| In dit apparaat heb ik weinig vertrouwen. Wat het is? Een boekenlegger, maar met batterij zodat er een elektronisch vertaalapparaatje van gemaakt kan worden. Nou als die vertalingen net zo “handig” (en nauwkeurig) zijn als de vertaalapp van Google dan hoef ik hem niet. Het leek me trouwens nogal onhandig in mijn boek. Ik weet al hoe dat gaat. Boek lezen, maar apparaat steeds zoek. Dus gewone boekenlegger (meestal het bonnetje van het boek) ertussen en zoeken. Op de bank, onder de bank, naast de stoel. Ach nee, laat maar. Als ik in een anderstalig boek lees, sta ik wel even op om in de kast naar het woordenboek te zoeken. Of ik lees gewoon door in de hoop dat de betekenis me later vanzelf duidelijk wordt. Maar vaak lees ik gewoon de vertaling van het boek, want dat is toch het allergemakkelijkst….. 😉 |
  |
Category Archives: Persoonlijk
Bermtoerisme
  |
Vandaag was ik naar het Boekenfestijn in de Ahoyhallen. Een jaarlijks terugkerend gebeuren dat wij niet willen missen. Slenteren langs meterslange tafels met allerhande boeken over allerhande onderwerpen, even lange tafels met hobbyspullen en andere dingen, waarvan we niet wisten dat we het misschien ooit zouden kunnen gebruiken. Maar ik heb me ingehouden en kwam met niet al te veel thuis. |
Wel met het boek “En we gaan nog niet naar huis – 100 jaar Nederlanders op vakantie”, waaruit deze foto is. Op je paasbest zittend in het gras, naast de auto, met koffie en koek. Bermtoerisme heette dat.
Wij hadden thuis geen auto, maar een oom en tante wel. En die vonden dat het summum van een dagje uit. Dus vroegen ze soms mij en mijn ouders mee. Moeder zei graag ja, die vond het heerlijk, maar mijn vader had er een gruwelijke hekel aan. Hoe ik er over dacht, weet ik niet meer. Maar nu zou ik er voor bedanken. Bah, de hele dag met je neus tussen de uitlaatgassen.
Deel dit op:
Spam
Wat bezielt mensen toch om zo maar idiote berichten te sturen. Berichtjes die kant noch wal raken, bestaan uit onuitsprekelijke en onzinnige woorden. Meestal wel vergezeld van een link, die verwijst naar een site waar je van allerlei pep-middeltjes kunt kopen, rare plaatjes kunt bekijken of weet ik veel.
Mijn spamfilter haalt er gelukkig heel veel uit, zodat ik niet de hele dag berichten hoef te wissen. Maar zo nu en dan glipt er toch een tussendoor en zit ik opgezadeld met zo’n onzinbericht. Nut: 0,0, want ik druk meteen op de delete-knop. Allemaal verspilde moeite dus.
Deel dit op:
Koningin
We waren er even tussenuit, sneeuwlucht happen en wandelen in het Sauerland met vrienden. Zonder TV, zonder radio, maar met een mobiele telefoon. En zo hoorden we dus dat de koningin afstand deed en we met ingang van 1 mei 2013 een koning hebben.
Dat is de tweede troonswisseling in mijn leven. Ik hoop dat het allemaal soepel en zonder incidenten zal verlopen. En natuurlijk wens ik Beatrix nog heel veel fijne en gezonde jaren toe. Zodat zij te midden van kinderen en kleinkinderen nog lang en veel kan genieten!
Deel dit op:
Walsje
Zoekend op You Tube stuitte ik op dit filmpje.
Ik kende het niet, maar vond het wel heel grappig. In ieder geval goed voor een glimlach, of niet soms?
Deel dit op:
Spreuk van de week
  |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Een mama is eigenlijk maar een meisje dat toevallig groot is geworden. Deze en komende weken enkele uitspraken van kinderen. Soms zo logisch, dat je het zelf bedacht kon hebben. Ik zag ze ergens in Rotterdam in een etalage en wilde ze jullie niet onthouden. |
Deel dit op:
Vooruitzicht
| Het is nog steeds behoorlijk koud, maar toch voelde ik deze week al een beetje lente in de lucht.De natuur begint zich langzaamaan op te warmen voor het grote lentegebeuren. Zoals deze boom, die scherp afgetekend tegen een helderblauwe vrieslucht, duidelijk al knoppen vertoont.
Die winterkou met vorst en sneeuw en ijs mag nog wel even blijven, maar de lente zit in de lucht. Ik kan het bijna ruiken. En ik had het eerste sneeuwklokje voor de sneeuw al gespot! |
  |
Deel dit op:
De pot op!!
Ik werd voor de tweede keer opgeroepen voor het grote en langlopende Ergo-onderzoek, dat hier in de wijk plaats vindt.
