefoongesprek doorverbonden worden, door een telefoniste die met kabels en zo in de weer ging, tegenwoordig toets je iets op je mobiel in en binnen een paar tellen heb je de ander aan de lijn. Oké, het kost een paar Eurocenten.
Wil je alleen maar iets meedelen, dan stuur je een SMS-je. Ook al zo’n vinding van deze tijd. Dacht ik het nooit in mijn vingers te krijgen, nu koste het me bijna geen moeite meer.

Maar wat doe je nou, als je een behoorlijk lang gesprek wil, met iemand in Verwegistan bijvoorbeeld? Ook daar heeft de techniek een antwoord op: dan ga je skypen. En dat is helemaal te gek! Vanmiddag kregen we een SMS-ja van onze reislustige zoon. Hij zou zo rond drieën met ons skypen. Dus gauw de account weer opgefrist en daar zaten we dan, helemaal in de startblokken. Jammer, jammer, ons technisch vernuft is ietwat verouderd en we hoorden hem wel, maar hij ons niet.

Toch is het uiteindelijk gelukt! En hoe, bijna 40 minuten hebben we zijn stem luid en duidelijk kunnen horen en hij de onze. Hij kon ons zelfs zien, maar in het Indiase internetcafé was geen webcam, dus moesten wij het zonder beeld stellen.

We zijn er nog beduusd van. Dat het tegenwoordig allemaal mogelijk is…. En natuurlijk zijn we weer helemaal op de hoogte van zijn belevenissen. Ja, het gaat goed. Hij is nog even in de relaxte mood. Binnenkort volgen er weer verhalen op zijn blog.

Vrouwengelijkheid

Posted on by
In een interview met Lulu Wang las ik dat één van de goede dingen van het communisme is dat vrouwen gelijk(waardig) zijn.

Volgens de Chinezen dragen vrouwen de helft van de hemel; de andere helft wordt door de mannen gedragen.

Dat is heel poëtisch voorgesteld. Maar de praktijk is toch anders. Ik zag in China vrouwen zich afbeulen op bouwwerken, sjouwen met zware lasten en hele lange arbeidsdagen maken.

Dit oude (?) vrouwtje moest kilometers lopen met een takkenlast op haar schouders. En de grote manden met porselein, die de marktkoopvrouw droeg, waren zelfs voor Leo te zwaar! Maar met een lachje schoof ze de lat op haar schouders en dribbelde weg. Ons verbaasd achterlatend.

Bomen

Posted on by
Bomen is nu het thema van Take-a-pic.
Ik kan me geen tuin voorstellen zonder bomen, maar hier in de buurt wordt de een na de andere tuin omgetoverd tot een stenen woestenij, met sporadisch een plantenbak. Jammer.

In Japan, waar heel weinig ruimte is, worden bomen juist gekoesterd. Maar ook gedwongen te groeien naar menselijke maten. En dat gebeurt door de knoppen te kortwieken, zodat de vorm enigszins gedrongen wordt. Daarvoor zijn duizenden mannen vele dagen in de weer om elke knop met de hand in te korten.

Japanse tuin

Posted on by
Vorige maand waren we ook nog een paar dagen in Hasselt, speciaal voor de Japanse tuin die daar is.
Het is de grootste tuin van haar soort in Europa en we waren nieuwsgierig hoe de tuin er in herfsttooi uit zou zien. Nou, we werden niet teleurgesteld. Het was één groot kleurenfeest. En ook het weer liet ons niet in de steek. Het was niet echt warm, maar de zon scheen volop.

Venetië

Posted on by

Het stond al lang op mijn lijstje: een keer naar Venetië. Afgelopen week waren we er. Het was sprookjesachtig mooi, met wat zon en wat regen. En wij voelden ons helemaal niet zo triest als Charles Aznavour hier zingt. Wij gingen er tenslotte nog een beetje onze 37e trouwdag vieren.

Maar ik vind dit een mooi chanson en dan ook nog in het Italiaans gezongen door Charles, ach ja, dat is het helemaal.

