Hebben jullie ook zo´n hekel aan die irritante pingels bij het journaal?
Niet alleen het NOS-journaal hoor, maar ook bij de Belgische journaals klinken die hoge, irritante geluidjes tussendoor. Wat ons aan gaat, mag het meteen weg. Het doet zeer aan onze oren.
| Dit boek van Simone van der Vlugt zag ik liggen in de bieb. Vluchtig las ik de omslag en dacht dat het over Jacoba van Beieren ging. Maar dat is een ander boek. Dit gaat over een vrouw ten tijde van Willem van Oranje. De tijd van de Geuzen en Leiden’s ontzet. Over oorlog, honger, en rovende en verkrachtende soldaten. Maar ook over liefde, opofferingen én de pracht en praal van die tijd. Ik heb het in één adem uitgelezen. Een aanrader voor iedereen die van historische romans houdt. |
 |
Nooit geweten dat een mens zo kwetsbaar kan zijn. Als je geen controle meer hebt over je been en elke stap kan veranderen in een valpartij, dan loop je daar naar. De eerste dagen hing ik als een drenkeling aan Leo’s arm. In de supermarkt liet ik het karretje niet los en als er iemand wat al te snel voorbij kwam, moet ik gekeken hebben als een haas in doodsnood.
Maar alles went en langzamerhand komt er meer controle over mijn been, lijkt het “slapen” ervan minder te worden en loop ik weer enigszins normaal. Langzamer dat wel, meer oudedamesnelheid, zogezegd.
Het is iedere dag oefenen en vooral bewust bewegen en goed kijken waar ik loop. Maar ja, dat geldt voor iedereen toch wel?
Ik hoop dan ook weer wat regelmatiger te bloggen, want dat vind ik veel te leuk om op te geven.
| Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Deze week eens een cartoon, omdat ik daar afgelopen zaterdag onbedaarlijk om heb moeten lachen. Het lijkt me een goed begin van de week:  Bron: De Telegraaf 20-10-2012 |
| Na het feestje van Leo’s verjaardag hadden we natuurlijk wat flessen weg te gooien. Op naar de glasbak dus. De glasbak bij ons aan het eind van de straat bleek vol. Nou ja, dat kan gebeuren. Meer feestjes in de buurt zeker?
Maar ook de glasbak bij de supermarkt was overvol. Waar lag het probleem? |
 |
Te veel feestjes, desperate mensen die hun verdriet en ellende maar verdrinken, een dorstige buurt of was de Roteb niet op tijd langs geweest?
| Vorig jaar november werd de tuin veranderd en plantte de tuinman een witte druif langs de pergola. Met argusogen bekeek ik regelmatig de groei en ja, in maart kwamen de eerste kleine blaadjes, gevolgd door iets wat op bloesem leek. In de loop de tijd verschenen daarop zo’n zeven kleine trosjes die op druiven leken en groter en groter werden. We verheugde ons op onze oogst, dagdroomden zelfs over een overvloedige hoeveel witte druiven de komende jaren, die we dan zouden kunnen omzetten in onze eigen “Cuvée Bonheur” 😉 Afgelopen maandag leek het juiste moment om de oogst van dit jaar binnen te halen. Maar helaas, de vogels waren ons voor en hadden onze druiven al vakkundig opgepeuzeld. Voor ons restten alleen nog deze troosteloze lege trosjes. |
 |
Hoe ziek van geest moet je zijn om een veertienjarig meisje door het hoofd te schieten, alleen maar omdat zij naar school wil, haar kennis vergroten? Welk kwaad kan daarin steken?
Welke rare hersenkronkels zorgen ervoor dat je je als man verheven voelt boven vrouwen, ze kan commanderen en koeioneren.
Hebben die mannen nou nooit eens nagedacht, dat zij er zonder vrouw nooit zouden zijn geweest. Dat vrouwen de helft van de mensheid vormen en dat er zonder vrouwen geen kinderen geboren zouden worden?
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Je moet doen wat je kunt, niet wat je wilt Deze spreuk gaf iemand me vorige week, wetende dat ik zo’n “doe ik zelluf wel-type” ben. Maar nu moet ik eventjes gas terug nemen, dingen uit handen geven. |
Elke dag een berichtje, had ik me voorgenomen. Maar dat zal me nu toch niet meer lukken. De rugpijn waarover ik laatst schreef, is toch iets hardnekkiger dan ik dacht. Al sinds twee weken heb ik last van een “slapend been”, waarschijnlijk als gevolg van een beknelde of geïrriteerde zenuw. Dat is niet alleen een vervelend gevoel, maar maakt ook dat ik minder beheersing over mijn linkerbeen heb en inmiddels al een keer of vijf mijn voet verzwikte. Gelukkig nog zonder al te veel consequenties, maar lang achter de computer zitten is niet prettig. Dus moeten die werkzaamheden maar even opgeschoven worden en ben ik niet meer elke dag “in de lucht”.
Vrijdag kan ik weer bij de fysiotherapeut terecht. Hopelijk brengt hij alles weer snel in orde, al moet ik wel wat geduld hebben, is me al voorspeld. We zien wel wat er allemaal te gebeuren staat.
 |
Vorig jaar was in Rotterdam nogal wat opschudding rond de kerstverlichting in het centrum. Bureau M.E.S.T. had bedacht, in samenwerking met de ondernemers, dat gekleurde LED-lichtjes in grote witte plastic containers wel mooi bij het werkende imago van de stad zouden passen. Niet iedereen was er enthousiast over, maar zelf vond ik het een leuk en stoer gezicht en zeker niet zo mierzoet als de obligate twinkellichtjes. |
| Ergens in februari stuitte ik op dit plaatje: het is de kerstverlichting in Lissabon en deze bestaat uit … IKEA Rationell opbergers. Ook een creatief idee. Een beetje googlen bracht me naar deze site. Het blijkt dus uit een opdracht van een museum te zijn ontstaan. Voor mij mag het vaker gedaan worden. Ik hou wel van een beetje “anders dan anders denken”. |
 |