Van alles wordt er onderzocht: hoe je beweegt, hoe je eet, hoe je slaapt, of je nog wel goed kunt co-ordineren, je geheugen wordt getest. Nou ja, van alles wordt onderzocht. Alles uiteraard op vrijwillige basis.
Voor de eerstvolgende afspraak werd gevraagd of ik ook mee wil doen aan een onderzoek naar ontlasting.
Hmmmm….. nou ja, het is voor het goede doel. Dus werd ik opgezadeld met een soort po, die op het toilet past. Daarin moet je …. juist ja, zodat het netjes opgevangen wordt. Daarnaast kreeg ik een keurig pakje, met een flesje waarin een klein lepeltje, waarmee de ….. Ach, je begrijpt het wel. De details laat ik achterwege. Na afloop gaat het deksel op de pot en kan hij zo in de vuilnisbak. Het monstertje stuur je dan op in een speciale plastic envelop. Liever niet op vrijdag of zaterdag, want dan duurt het te lang…….
Alles werd gelukkig wel verpakt in een gezellig tasje met rozen, zodat ik niet pontificaal met een po over straat moest…
Maar goed, een dezer dagen moet ik dus echt …. de pot op!
Deel dit op:
Schorseneren
“Oude” groenten, zoals schorseneren, zijn weer helemaal in en dat wordt ook door onze grootsuper gepropageerd. Schorseneren zijn de groenten van januari 2013.
Ik had ze al wel eens gegeten, maar nog nooit zelf klaar gemaakt. De bijnaam “dienstmeidenverdriet” beloofde niet veel goeds, maar het schoonmaken ging eigenlijk heel prima.
Ik maakte er dit mee. Echtgenoot en ik vonden het heerlijk!
Wil je nog andere recepten, kijk dan hier.
| Ingrediënten (voor 2 personen):350 gr. Schorseneren 450 gr. Aardappelen 125 gr. (gerookte) spekblokjes 75 gr. (blauwe) kaas melk peper, zout, nootmuskaat |
  |
Bak de spekjes in uit tot ze bruin en knapperig zijn.
Schep ze uit het vet en laat ze uitlekken op wat keukenpapier. Voeg eventueel wat water toe aan het spekvet en roer alle aanbaksels los van de bodem van de pan. Zet apart.
Schil en kook de aardappelen in ca. 20-25 minuten gaar. Verwarm de melk en maak daarmee van de aardappelen een niet al te stevige puree, schep de spekjes erdoor en maak af met wat zout, peper en nootmuskaat.
Was de schorseneren goed en schil ze. Snij in stukjes van ca. 3 cm. en zet meteen in water met citroensap om verkleuren tegen te gaan. Kook ze in ruim water in ca. 20-30 minuten gaar.
Giet de schorseneren af en breng op smaak met wat nootmuskaat en peper en meng ze met de helft van de verkruimelde kaas. Laat de kaas even smelten.
Schep de puree op de borden, leg de schorseneren erop en verkruimel de andere helft van de kaas erover.
Lepel een klein beetje van de spekjus erover.
Geef er eventueel nog wat komkommer of tomatensla bij.
EET SMAKELIJK!
Deel dit op:
Behelpen
| De horeca in Nederland, soms is het behelpen. Service en kwaliteit laag, maar prijzen hoog. Neem nou het terras van De schone lei in Rotterdam. Pracht locatie, aan de Kralingse plas, met uitzicht op de skyline van Rotterdam. Daar zit je heerlijk, dus na een sneeuwwandeling streken we daar neer. Het terras was goed bezet, maar we vonden nog een plaatsje. Na een poosje komt de serveerster en wij geven onze bestelling op. |
  |
Biertje, wijntje. Niks bijzonders, gewoon van de kaart. We wachten, we wachten nog even, we wachten wat langer. Tweede serveerster komt en vraagt wat we willen drinken. We zeggen dat er al besteld is. Oh, dan komt het zo. En weer wachten we en zien we hoe andere mensen, die na ons kwamen, al wel bediend worden. Dus roepen we de serveerster, die al drie keer zonder iets in haar handen voorbij is gekomen, nog eens. “We wachten nu nog steeds op onze….. ” Nog voor ik ben uitgesproken, zegt ze bits “Iedereen moet wachten, het is nu erg druk”.
Als eindelijk onze bestelling door het eerste meisje wordt gebracht wil ik meteen afrekenen. Ja, momentje. Het momentje duurt een kwartier. Dan heeft ze geen wisselgeld, dus moeten we weer wachten tot ze daarmee terugkomt.
En we zijn niet de enigen die het irriteert. Mensen die na ons zijn gekomen, moeten ook lang wachten, kunnen hun twee koffie ook niet meteen afrekenen.
En dan klagen dat het zo slecht gaat in de horeca. Volgende keer gaan we naar een andere tent, waar het hopelijk beter toe gaat.
