Ontmoeting

_

Geen idee wie ze is. Misschien zag ze me wel voor een ander aan.Maar zodra ze naast me neerploft in de metro, begint ze haar verhaal.

Dat ze zich verslapen had en vandaag net een afspraak in het ziekenhuis had. Ze was zo uit haar doen, dat ze een paar nieuwe schoenen had gekocht, als troost. “Nou ja, niet duur hoor, vijf Euro, das toch geen geld?” Ik vind het ook een koopje.

“Pfoee, wat is het warm hè?” Ze wrijft over haar glimmende gezicht en duwt een haarlok terug . “Woon je ook bij de metro?” “Ja, maar wel in een andere wijk.” “Ben je verkeerd ingestapt?” “Nee, ik ga naar de markt.” “Hè ja, gezellig naar de markt. Maar… nee, ik ga nu naar huis. Lekker kopje thee zetten, me schoenen uitdoen.

M’n kleindochter komt, die is ook zo gek met d’r mobieltje.” Ze wijst naar een jongen die al de hele rit met zijn telefoontje zit te spelen. “Ja, ja, die kinderen groeien er mee op…”

Dan zijn we bij de halte waar we er allebei uit moeten. “Nou dag, succes op de markt.” “Ja, en jij succes met de schoenen.” “Oh joh, ik was ze bijna vergeten. Goed dat je me er aan herinnert.” Dan loopt ze naar de lift, ik neem de roltrap…

Iraans recept

De komende weken wil ik graag wat recepten publiceren die refereren aan de landen waar onze zoon door reist.

Dit recept komt niet uit één van mijn eigen kookboeken. Ik heb op internet gezocht naar recepten uit de Iraanse keuken en kwam toen dit op een kookblog tegen. Ik heb het onveranderd, dus ook de links, overgenomen.

Stoofpotje met rundvlees en aubergines

mevrouw kookboek uit iranSoepen en stoofpotten worden overal ter wereld bereid. Het is natuurlijk de oervorm van koken: alle ingrediënten in een pan en zo gaar laten worden. Bij stoven bak je dan eerst het vlees en de groenten aan en doe je ze met wat vocht in een pan en dan heb je er geen omkijken meer aan.

Deze Iraanse stoofpot met rundvlees en aubergine laat zien dat je ook met zomerse groenten kunt genieten van een stevige en vullende maaltijd. Dit recept komt uit het kookboekje Mevrouw Kookboek uit Iran (daarover later meer).

IRAANS STOOFPOTJE MET RUNDVLEES EN AUBERGINE
Voor 6 personen

Ingrediënten:
* 500 gr rundvlees zonder bot
* 8 kleine, dunne aubergines (of 4 grote)
* 1 dl zonnebloemolie, olijfolie of roomboter, plus 2 eetlepels extra
* 100 gr gele spliterwerten (lappeh in het Perzisch)
* 3 ui
* 1 dessertlepel tomatenpuree
* 1 glas tomatensap
* 1/2 tl saffraan
* limoensap, zout en peper naar smaak

Bereidingswijze:
Pel en snipper de uien, verwarm de 2 eetlepels olie of boter in een pan  en bak 1/3 van de ui langzaam goudbruin.
Was de gele spliterwten en kook ze half gaar (kijk op de verpakking).
Schil de aubergines, snijd ze in de lengte in twee stukken (de grote in kwarten of zessen) en bak deze in tweederde van de olie tot ze goudbruin zijn. Aubergines slurpen de olie graag op, dus houd het vuur laag. Haal de aubergines als ze gaar zijn uit de pan en houd ze apart.
Snijd intussen het vlees in stukken van 2 centimeter. Verwarm de rest van de olie en bak hierin het vlees met de rest van de uien goudbruin. Doe dit eventueel in porties, zodat je het vlees goed kunt bakken.
Voeg de halfgare spliterwten, saffraan, een glas water, de tomatenpuree, het tomatensap en het limoensap toe. Laat zonder deksel op laag vuur stoven tot ongeveer een glas aan vocht in de pan zit. Voeg de gebakken aubergines, peper en zout toe en laat nog even stoven.
Garneer met de gebakken uien en serveer met rijst en een salade.

Tip: Je kunt de spliterwten ook weglaten.

Uit het kookboek: Mevrouw Kookboek uit Iran – Ali Soleimani – isbn: 9789078660149 – hier te bestellen

Ongezellig

Laatst moesten we in Den Haag met de bus naar Wassenaar.

De bus stopte op het busstation bij het Centraal Station in Den Haag. Hoewel het best wel aardig weer was, trof het busstation me als het toppunt van ongezelligheid. Grote plassen, kale perrons, gierende wind en nergens, maar dan ook nergens iets te koop. Grijs, grauw, onappetijtelijk.

