Geurtje

Vakantie souvenirs zijn leuk en brengen herinneringen terug van reizen naar verre oorden. En dan denk ik niet aan kitscherige Eiffel-torens of flauwe beeldjes. Nee, meestal brengen wij iets mee wat dan wel opgegeten, opgedronken of gewoon gebruikt kan worden.

Nu we onze handen zo vaak wassen, ligt er in de badkamer een stukje ezelinnenmelk-zeep uit Portugal. Gewoon gekocht in een supermarkt. Of ik er nou ook zo buitengewoon knap en aantrekkelijk van word als Cleopatra betwijfel ik ten zeerste.

Maar het ruikt zo lekker en door dat geurtje kom ik telkens weer een beetje in vakantiesferen. In deze tijd toch geen slecht idee…?

Souvenirs

Eén van de eerste dingen die ik op reis bewaar, zijn de zeepjes en tubetjes shampoo van een hotel. Het liefst met een mooi papiertje. En vooral de naam van het hotel er op, zodat we weten waar we waren.
Vroeger kwam ik dan met een hele tas vol weer thuis. Tegenwoordig heeft ook in die branche de efficiency toegeslagen. Nu hangt er vaak een grote fles in de badkamer. En nee, zo ver ga ik niet in mijn verzamelwoede. Die blijft er dus hangen.
Maar wie wat bewaart….. Dus staat er in onze WC een grote pot met allerlei kleine stukjes zeep van heinde en verre. Sweet memories van mooie reizen 😉

Zeep

Zeep zie je tegenwoordig niet meer zo vaak. het is badschuim, doucheschuim of vloeibare zeep wat de klok slaat.
Maar vroeger was dat er niet en werd dit stuk zeep gebruikt voor van alles, de handwas, om vuile plekken mee in te wrijven en ook gewoon als zeep om je handen te wassen of voor je gezicht.
Mijn tante was niet vna haar stuk te brengen, Sunlight zeep moest het zijn. Anders voelde ze zich niet schoon. En verder niks, geen crème, geen lotion, geen foundation. Ze werd 94, was bijna rimpelloos en had een huidje van satijn.
Voor mij brengt het de herinnering aan wasdag, zo’n bedompte lucht van drogend wasgoed en een grote ketel op het gasstel. Ik heb nog zo’n stuk thuis, netjes verpakt in plastic, zodat het goed blijft. Maar gebruiken doe ik het niet meer.