Kabouters

Posted on by
Eigenlijk weet ik niet of dit knusse stelletje in de categorie “kabouters” valt. Dat laat ik maar aan Bettie over.
Maar ik vond ze zo lief en gezellig naast elkaar op het bankje zitten. Temidden van nog wel 50 andere kabouters met mutsen, vissen, tuinharken of kruiwagens. Net voor de grens in Tsjechië.

Verwaarloosd

Posted on by
Nee, dit is geen goeie reclame voor Gamma of Karwei. Maar in Venetië doen ze daar niet zo moeilijk over. Wie maalt er nou om een bladdertje verf meer of minder? Het leven is mooi, de zon schijnt en de wijn vloeit. Tenminste zo hebben wij dat ervaren. Maar als je er echt het hele jaar door woont, zal het anders zijn. Want boodschappen doen is er zeker geen sinecure. En voor rollators en scootmobiels zijn de straten nou ook niet echt geschikt.

Maar goed, dit plaatje past wel prima bij het thema “verwaarlozing” van Take-a-pic van deze week.

Fijne verjaardag!

Posted on by
Onze reizende zoon wordt vandaag 33 jaar!

Lennart van harte gefeliciteerd. We nemen aan dat je het vandaag in alle rust viert in Bam, met een lekkere maaltijd besproeid met vele glazen thee.

Wij zullen het glas met iets van druivensap heffen op je gezondheid, een verder voorspoedige reis en vele mooie verhalen.

Aken

Posted on by
Afgelopen weekend hebben we gewandeld in Aken. Niet zomaar op de bonnefooi, maar met een zeer bevlogen gids:  Paul de Wit. Hij organiseert voor kleine groepen rondleidingen door Luik en Aken en door het mooie Limburgs landschap. En dat niet alleen, kijk maar op zijn website.

We begonnen om half tien en eindigden de wandeling om zes uur. Maar de dag was omgevlogen, niet alleen door wat we allemaal gezien hebben, maar ook door Paul’s verhalen, die met een flinke scheut humor werden opgedist. En… niet te vergeten de rustpauzes in gezellige cafeetjes en Kneipen

Zo begonnen we de wandeling met een behoorlijke klim naar een oude watertoren, waar nu een draaiend restaurant in is gevestigd. Daarna door een heerlijk herfstig park naar het centrum van de stad, naar de Dom en het Rathaus. Beide gebouwen onlosmakelijk verbonden met Karel de Grote. Door straten en steegjes met prachtige huizen in Jugendstil en langs beeldengroepen met een verhaal. Maar soms sta je ook ineens bij een gebouw dat nergens bij lijkt te passen.

En tussendoor even uitblazen bij een kopje koffie met een broodje of een koel biertje. In het laatste kroegje werden wij ook nog verrast door een dame die met een stem als een klok liedjes van Zara Leander zong.

De gezamenlijke maaltijd in een restaurant in de studentenwijk was een mooie afsluiting van een heerlijke dag!

Ontmoeting

Posted on by

_

Geen idee wie ze is. Misschien zag ze me wel voor een ander aan.Maar zodra ze naast me neerploft in de metro, begint ze haar verhaal.

Dat ze zich verslapen had en vandaag net een afspraak in het ziekenhuis had. Ze was zo uit haar doen, dat ze een paar nieuwe schoenen had gekocht, als troost. “Nou ja, niet duur hoor, vijf Euro, das toch geen geld?” Ik vind het ook een koopje.

“Pfoee, wat is het warm hè?” Ze wrijft over haar glimmende gezicht en duwt een haarlok terug . “Woon je ook bij de metro?” “Ja, maar wel in een andere wijk.” “Ben je verkeerd ingestapt?” “Nee, ik ga naar de markt.” “Hè ja, gezellig naar de markt. Maar… nee, ik ga nu naar huis. Lekker kopje thee zetten, me schoenen uitdoen.

M’n kleindochter komt, die is ook zo gek met d’r mobieltje.” Ze wijst naar een jongen die al de hele rit met zijn telefoontje zit te spelen. “Ja, ja, die kinderen groeien er mee op…”

Dan zijn we bij de halte waar we er allebei uit moeten. “Nou dag, succes op de markt.” “Ja, en jij succes met de schoenen.” “Oh joh, ik was ze bijna vergeten. Goed dat je me er aan herinnert.” Dan loopt ze naar de lift, ik neem de roltrap…