Oh wat verlangden we toen naar de gezellige rommelstations in China, de drukke winkeltjes op de stations in Japan.

Oh Oh Den Haag, wat een gemiste kansen!

Paleisrijst

De komende weken wil ik graag wat recepten publiceren die refereren aan de landen waar onze zoon door reist. Dit is een Turks recept:

Voor 4 personen:

1 ui, gesnipperd
50 gram krenten, gewassen en uitgelekt
200 gram kipfilet in blokjes
zout en peper naar smaak
2 eetlepels boter of margarine
ca. 65 gram pijnboompitten
ca. 6 dl. kippenbouillon (van blokje)
250 gram langkorrelrijst
1 zakje saffraan
½ theelepel pimentpoeder

Bestrooi de kipfilet met peper en zout. Verhit in een braadpan de boter en bak de kip en pijnboompitten hierin ongeveer 1 minuut. Ui erbij doen en nog ca. 2 minuten glazig bakken.
Schep de rijst door de kip en voeg de bouillon toe. Krenten, saffraan en piment toevoegen. Deksel op de pan en alles in ongeveer 20 minuten op een laag vuur gaar laten worden.

Pan van het vuur nemen en alles onafgedekt nog ca. 10 minuten laten uitdampen.

Lekker met een frisse tomatensalade.

PS: pimentpoeder kan ook worden vervangen door wat kruidnagelpoeder en extra peper.

EET SMAKELIJK !!

Uit: De streekkeukens van Europa-Turkije – uitgave AH

Daar gaat ie

Jarenlang heeft hij er over gedroomd. Jarenlang heeft hij ervoor gespaard. En dan was het eindelijk zo ver. Hij vertrekt naar India, met de trein. En minstens een half jaar blijft hij weg.
En naarmate het uur U naderde, steeg de spanning en gierden de zenuwen door zijn lijf. En niet alleen van hem, ook bij pa en ma was de hoogspanning te voelen.

Eindelijk sta je dan op het station.  De klok tikt de laatste minuten weg. Er wordt gezoend, gehuild, geknuffeld en nog eens gezoend. Maar dan moet je onverbiddelijk de trein in. Nog één keer zwaaien.

Tot over een half jaar!

Wie zijn reis wil volgen, klikt op zijn blog: Het spoor naar India

P.S. Wat een zegen is de mobiele telefoon en zijn SMS-berichten!

Op reis

Vandaag vertrekt jongste zoon.  Hij heeft ontslag genomen, zijn spullen verkocht of opgeslagen en de huur van zijn huis opgezegd.Hij gaat het avontuur tegemoet, met de trein via Turkije, Iran en Pakistan  naar India. De eerste etappe gaat naar Istanbul.
Voorlopig zal hij het moeten doen met alleen een volle rugzak, een goed humeur en wat mazzel. Wij zullen hem volgen via internet. Wie ook geïnteresseerd is, klikt op zijn site: Het spoor naar India

Eenvoud is je levenspad bewandelen met precies genoeg bagage.

(Charles Dudley Warner)

Prijsverschil

Toen we laatst in Frankrijk waren, viel het ons weer op. Hoe (relatief) goedkoop buiten de deur eten in Frankrijk is en hoe duur in Nederland.

We aten een paar keer in een Bar Tabac. Geen sterrenkeuken, maar wel eerlijke kost. Met zijn vieren hadden we voor ruim 50 Euro een 3-gangen menu, een karaf cider en koffie toe.

Een andere dag aten we in dit gezellige restaurantje. Weer namen we het 3-gangenmenu. Met verbazing keken we naar onze borden. Prachtig opgemaakt, verzorgd en heerlijk. En dat voor 12,50 p.p.

Kom daar maar eens om in Nederland. Voor die prijs heb je hier  nauwelijks een hoofdgerecht en dat is dan meestal uit iets uit de frituur, met ernaast ondefinieerbaar vlees in een morsige saus.

De Horeca klaagt steen en been, want de klanten blijven weg. Wij weten wel waaraan dat ligt!

La vache qui rit

Een smal landweggetje, ergens in Normandië. Vier Hollanders in een auto, op weg naar een plaatselijke bezienswaardigheid. Het is stil, nauwelijks verkeer. De lucht trilt onder de zonneschijn en een kruidige geur siepelt binnen. En dan ineens… “Wat is dat nou?” vraagt zwager. “Krijg nou niks” zegt echtgenoot. “Das een koe” roepen de dames achterin in koor. En ja, midden op de weg staat een Franse koe en kijkt lodderig naar de auto.
“Ik ga terug”, zegt zwager, die rijdt. Maar ja, dat weggetje is smal en bochtig. “Je kunt er toch gewoon langs” vinden de dames, die al een lachkriebel voelen opkomen.

Continue reading →