Je zult maar chauffeur van zo’n enorme vrachtwagen zijn en ergens in Rotterdam een lading moeten afleveren. Door allerlei opbrekingen en omleidingen hebben die mensen soms toch grote problemen.
En als hij dan bij het adres aangekomen is, is er geen plek om je vrachtwagen te parkeren. Het is soms passen en meten, en vaak kielekiele. Gisteren zag ik op de Coolsingel eerst een grote vrachtwagen met zand, die zijn lading kwijt moest. Hij werd tenminste nog geholpen door een verkeersregelaar. Maar even later had de chauffeur van McDonalds zijn enorme truck op de stoep neergezet. De verse burgertjes moeten uiteindelijk toch bezorgd worden, nietwaar?
Tweehonderd meter verder stond de wagen van Deli XL half op de stoep en op het fietspad. Waar die spullen afgeleverd moesten worden, weet ik niet.
Nee, ik benijd ze niet de chauffeurs van die grote wagens. En ik probeer een beetje consideratie met ze te hebben.
Category Archives: Persoonlijk
Lekker!
| Gisterenmorgen goot het hier bakken uit de hemel. En we hadden plannen om te gaan wandelen. Weliswaar in het oosten van het land, maar toch. Dus regenjacks en paraplus mee, broodjes en drinken in de rugzak en op naar Nijverdal, waar we startten met de Holterbergwandeling. Het werd steeds warmer, geen regendruppel gevoeld. Flink doorgestapt, zodat we uiteindelijk op een terrasje bij het station van Holten konden neerstrijken. En wat smaakte dat pilsje toen lekker!! |
 |
Deel dit op:
Overal Oranje
Natuurlijk gingen we eventjes de stad in. Om te proeven van de sfeer, de rommelmarkt en de oranje creaties van sommige passanten.
Het was warm, gezellig en druk.
Hieronder een impressie van wat er zoal te zien was op de Binnenweg in Rotterdam:
Deel dit op:
Spreuk van de week
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
De enige manier om van verleiding af te komen is door eraan toe te geven. Dus laat ik me vandaag de tompouce goed smaken.
|
Deel dit op:
Motor
Deze motorrijder kon rekenen op heel veel bekijks. Zijn motor zag er weliswaar oud uit, maar was nog in prima staat. Ik denk dat de man er dagelijks met liefde en smeerolie mee in de weer is. Om uiteindelijk mooie ritjes te maken. Zoals naar Normandië, om er een bezoek te brengen aan de stranden van de invasie en de omliggende dorpen, waar zoveel geschiedenis te vinden is.
En zo ontstaat er een speciale band tussen man en motor.
Deel dit op:
Clichés
Het nieuws staat momenteel bol van alles over “het akkoord”. En wat krijg je dan een opeenstapeling van clichés te horen.
Eerst moest iedereen “over zijn schaduw heenstappen“, nu hoor je niets anders dan “zijn verantwoordelijkheid nemen“. Termen als tijdsdruk, huzarenstukje, stevig in de steigers staan en niet te vergeten “sterker uit de crisis komen“, ze vlogen uit de monden van de heren en dames politici.
Dat zijn de woorden.
Nu nog de daden. We zullen het hopelijk nog zien en beleven.
Deel dit op:
Parijs ontwaakt
Maar “Paris s’éveille” klinkt voor mijn gevoel veel mooier. Het is jeugdsentiment, maar ook nu vind ik het nog steeds leuk:
Deel dit op:
De fuut
Dit was al een eens “gedicht van de dag” op mijn oude blog, maar ik vind het zo leuk. Vandaar reprise:
| De fuut (Waarom zou vader fuut zijn jongen dragen? Kijk, zoiets moet je aan de kenners vragen!)De eerste kenner wijst op het gevaar Van onverhoeds omhoogkomende snoeken Beducht voor die moordlustige bezoeken Zegt hij, beschermt de fuut zijn kinderschaar De tweede kenner schudt het hoofd – en zucht De derde kenner houdt een resoluut Toch zou die kleine fuut een heel secuur Ivo de Wijs |
 |
Deel dit op:
Terug van weggeweest
| Vorig jaar was ik met vriendin Irene in Parijs en bezochten we ook de enorme parfumerie Sephora op de Champs Elysées. Die staat stikvol met luchtjes, crèmes, lotions en wat er al meer te koop is. “Hier hebben we werkelijk alles”, vertelde ik. Maar na afloop zei Irene: “Gar nicht gut sortiert, denn Tosca und 4711 haben die gar nicht”. Maar nu kan ik Irene vertellen dat hier in Rotterdam, gewoon bij de Etos, weer 4711 te koop is. In de ouderwetse vertrouwde fles. Als actiegeur nog wel, voor moederdag! Ik hoef het niet te kopen, want in mijn kledingkast staat nog altijd de fles 4711 van mijn moeder. Ze overleed in 1990, maar die fles staat er nog onaangeroerd en blijft daar staan, modeluchtje of niet. |
 |
Deel dit op:
Warboel
 |
Soms moet ik er op letten dat ik tijdens de vakantie niet constant aan het fotograferen ben. Ik zie zo veel, wil zo veel onthouden en vaak is het dagelijks leven zo anders dan hier. Dat levert dan foto’s op zoals deze, genomen ergens in Vietnam. Hoe kunnen ze hier nou nog ooit wijs uit worden? Je kunt alleen maar hopen dat het allemaal goed mag gaan. De foto werd gemaakt in 2001, dus misschien is alles al lang en breed veranderd. Ook daar staat de tijd (en de vooruitgang) tenslotte niet stil |
